Sunborn ® Stories

Είχα Ένα Έξοχο Μαργαριτάρι

2012-01-05T16:10:00.001+02:00

Υπήρχε κάποτε ένας μαθητής του Τσαν, ο Μπάι Γιον, ο οποίος διδάχτηκε με επιμέλεια από το διάσημο δάσκαλο Γιανγκ Τσι, αλλά του έλειπε η αίσθηση του χιούμορ. Μια μέρα, όταν ο Γιανγκ Τσι τον ρώτησε ποιος ήταν ο πρώτος του δάσκαλος, εκείνος απάντησε:

- "Ένας δάσκαλος ονόματι Τσα Λιν Γιου"
- "Ακουσα ότι κάποτε ο Τσα Λιν Γιου, ενώ διέσχιζε μια γέφυρα, γλίστρησε κατά λάθος και έπεσε. Ως αποτέλεσμα της πτώσης έφτασε στην πραγμάτωση και συνέθεσε ένα στίχο. Πες μου, θυμάσαι ακόμη εκείνον το στίχο;"

Ο φτωχός Μπάι Γιον είχε αποστηθίσει το στίχο τόσο καλά, ώστε μπορούσε να τον αραδιάσει μεμιάς. Έτσι, με σοβαρότητα απήγγειλε:

Είχα ένα έξοχο μαργαριτάρι,

Που ήταν σκεπασμένο με σκόνη για πολύ καιρό.

Τούτο το πρωινό η σκόνη απομακρύνθηκε.

Και το γυμνό φως έλαμψε τριγύρω.

Μόλις άκουσε το στίχο, ο Γιανγκ Τσι γέλασε και έφυγε. Όλη τη νύχτα ο Μπάι Γιον ξανάφερνε το γέλιο του δασκάλου στο νου του. Το πρωί, όταν πήγε να ρωτήσει το δάσκαλο για ποιο λόγο γέλασε, ο δάσκαλος είπε:

- "Δεν είδες τον κλόουν που έπαιζε με ένα κόσμημα χτες;"
- "Ναι, τον είδα"
- "Δεν αντιλαμβάνεσαι ότι εσύ δεν είσαι κλόουν;"
- "Τι εννοείς με αυτό;" ρώτησε, απορημένος, ο Μπάι Γιον.
- "Εννοώ ότι ο κλόουν χαίρεται όταν αποτελεί στόχο περιπαίγματος για τους άλλους, ενώ εσύ φοβάσαι ακόμη και να κάνεις τους άλλους να γελάσουν", τον επέπληξε ο δάσκαλος.

Εκείνη τη στιγμή ο Μπάι Γιον έφτασε στη Φώτιση.

Σχόλιο: Ο δάσκαλος Γιανγκ Τσι γέλασε με την πεποίθηση του Μπάι Γιον ότι η φύση του εαυτού είχε δοθεί από τον ουρανό. Όταν είδε τη μάταιη πράξη του Μπάι Γιον vα φέρνει στο νου του την εμπειρία της επίτευξης των άλλων επί τόσα χρόνια, απλώς γέλασε και έφυγε. Ο Μπάι Γιον άρχισε να αμφιβάλλει για τις επιτεύξεις του. Αρχίζοντας με την αμφιβολία, διερεύνησε την κατάσταση και τον εαυτό του μέσα σ' αυτή, με όλες τις πνευματικές του δυνάμεις. Γιατί, παρ' όλο που σκέφτηκε σκληρά όλη τη νύχτα, το κουνγκ·φου του δεν ήταν αρκετά δυνατό, ώστε να τον κάνει να αντιληφθεί το αληθινό νόημα των λόγων του δασκάλου. Γι' αυτό, ο Γιανγκ Τσι χρησιμοποίησε το κόλπο με την εικόνα του κλόουν.Στην πραγματικότητα, το να καταλάβει την άποψη του δασκάλου δεν ήταν και τόσο περίπλοκο. Αυτός απλώς ήθελε ο Μπάι Γιον να αντιληφθεί, πρώτα και πάνω απ' όλα, ότι έπρεπε να γίνει αυτάρκης, ανεξάρτητα από τις περιστάσεις. Αυτό σημαίνει ότι δεν αλλάζει ο νους του ατόμου ανάλογα με τις περιστάσεις, αλλά ότι οι περιστάσεις ελέγχονται από το νου του. Εκείνοι που αντιλαμβάνονται αυτή την αρχή στην πράξη, μπορεί να παραμείνουν αδιάφοροι στις κατηγόριες ή στα πειράγματα των άλλων.

Μορύα: Περί σκοτεινών οντοτήτων II

2011-12-15T02:32:00.000+02:00

Οι ατραποί των γήινων δυνάμεων έχουν παγίδες εκεί όπου οι σκοτεινές δυνάμεις αντιλαμβάνονται αστάθεια. Αλλά κάθε σχέδιο των σκοτεινών μπορεί εύκολα να καταστραφεί αν ελευθερωθεί κανείς από εκείνους που δεν αντιστέκονται στο κακό. Οι ατραποί των σκοτεινών θα ακολουθήσουν τις ατραπούς του Φωτός, αλλά εκεί όπου υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση στο Φως, εκεί το σκοτάδι δεν μπορεί να διεισδύσει. Για όσους έχουν εκλεπτυνθεί, τα πύρινα πεδία είναι απρόσιτα για τους σκοτεινούς. Οι ατραποί των τμηματικών αποκαλύψεων δεν οδηγούν σε επιτεύγματα. Οι δυνάμεις του Φωτός, κατευθυνόμενες προς την παγκόσμια δόμηση, πρέπει συνεπώς να οπλιστούν φλογερά ενάντια στις σκοτεινές δυνάμεις που επιχειρούν να διεισδύσουν μέσα στο φρούριο, με τον τύπο 'δια του Θεού σου'. Στην ατραπό προς τον Πύρινο Κόσμο είναι απαραίτητο να επαναλαμβάνουμε γι αυτούς τους κινδύνους, γιατί πολλές είναι οι προσπάθειες διείσδυσης στο οχυρό του Φωτός. Έτσι, ας θυμόμαστε όλα τα προσωπεία πίσω από τα οποία κρύβονται αυτοί που υποσκάπτουν...

... Η μαύρη στοά έχει ως μόνο σκοπό να βλάψει τα έργα Μας και να αναστατώσει τον πλανήτη. Οι άνθρωποι παρασύρονται συνήθως στη μαύρη στοά με υποσχέσεις μακροζωίας, γιατί είναι μεγάλος ο φόβος του θανάτου και με υποσχέσεις πλούτου και μεγάλης δύναμης. Ιδιαίτερα σήμερα αναπτύσσεται μια επιθυμία μακράς ζωής. Οι άνθρωποι δεν σκέπτονται για τη ζωή των Υπερκόσμιων Σφαιρών, καθώς είναι πολύ προσκολλημένοι στη Γη. Ανάμεσα στις σκοτεινές προτάσεις θα είναι εμφανείς το πάθος και η απληστία από αυτά γεννιέται η ταπεινότατη προδοσία...

... Η ίδια λεμφατική ιδιότητα μπορεί να βοηθήσει τη μαύρη μαγεία. Πρέπει να φυλάσσεται κανείς από αυτήν με κάθε δυνατό τρόπο. Μη νομίζετε ότι υπάρχει λίγη μαύρη μαγεία. Φτιάχνει τη φωλιά της στο λαό και τους κυβερνητικούς κύκλους. Ας ερευνήσει η επιστήμη βαθιά αυτές τις διαβρωτικές προσπάθειες...

Διδάσκαλος Μορύα

Αποκάλυψις

2011-12-03T00:58:00.004+02:00

"Oculi autem eius sicut flamma ignis, et in capite eius diademata multa, habens nomen scriptum, quod nemo novit nisi ipse"

"Oἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός, καὶ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διαδήματα πολλά, ἔχων ὀνόματα γεγραμμένα, καὶ ὄνομα γεγραμμένον ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ αὐτός" (Αποκάλυψις Ιωάννου 19:12)

Πύρινος Κόσμος II

2011-11-22T11:36:00.003+02:00

* Η καταστροφή πολλών χωρών εντείνεται, όλη η γήινη μάχη συνοδεύεται από ισχυρές συγκρούσεις στους Ανώτερους Κόσμους. Όσοι γνωρίζουν τη σημασία του Κάρμα ενός έθνους μπορούν να συνειδητοποιήσουν τι συμβαίνει. Είναι αναγκαίο να συλλογισθεί κανείς τα γεγονότα αυτά που συγκλονίζουν τον Κόσμο. Είναι εύκολο να δούμε ότι τα σκοτεινά σύννεφα καλύπτουν πολλούς ορίζοντες. Τα γεγονότα, σε κάθε απομακρυνόμενη τάξη, δείχνουν εκείνο το μέλλον που θα αντικαταστήσει το παρόν. Ο κοσμικός μαγνητισμός εξαγνίζει τις συγκλίνουσες νέες δυνάμεις. Σκιές σκότους επικρέμονται στις υποβαθμισμένες χώρες. Όπου δεν αποκαθίσταται η ισορροπία μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, εκεί μαζεύονται σύννεφα που θα αποφασίσουν το πεπρωμένο των σκοτεινών χωρών και των ηγετών τους. Το εθνικό Κάρμα εντείνεται στη Δύση και στην Ανατολή. Από το Βορρά έρχεται ένα Νέο Φως. Ο Νότος τρέμει από το υπόγειο πυρ. Έτσι λύνεται το Κάρμα των εθνών. Στην ατραπό προς τον Πύρινο Κόσμο ας θυμόμαστε ότι το εθνικό Κάρμα λύνεται με δυναμικά γεγονότα.

* Στο κατώφλι του περάσματος στο Λεπτοφυή Κόσμο επισυμβαίνει χωρισμός του νοητικού σώματος από το Φυσικό. Η ανάπτυξη της πύρινης δεκτικότητας βοηθεί την πτήση στις Ανώτερες Σφαίρες. Ο χωρισμός του νοητικού σώματος μπορεί να συνειδητοποιηθεί καθαρά από το πνεύμα που αισθάνεται την απομάκρυνση από τη Γη και προσβλέπει στις Ανώτερες Σφαίρες, έτσι λαμβάνει χώρα μια ενοποίηση των δύο Κόσμων, που απελευθερώνει το πνεύμα από το φυσικό σώμα. Το θέμα του θανάτου απασχολεί πολύ την ανθρωπότητα. Ακριβώς, είναι η μετάβαση που φοβίζει τους ανθρώπους τόσο πολύ. Μπορεί να δειχθεί πόσο θαυμάσια το πνεύμα που έχει κατανοήσει τη μεταβατική ύπαρξη πάνω στη Γη ωθείται στο Λεπτοφυή Κόσμο. Πρέπει συνειδητά να προετοιμάζουμε το πνεύμα για την απομάκρυνση από τη Γη. Με αυτό τον τρόπο το επιβεβαιωμένο κατώφλι αποκαλύπτεται στο νεόφερτο, σε όλο το Πύρινο Μεγαλείο. Έτσι, στην ατραπό προς τον Πύρινο Κόσμο πρέπει να συνηθίζουμε στην απομάκρυνση από τη Γη.

* Πρέπει να ενδιαφέρεται κανείς πολύ για τις τελευταίες ώρες της διαμονής πάνω στη Γη. Συχνά ο τελευταίος αγώνας μπορεί να προκαθορίσει τη διάδοχη ζωή και το πεδίο στο οποίο το πνεύμα θα κατοικήσει. Πράγματι, είναι απαράδεκτο να ανακαλούμε το πνεύμα στις γήινες σφαίρες όταν ήδη έχει αποσπασθεί. Οι λεπτοφυείς σχηματισμοί που έχουν ήδη ελευθερωθεί από τις γήινες ελίξεις, πρέπει να υποστούν μεγάλη ένταση σε μια τρομερή προσπάθεια για να αφομοιωθούν και πάλι στη γήινη ατμόσφαιρα. Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να σκέπτονται, στη διάρκεια της αναχώρησης κάποιου, καθώς και κατά τη γέννηση και πρέπει να είναι ικανοί να διευκολύνουν τις διαδικασίες. Όπως οι καθυστερήσεις βλάπτουν κατά τη γέννηση, παρόμοια βλαβερές είναι κατά τη διαδικασία του θανάτου. Ο λεπτοφυής σχηματισμός του νέου σώματος πρέπει να ληφθεί υπόψιν. Οι πληγές του αναχωρούντος πρέπει να θεραπευθούν στο Λεπτοφυή Κόσμο. Συχνά εκδηλώνεται μία σκληρότατη μεταχείριση των αναχωρούντων. Μπορεί να λεχθεί ότι δεν βασανίζει ο θάνατος, αλλά οι ζωντανοί. Όλοι όσοι προσεγγίζουν την Πύρινη Διδασκαλία πρέπει να το γνωρίζουν. Στην ατραπό προς τον Πύρινο Κόσμο, ας θυμόμαστε το νόμο της επιβεβαίωσης των τελευταίων στιγμών του περάσματος.

* Η μετουσίωση των κέντρων εντείνει τις δημιουργικές ενέργειες που είναι απαραίτητες για το πέρασμα στο Λεπτοφυή Κόσμο. Κάθε πνευματικός αγώνας παράγει τα ιζήματά του, που προσλαμβάνουν την όψη λεπτοφυών ενεργειών κατά το πέρασμα στο Λεπτοφυή Κόσμο. Έτσι είναι σημαντικό να προσβλέπουμε στις Ανώτερες Σφαίρες. Η έκσταση του πνεύματος και η χαρά της καρδιάς προσδίδουν εκείνες τις ενέργειες που τρέφουν το λεπτοφυές σώμα... Πρέπει να κατανοηθεί ότι ο ολετήρας και οι χονδροειδείς γήινοι πόθοι παράγουν τα άσχημα έλκη τους, που το πνεύμα πρέπει να γιατρέψει στο λεπτοφυές σώμα. Τα έλκη του πνεύματος μεταφέρονται στο Λεπτοφυή Κόσμο, αν δεν απομακρυνθούν πάνω στη Γη. Η απελευθέρωση από το φυσικό φορέα δεν σημαίνει απελευθέρωση από τα πνευματικά έλκη. Όταν το πνεύμα, αντιμέτωπο με την απομάκρυνση από τη Γη συνειδητοποιήσει πώς χρησιμοποίησε τις ενέργειές του, τότε η συνείδηση μπορεί να εξιλεωθεί σε μεγάλο βαθμό αλλά η συνειδητότητα πρέπει να ωθείται προς τη σκέψη για τους Ανώτερους Κόσμους. Ακόμα και ο πιο μεγάλος εγκληματίας μπορεί να κατευθυνθεί με την κατανόηση του φορτίου του Κάρμα, αλλά γι΄ αυτό είναι αναγκαίο να αλλάξουν οι κοινωνικές συνθήκες.

* Το προστατευτικό δίκτυο σχηματίζεται από λεπτοφυέστατες ενέργειες. Όλα τα κέντρα συμμετέχουν στο σχηματισμό αυτής της ισχυρής ασπίδας. Για ένα πλήρη κύκλο είναι απαραίτητο όλα τα πνευματικά κέντρα να εντείνουν τις ενέργειες τους. Από τα κέντρα του πνεύματος είναι ιδιαίτερα απαραίτητο να ενταθεί η καρδιά, γιατί με τη δύναμή της μπορεί να μετουσιώσει τη σκέψη. Η ορθή σκέψη προσδίδει σταθερότητα, που είναι η πρώτη απαίτηση. Η σταθερότητα διώχνει την υποκρισία, το φόβο και την αμφιβολία. Το προστατευτικό δίχτυ μπορεί να υπερασπίσει τον άνθρωπο, κάνοντάς τον άτρωτο. Αλλά η ασπίδα του μπορεί να επιβεβαιωθεί μόνο όταν όλες οι λεπτοφυείς ενέργειες έχουν εναρμονισθεί. Η εμπειρία της Αγκνι Γιόγκα προσδίδει αυτή την ασπίδα αληθινά, αλλά είναι αναγκαία μια πολύ προσεκτική θεώρηση των κέντρων. Το προστατευτικό δίχτυ πρέπει να είναι συνεχώς πλήρες ενεργειών εκ των έσω, σαν ένα πύρινο, αιώνια ανερχόμενο σπειροειδές.

* Το προστατευτικό δίχτυ μπορεί να ολοκληρωθεί μόνο όταν τα κέντρα έχουν μετουσιωθεί. Η ύφανση του είναι εφοδιασμένη με τις πιο ποικίλες ενέργειες. Κάθε πνευματικό κέντρο βασίζεται πάνω στη συγκέντρωση των καταιγισμών των λεπτοφυέστερων ενεργειών στο προστατευτικό δίχτυ. Όλα τα κέντρα μετουσιώνονται και γεμίζουν από πυρ, που υφαίνει τα νήματα του. Έτσι, αυτή η ασπίδα είναι μια επιβεβαίωση όλων των κοσμικών ρευμάτων, που διαθλώνται στο προστατευτικό δίχτυ. Κάθε χτύπημα πάνω στην αύρα μπορεί να αντικατοπτριστεί σαν μπούμερανγκ πάνω στον αποστολέα. Όταν το προστατευτικό δίκτυο μπορεί να αντανακλά όλα τα Ανώτερα Πυρά, τότε, πράγματι, πολλά έκδηλα χτυπήματα μπορεί να συντηχθούν σε αυτήν την κάμινο. Κάθε αγωνιζόμενη συνείδηση πρέπει να υφαίνει το δικό της προστατευτικό δίχτυ. Μπορεί κανείς να εκτρέψει πολλά κτυπήματα και οδυνηρά κεντρίσματα, αν το προστατευτικό δίκτυ παραμένει αδιαπέραστο. Η ανοσία των πνευματικών κέντρων μπορεί να ολοκληρωθεί όταν το προστατευτικό δίκτυ τρέφεται συνεχώς από το εσωτερικό πυρ. Γι αυτό, είναι τόσο σημαντικό να φροντίζει κανείς για την ένταση του.

* Το προστατευτικό δίχτυ περιέχει αντανακλάσεις των κέντρων. Δεν μπορεί κάποιος να επιβεβαιωθεί σε οποιεσδήποτε εκδηλώσεις χωρίς να αγγίξει το προστατευτικό δίχτυ. Μπορεί κανείς να φαντασθεί τις αντανακλάσεις των κέντρων σαν λανθάνουσες που φλογίζονται ή αφυπνίζονται, ανάλογα με αυτό ή εκείνο το συναίσθημα, την κλίση ή την πράξη. Ακόμη και στις φυσικές μολύνσεις μπορεί κανείς να αναζητήσει την αιτία στην αφύλακτη κατάσταση του προστατευτικού δικτύου. Αυτές οι διαδικασίες υποδεικνύουν πόσο σημαντικό είναι να φυλάσσεται το προστατευτικό δίχτυ και πόσο εύκολα είναι δυνατόν να διαταραχθούν αυτές οι ακτινοβολίες του πνεύματος. Αληθινά, όταν η ακτινοβολία είναι γεμάτη με ανώτερα συναισθήματα ή αγώνες, το προστατευτικό δίχτυ ενδυναμώνεται από αυτές τις ενέργειες. Αλλά οι κηλίδες, που μπορούν να παρατηρηθούν στην αύρα, πρέπει να μελετηθούν σαν δείκτες διαφόρων πνευματικών κηλίδων.

* Τα ρευστά της πύρινης καρδιάς και του πνεύματος τρέφουν το προστατευτικό δίχτυ. Τα πύρινα κέντρα είναι μια ισχυρότατη πανάκεια. Ο Αγκνι Γιόγκι, επιβεβαιωμένος μέσα στην ισχύ της πύρινης ενέργειας, κατέχει τη δύναμη του Φωτός, συνεπώς, ας μην εκπλησσόμαστε αν η καρδιά, η εμποτισμένη με ανώτερο Πυρ, δεν γνωρίζει ψιθύρους και πειρασμούς. Τα ρευστά μιας τέτοιας καρδιάς δρουν σαν εξαγνιστικές ενέργειες μέσα στο διάστημα. Τα ρεύματα των λεπτοφυών ρευστών πληρούν τεράστιες αποστάσεις, χρησιμεύοντας σαν ισχυροί εκφορτιστικοί αγωγοί. Για παράδειγμα, όταν το ηλιακό πλέγμα βρίσκεται σε ένταση, η καρδιά στέλνει σε ένα μακρινό σημείο τις εξαγνιστικές της ενέργειες. Για παράδειγμα, αν παρατηρηθεί αφηρημάδα, αυτό σημαίνει πως η διαιρετότητα του πνεύματος βρίσκεται σε δημιουργική διαδικασία. Παλμοί στα άκρα και στην καρδιά μαρτυρούν μηνύματα πύρινων βολίδων.

* Η γέφυρα μεταξύ των Κόσμων βασίζεται στην εναρμόνιση όλων των λεπτοφυέστατων ενεργειών. Στην πράξη, η πλειονότητα των ανθρώπων νομίζει ότι η μετουσίωση των κέντρων λαμβάνει χώρα επί του φυσικού πεδίου. Αυτό είναι λάθος. Αυτή η αντίληψη πρέπει να φωτισθεί. Η μετουσίωση των κέντρων μέσω του Πυρός είναι μια σύντηξη όλων των κέντρων, φυσικών και πνευματικών. Μια πνευματικοποίηση ολόκληρου του όντος λαμβάνει χώρα.

* Το κέντρο του ηλιακού πλέγματος είναι εστία ακτινοβολίας πυρός. Πρέπει να φαντασθεί κανείς πώς δρα το πυρ. Όπως όλες οι ανώτερες λειτουργίες του Σύμπαντος δρουν εκ των έσω, έτσι και το πυρ του ηλιακού πλέγματος εντείνεται μέσα στο δικό του σπέρμα. Το κέντρο του ηλιακού πλέγματος δίνει ισορροπία σε όλα τα σώματα και οι ακτινοβολίες του γεμίζουν επίσης το αιθερικό σώμα, που τροφοδοτεί το αστρικό. Η συνύφανση όλων των κέντρων και όλων των σωμάτων μπορεί να συγκριθεί με τους δακτυλίους ενός σπειροειδούς, επικεντρωμένους, τρόπον τινά, στο ηλιακό πλέγμα. Κάθε πλανήτης, κάθε πύρινο κέντρο, έχει το ηλιακό του πλέγμα και το Θεϊκό Πυρ ζωής. Αν η συνείδηση διευρύνεται στην κατανόηση αυτών των αρμονιών, τότε ο δεσμός του Μακρόκοσμου με τον μικρόκοσμο γίνεται μια πύρινη Αλήθεια. Τα κύματα των ρευμάτων είναι ατελείωτα στην ποικιλομορφία τους. Πάνω από αυτά τα κύματα, το πύρινο πνεύμα βρίσκεται σε επικοινωνία με το διάστημα και με τους άλλους Κόσμους. Ακριβώς όπως κατά την αρχαιότητα ο ήλιος απεικονιζόταν με τις ακτίνες του, έτσι είναι επίσης δυνατόν να απεικονίσουμε το ηλιακό πλέγμα, που έχει τις δικές του ιδιαίτερες ακτινοβολίες, εκπορευόμενες από το σπόρο και εκτινόμενες δια μέσου του όλου προστατευτικού δικτύου. Αυτά τα ισχυρά ρεύματα φέρνουν στην καρδιά όλες τις αντανακλάσεις του διαστήματος.

* Η περιστροφή του ηλιακού πλέγματος μπορεί να έχει πολλές άλλες αιτίες πέρα από όλες τις κοσμικές. Είναι αναγκαίο να εξετάσουμε τις λειτουργίες του ηλιακού πλέγματος σε συσχετισμό με τις αποστολές ενέργειας σε μεγάλες αποστάσεις. Η περιστροφή του κέντρου του ηλιακού πλέγματος συμβαίνει κάτω από συνθήκες συμπίεσης της ψυχικής ενέργειας. Οι ακτινοβολίες του ηλιακού πλέγματος διαπερνούν όλα τα κέντρα και με αυτήν την περιστροφή αυτές οι ακτίνες διεισδύουν σε όλα τα κέντρα, τροφοδοτώντας και ενοποιώντας τα μέσω της πύρινης ενέργειας. Η περιστροφική κίνηση του κέντρου του ηλιακού πλέγματος μπορεί επίσης να συντονίσει διαφορετικές ενέργειες εντείνοντας, τρόπον τινά, όποιο κέντρο βρίσκεται σε ιδιαίτερη ανάγκη διαπότισης ή ενδυνάμωσης. Οι ακτινοβολίες του ηλιακού πλέγματος τότε φθάνουν, κατά ένα τρόπο, στην εξωτερική περιφέρεια του προστατευτικού δικτύου. Κατά τις αποστολές ενέργειας σε ένα ορισμένο μέρος, όλες οι ακτινοβολίες συγκεντρώνονται μέσα σε ένα φαινομενικά κωνικό σπειροειδές και όλες οι βολές κατευθύνονται στο διάστημα σπειροειδώς. Έτσι οι λειτουργίες του ηλιακού πλέγματος είναι τόσο πολυάριθμες όσο και οι ακτινοβολίες του, αφού είναι επίσης ένας ισχυρός ρυθμιστής των ενεργειών που απορρέουν από όλα τα κέντρα. Απορροφώντας τις κοσμικές πύρινες ενέργειες, το κέντρο του ηλιακού πλέγματος τις διανέμει σύμφωνα με τις αντίστοιχες εντάσεις που είναι έμφυτες στα κέντρα.

* Συνεπώς, όταν οι κοσμικές εκδηλώσεις εντείνονται, το ηλιακό πλέγμα τρέμει. Είναι δύσκολο για την πύρινη καρδιά, όταν στο κέντρο του ηλιακού πλέγματος κύματα θραύονται, φέρνοντας όλες τις διαστημικές αντηχήσεις. Η εκδήλωση των ακτίνων επιβεβαιώνεται σα μια εκδήλωση του προστατευτικού δικτύου και στην πραγματικότητα κάθε ρεύμα αντηχεί με το δικό του πυρ. Έτσι το ηλιακό πλέγμα εντείνεται από τόσες πύρινες ακτίνες.

* Τόσες διαστρεβλώσεις, τόσες ανακρίβειες παρεισέφρησαν στις Διδασκαλίες. Αληθινά, κάθε κάθαρση είναι μεγάλη Υπηρεσία. Κάθε αγώνας για ανανέωση της Αλήθειας, όπως ακριβώς δόθηκε στην ανθρωπότητα είναι Πύρινη Υπηρεσία. Τα μαύρα νήματα που βλέπουμε, εκπροσωπούν όχι μόνο το σκοτάδι της γήινης ατμόσφαιρας, αλλά και εκείνο το δίκτυο που καλύπτει τον ανθρώπινο νου και την καρδιά. Δύσκολο είναι να φαντασθούμε πόσες διάνοιες έχουν σκοτεινιάσει από διάφορες κακές ερμηνείες. Κάθε άνθρωπος με ένταση αναζητά νέες ερμηνείες, αλλά απομακρύνεται όλο και περισσότερο από την Αλήθεια. Ο διαμελισμός επιβεβαιώνεται τόσο ορατά στις θρησκείες, στην επιστήμη και σε κάθε δημιουργικότητα. Κάθε κόσμος έχει το συσχετισμό του με έναν άλλο Κόσμο. Κάθε Αλήθεια αποκαλύπτεται μόνο στην ανοιχτή καρδιά. Έτσι, τεταμένη συνειδητότητα, που νιώθει τον κοσμικό παλμό, πάλλεται στο δικό της ρυθμό με φωτεινές σκέψεις.

* Η ανάσταση του πνεύματος - τι υπέροχη έννοια! Πρέπει να κατανοηθεί σαν το κάλεσμα της Ομορφιάς. Η ανάσταση του πνεύματος μπορεί να σημαίνει όχι μόνο ένα διαδοχικό βήμα στην κατεύθυνση της ενσάρκωσης, αλλά και μια μαγνητική μετουσίωση στη ζωή. Η αφύπνιση του ανώτερου Μάνας μπορεί να ονομασθεί εκδήλωση της φαντασίας. Πόσο απαραίτητο είναι να αγωνιζόμαστε προς αυτές τις επιβεβαιώσεις των ανώτερων εκπορεύσεων που μπορούν να αφυπνίσουν τις ανώτερες εκδηλώσεις του Μάνας! Ο άνθρωπος δεν μελετάει τα βάθη της καρδιάς του, ενώ τόσο μεγάλα και ισχυρά μορφότυπα μπορούν να βρεθούν στα βάθη της καρδιάς! Αλλά οι άνθρωποι αποφεύγουν κάθε υπόδειξη ενδοσκόπησης, αποκαλύπτοντας μόνο την επιφάνεια του εαυτού τους και καταπιέζοντας ένα τέτοιο πλήθος συσσωρεύσεων διαφόρων πνευματικών εμπειριών!

* Η σύνθεση της αύρας είναι πολύ περίπλοκη. Σε αυτήν εισδύουν φυσικές και ψυχικές εκπορεύσεις. Κάθε παρόρμηση ή σκέψη αντανακλάται μέσα της. Κάθε έφεση παράγει τη φανερή της εκπόρευση. Αλλά στη μελέτη της αύρας θα είναι αναγκαίο να διακρίνουμε λεπτοφυώς μεταξύ δύο τύπων εκπορεύσεων που αντιστοιχούν στους δύο Κόσμους.. Κατά τη διάρκεια των ασθενειών είναι επίσης αναγκαίο να μελετώνται προσεκτικά οι ακτινοβολίες που μπορεί να είναι αποτέλεσμα του Πύρινου Κόσμου. Έτσι, όταν Εμείς ασχολούμεθα με τις αύρες, είναι αναγκαίο να λαμβάνουμε υπόψη το λεπτοφυές σώμα που εκπέμπει ακτίνες από τα κέντρα προς την επιφάνεια της περιβάλλουσας αύρας. Η δημιουργικότητα του πνεύματος ειδικά, μπορεί να αντανακλάται πάνω στην αύρα. Πράγματι, όλα τα ρευστά έχουν τα επίπεδά τους, που είναι άκρως ενδεικτικά για πολλές επιστημονικές έρευνες. Παρόμοια είναι πολύ σημαντικό να ερευνώνται τα άκρα, γιατί ο μαγνήτης των άκρων, των δακτύλων, των ποδιών και οι ακτινοβολίες των ματιών μπορούν να παράγουν έναν ισχυρό συνδυασμό για την ενοποίηση του προσωπικού μαγνητισμού με εκείνον της γης και των στοιχείων.

* Κάθε Εποχή αφήνει το αποτύπωμά της στην Αιωνιότητα. Αυτά τα εκδηλωμένα κατάλοιπα του χρόνου είναι τόσο ζωτικά όσο και η ίδια η ζωή. Κάθε Εποχή αφήνει την ηχώ της, σα μια επανάληψη των διαστημικών αρχείων. Αλλά ποτέ τα αρχεία δεν εκδηλώνουν επανάληψη, γιατί σ'αυτά προστίθενται πάντα νέες ενέργειες και νέες αποφάσεις. Μπορεί να επιβεβαιωθεί μια ταυτοσημότητα χρόνου, αλλά η ανασύνθεση του πλανήτη έχει τους δικούς της νέους μοχλούς και μέσα στην αλλαγή εισέρχονται νέες ενέργειες. Έτσι έπεσε η Βαβυλώνα, έτσι έπεσε η Ρώμη, έτσι η άμμος κάλυψε πολιτισμούς και νερά καταβύθισαν αυτοκρατορίες. Αλλά για την αλλαγή του Κύκλου, μας προσεγγίζει η πιο πύρινη και η πιο μεγάλη καταστροφή και δημιουργία. Το διάστημα είναι πλήρες πύρινων ενεργειών για την αναδιοργάνωση.

* Οι αδυναμίες της ανθρωπότητας συνδέονται με τις ψυχικές συνθήκες. Κάθε ατέλεια του ανθρώπινου πνεύματος δηλητηριάζει επίσης το φυσικό κόσμο. Να μην εκπλήσσεστε που υπάρχουν πνευματικές και σωματικές μάστιγες που είναι εξίσου μολυσματικές, όσο και διαστημικές. Πράγματι, η ατμόσφαιρα που περιβάλλει τον πλανήτη είναι γεμάτη από ολολυγές ατέλειας. Και οι αύρες του ανθρώπινου είδους είναι τόσο μολυσμένες, φυσικά και πνευματικά, που μόνο μια πύρινη κάθαρση μπορεί να φέρει σωτηρία. Ημίμετρα δεν φέρνουν εξαγνισμό, συνεπώς πρέπει να συνηθίσει κανείς στη σκέψη ενός ισχυρού εξαγνισμού, γιατί το στερέωμα έχει ανάγκη αυστηρών μέτρων. Ορθά είπε η Ουρ, ότι μια αγνή εκδήλωση καμιά φορά πρέπει να καλυφθεί εν μέρει με ένα βρώμικο μανδύα, γιατί μόνο έτσι μπορούν οι σπινθήρες να πιάσουν. Έτσι, η ανθρωπότητα πρέπει να εξιλεωθεί για όλα της τα γεννήματα και όλα τα ανοσιουργήματα, που έχουν τόσο βαθιά ριζώσει μέσα στη συνειδητότητα.

* Στην κάμινο της ζωής πολλές αντιλήψεις πρέπει να μετουσιωθούν. Τόσες πολλές επιστρώσεις έχουν εναποθετηθεί πάνω στις λεπτοφυέστατες έννοιες, ώστε το Πύρινο Βάπτισμα πρέπει αληθινά να εφαρμοσθεί στον πλανήτη. Γύρω από τις έννοιες των Πύρινων Εικόνων έχουν συγκεντρωθεί αυτές οι φαντασιώσεις που βρίσκονται κοντά σε ένα χαμηλό πνεύμα. Δεν δίδαξαν έτσι οι Μεγάλοι Διδάσκαλοι. Δεν έζησαν έτσι οι Μεγάλοι Διδάσκαλοι. Δεν περπάτησαν έτσι οι Μεγάλοι Διδάσκαλοι. Αληθινά όχι έτσι, όπως επιμένουν οι άνθρωποι. Οι Πύρινες Εικόνες πρέπει να πάρουν σχήμα με μορφή αρμόζουσα και κατάλληλη γι Αυτούς, συνεπώς, η διάδοση της Διδασκαλίας πρέπει φλογερά να συμβαδίσει με μια αποσαφήνιση των μεγάλων Μορφών. Η δημιουργικότητα της αληθινής αγωνιστικότητας θα προσδώσει εκείνα τα νέα βήματα που θα δώσουν στον Κόσμο την ανάσταση του πνεύματος.

* Η μαγνητική έλξη της αύρας ποικίλλει πολύ, ανάλογα με το συνδυασμό των εκδηλώσεων των διαφόρων εντάσεων. Η συνείδηση φλογίζει τη δύναμη της αύρας. Όταν η συνείδηση διαποτίζεται από τους ανώτερους αγώνες, όταν κατευθύνεται στην ανώτερη δημιουργικότητα, ο μαγνήτης της αύρας αυξάνεται χίλιες φορές. Όταν το πνεύμα προσβλέπει στην Ανώτερη Πηγή, ο μαγνήτης της αύρας επιβεβαιώνεται στη δύναμή του. Κάθε υψιπετής αγωνιστική προσπάθεια, προσδίδει ένα ίζημα, εκδηλώνοντας την πληρότητά του για κάθε δράση. Κάθε πύρινη μεταφορά προσδίδει στην αύρα μια ισχυρή ιδιαίτερη έλξη που επιβεβαιώνεται αμετάκλητα σαν η βάση της ανώτερης δράσης. Η έλξη των μαγνητικών κυμάτων ασκεί την επιρροή της σε μεγάλες αποστάσεις και οι αποστολές του πνεύματος μπορούν ιδιαίτερα να προσελκυσθούν στις πλησιέστερες αύρες. Η δημιουργικότητα του πνεύματος δρα μέσω αυτών των πύρινων μαγνητών.

* Αν και μόνο ήταν δυνατόν να δει κανείς με γυμνό οφθαλμό τις διαδικασίες που, κατά τις διάφορες μεταστοιχειώσεις και λειτουργίες των κέντρων, λαμβάνουν χώρα πάνω στην αύρα που περιλαμβάνει τον άνθρωπο! Κάθε κραδασμός των εσωτερικών πυρών διαποτίζει το γύρω διάστημα με πυρ. Κάθε κραδασμός γεμίζει το χώρο είτε με εξαγνιστικές εκφορτίσεις είτε με εκφορτίσεις δημιουργικών σπινθήρων. Οι ανεκδήλωτες ενέργειες έλκονται σε αυτές τις εκφορτίσεις. Οι πύρινες ακτινοβολίες των κέντρων διαποτίζουν και εντείνουν όλες τις συνορεύουσες σφαίρες. Κατά τις αποστολές πύρινης ενέργειας το πνεύμα μετουσιώνει επίσης ολόκληρο το διαστημικό χώρο στο διάβα του. Ας στρέψουμε την προσοχή μας στο μέγα εργαστήριο του πνεύματος που δημιουργεί λεπτοφυείς ενέργειες.

* Έχει επιβεβαιωθεί πως είναι δυνατόν να αντλήσουμε αίμα από κάθε πράγμα στη Φύση. Ο Κόσμος ενδοφέρει τόσο εκτεταμένες σπερματικές δυνάμεις, ώστε πρέπει κανείς να διεισδύσει και να απορροφήσει την έννοια αυτής της μεγάλης αρχής. Έχοντας συνηθίσει τους φυσικούς ορισμούς, ο άνθρωπος εφαρμόζει όλους τους τύπους στο φυσικό πεδίο αλλά εκείνο που απαιτείται είναι να διορθωθεί αυτή η διαστρέβλωση και να ανανεωθεί η αλήθεια, με την επιστροφή σε μια συνειδητή χρήση των ανώτερων εννοιών. Δεν πρόκειται για αίμα που μπορούμε να στύψουμε από μια πέτρα, αλλά για έναν σπινθήρα του Φοχάτ, που ζει μέσα σε κάθε τι και εμψυχώνει κάθε τι στη Φύση. Και στον πνευματικό Κόσμο ισχύει ο ίδιος νόμος.

* Έτσι, κάθε ένα από τα κέντρα της Ουρ, είναι τόσο ευαίσθητο στις καταστροφές. Γι αυτό η καρδιά απορροφά όλες τις ενέργειες σα διαστημική χοάνη, αισθανόμενη κάθε κραδασμό. Συνεπώς, η ηλιοπρεπής καρδιά συμβάλλει στον εξαγνισμό του διαστήματος. Η ορμητική καρδιά προχωράει να συναντήσει κάθε πύρινη ενέργεια μεσοδρομίς. Αυτή η ορμητικότητα γίνεται δυνατή μόνο μέσω πύρινης αυτοδράσεως, που επιτυγχάνεται σε ένα ανώτερο σκαλοπάτι της πύρινης μετουσίωσης. Γι αυτό κάθε κοσμικός κραδασμός γίνεται αισθητός με τόση οξύτητα. Όταν Εμείς μιλάμε για σεισμούς δεν πρέπει να αναμένει κανείς εξωτερικές εκδηλώσεις. Πρέπει πρώτα από όλα να έχει κατά νου αυτούς τους σεισμούς που λαμβάνουν χώρα στα βάθη. Γι αυτό αυτοί οι πόνοι που γίνονται τόσο βαθιά αισθητοί από τα κέντρα, έχουν σχέση με τα βάθη της Γης. Έτσι, η ηλιοπρεπής καρδιά αισθάνεται όλες τις πύρινες εκδηλώσεις.

* Ο δεσμός ανάμεσα στα φυσικά και τα αστρικά κέντρα διαποτίζεται από εντατικοποιημένη μετουσίωση κατά τη διάρκεια της ζωής. Οι λειτουργίες και στα δύο πεδία εμφανίζουν ενότητα, ενω η διάκριση συνίσταται στην ανεξάρτητη δραστηριότητα που εκδηλώνεται από τα κέντρα κάθε πεδίου. Τα μετουσιωμένα κέντρα εντατικοποιούν τα κέντρα του λεπτοφυούς σώματος. Αλλά ταυτόχρονα, ενώ τα κέντρα μοχθούν με πύρινη ένταση στο γήινο πεδίο, τα αστρικά κέντρα έχουν μια ευκαιρία να ωθήσουν το λεπτοφυές σώμα προς τον Πύρινο Κόσμο. Μια αίσθηση πόνων εκδηλώνονται στο αστρικό και το νοητικό πεδίο, αλλά μόνο στην αρχή της ανόδου. Μετά από αυτό, κάθε κέντρο, ενώ διατηρεί τη σύνδεσή του με το φυσικό σώμα, μπορεί να λειτουργεί εντατικοποιημένο σε άλλες σφαίρες. Επακολουθεί ένας χωρισμός των σωμάτων, που ελευθερώνει το λεπτοφυές σώμα από τους πόνους. Οι φυσικοί πόνοι τότε αντιστοιχούν προς τη δημιουργική ένταση των αστρικών κέντρων.

* Η τρομακτικότερη καταστροφική πληγή της ανθρωπότητας είναι η στενή κοσμοθεώρησή της. Οι καλύτεροι άνθρωποι νομίζουν ότι η υιοθέτηση του ορίζοντά τους είναι το βασικό κλειδί για τη σωτηρία του Κόσμου, αλλά η εικόνα τους για τον Κόσμο δεν φθάνει μακρύτερα από τα σύνορα του φυσικού κόσμου. Οι εκπρόσωποι της εκκλησίας υπόσχονται στους ανθρώπους τη σωτηρία της ψυχής, αλλά δεν φθάνουν πέρα από το φυσικό κόσμο. Οι εθνικοί ηγέτες κατευθύνουν τη σκέψη των λαών τους προς την αναδιοργάνωση, αλλά δεν οδηγούν μακρύτερα από τις κατώτερες σφαίρες. Έτσι, μπορεί κανείς να απαριθμήσει όλους τους βαθμούς της ανθρώπινης ηγεσίας και να γεμίσει με τρόμο για την τυφλή στενωπό μέσα στην οποία έχει μπει η ανθρωπότητα. Αληθινά, μόνο η αναδόμηση του Κόσμου και η αναγέννηση της συνειδητότητας μπορούν να αφυπνίσουν τις ενέργειες που χρειάζονται για τη διατήρηση του πλανήτη.

* Τα σώματα μετουσιώνονται καθένα σύμφωνα με την ουσιαστική του φύση. Ακριβώς όπως το φυσικό σώμα μετουσιώνει και εξευγενίζει το αίμα σε έναν εξελικτικό βαθμό, έτσι το λεπτοφυές σώμα μετουσιώνει την αντίστοιχή του ουσία. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να παρατηρηθεί ο δεσμός ανάμεσα σε αυτές τις διαδικασίες, γιατί στη διαδικασία μετουσίωσης των σωμάτων επιτυγχάνεται μια συσχέτιση, που πύρινα συνεργάζεται με το διάστημα. Ενώ στην αρχή της διαδικασίας της μετουσίωσης το φυσικό σώμα εντείνει τα κέντρα του λεπτοφυούς σώματος, μετά τον κορεσμό των κέντρων με πυρ, το λεπτοφυές σώμα υπερέχει έναντι του φυσικού. Αυτή η πύρινη διαδικασία μεταγγίζει ψυχική ενέργεια από σώμα σε σώμα. Η δύναμη του λεπτοφυούς σώματος εκπροσωπεί μια πανάκεια επί του φυσικού πεδίου. Πράγματι το συναίσθημα της μετουσίωσης διαφέρει επί του φυσικού και λεπτοφυούς πεδίου, γιατί οι αισθήσεις εξαρτώνται από την ένταση των σφαιρών. Ο εξαγνισμός της ύλης και του πνεύματος λαμβάνει χώρα, παρόμοια, μόνο μέσω των πύρινων ενεργειών και των κέντρων, εντατικοποιημένων σε διαστημικό εξιλασμό.

* Πράγματι, η άβυσσος της ακατανοησίας είναι η ατραπός την οποία διαβαίνει τώρα η ανθρωπότητα. Αληθινά, η σύγχρονη σκέψη είναι ο διώκτης των ψυχικών ερευνών. Και όμως, πόσο μακρύτερα και βαθύτερα είναι δυνατόν να φθάσει κανείς γνωρίζοντας τη διαίρεση και τη σύνδεση μεταξύ των τριών σωμάτων. Γιατί, αν το φυσικό σώμα έχει ήδη σχηματισθεί, το αστρικό έχει σχεδόν σχηματισθεί και το λεπτοφυέστατο νοητικό σώμα έχει σχηματισθεί μόνο στους εκλεκτούς. Αλλά εκείνοι που έχουν μυηθεί στις ανώτερες πύρινες ενέργειες και που γνωρίζουν την πύρινη μετουσίωση των κέντρων, μπορούν να επιβεβαιώσουν τις πύρινες εκδηλώσεις. Όλες οι άλλες εκδηλώσεις πρέπει να διαιρεθούν σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη όπου το πνεύμα δεν μπορεί να διασχίσει την άβυσσο γιατί το νοητικό σώμα δεν έχει ακόμη επαρκώς σχηματισθεί, έτσι το πνεύμα δεν μπορεί να εμφανισθεί πέρα από τα όρια των κατώτερων πεδίων. Η άλλη κατηγορία, είναι όταν ένα κέντρο εκδηλώνεται μερικώς. Πρέπει επίσης να θυμάται κανείς ότι ο Πύρινος Κόσμος είναι απρόσιτος σε ένα πνεύμα, ενόσω τα ανώτερα κέντρα δεν έχουν αρχίσει να μετουσιώνονται.

* Η δεκτικότητα στις λεπτοφυείς ενέργειες συνοδεύεται πάντοτε από εκλέπτυνση του οργανισμού. Πέραν τούτου, πρέπει να θυμάται κανείς ότι η συνείδηση βοηθά πρώτα από όλα, γιατί οι λεπτοφυείς ενέργειες μπορούν να γίνουν αντιληπτές μόνο μέσω εκλέπτυνσης του οργανισμού. Αυτή η αρχή πρέπει να γίνει εντελώς κατανοητή, γιατί συνήθως το αποτέλεσμα είναι ένα μείγμα αντιλήψεων. Και αυτή η παρανόηση και η σύγχυση οδηγεί σε πολύ επικίνδυνα λάθη. Κατά τον εξαγνισμό της συνειδήσεως είναι πολύ απαραίτητη να διακρίνει κανείς αυτές τις διαδικασίες, γιατί οι άνθρωποι έχουν πάντα μια προδιάθεση προς τον πνευματισμό παρά προς τις πύρινες ενέργειες. Το πνεύμα που πέφτει σε αυτή την ακρότητα μπορεί να βρεθεί τόσο περικυκλωμένο από ψυχικά ρευστά, ώστε να μην μπορεί να επιτύχει, παρόλο τόσο το επιθυμεί, να περιβληθεί από άλλες, ανώτερες ενέργειες.

* Ο κρύσταλλος της ψυχικής ενέργειας μπορεί, κατά ένα τρόπο να ωχριάσει στη διάρκεια μεγάλων εντάσεων. Αλλά αυτή η προσωρινή κατάσταση δε σημαίνει σβήσιμο, γιατί ενώ υπάρχει συμπίεση εκ των έξω, υπάρχει η φλόγα του πνεύματος, γιατί το δυναμικό του κρυστάλλου, κατά ένα τρόπο, εκδηλώνεται στο πυρ που αναλάμπει από το ίδιο το σπέρμα του πνεύματος. Η ψυχική ενέργεια προσδίδει επίσης μορφή στο λεπτοφυές σώμα. Όταν η ψυχική ενέργεια συμπιέζει μια ενέργεια, τότε εκείνη η ενέργεια αντίστοιχα συμπιέζει το λεπτοφυές σώμα. Η ενορακοή μέσω πυράκτωσης εξαρτάται από την κατάσταση της ψυχικής ενέργειας. Αληθινά είναι απαραίτητο να αποδίδεται προσοχή σε κάθε ξόδεμα ψυχικής ενέργειας, γιατί πρέπει να θυμάται κανείς ότι αυτή η ίδια η πηγή της ψυχικής ενέργειας δημιουργεί σε αποστάσεις και σε όλα τα πεδία.

* Οι πνευματικές εκστάσεις ή η ξαφνική δυστυχία είναι εξίσου αποτελεσματικές στο να ωθούν τη ροή της ψυχικής ενέργειας. Αυτή η εκδήλωση είναι εύκολα κατανοητή κατά τις πνευματικές εκστάσεις, αλλά κατά τη δυστυχία πολλές λεπτοφυείς αιτίες μπορούν να γίνουν επίσης αντιληπτές. Σε στιγμές σύγχυσης, ασφαλώς, η ψυχική ενέργεια δεν μπορεί να συμπυκνωθεί ώστε να αρχίσει να δρα. Αλλά με την τόλμη του πνεύματος η ψυχική ενέργεια μπορεί να ξεσπάσει σα μια ισχυρή φλόγα, σχηματίζοντας τρόπον τινά, μια ασπίδα κατά του παρεισφρέοντος κακού. Μπορεί κανείς να εξασκηθεί σε αυτές τις συγκεντρώσεις ψυχικής ενέργειας και να ανακαλύψει ότι η τεταμένη θέληση είναι ικανή να συμπυκνώσει το απόθεμά της. Η δειλία μπορεί πράγματι μόνο να σβήσει το απόθεμα της ψυχικής ενέργειας. Συνεπώς, αναπτύξτε ένα απόθεμα ψυχικής ενέργειας και οξύνετε την τόλμη, γιατί σε αυτή την πηγή ενυπάρχει τόση πολλή δύναμη!

* Δεν μπορεί να μελετηθεί ο Πύρινος Κόσμος χωρίς έρευνα της συμπεριφοράς του ανθρώπου σε στιγμές της λεγόμενης δυστυχίας. Το πνεύμα που έχει υποστεί προετοιμασία λέει: Θα νικήσουμε, και φορά την πύρινη αρματωσιά του. Αλλά ο αδύνατος και πνευματικά αξιολύπητος είναι απογοητευμένος και έτσι υφίσταται μεγάλη μόλυνση. Μη νομίσετε ότι αυτή η απλή αλήθεια δεν πρέπει να επαναλαμβάνεται, η πλειονότητα των ανθρώπων τη χρειάζεται.

* Το μεγαλείο του Σύμπαντος συνειδητοποιείται τόσο λίγο. Στην καλύτερη περίπτωση οι άνθρωποι μιλούν για τη θέρμη του ήλιου. Αλλά το ηλιακό σύστημα είναι μέσα στο Σύμπαν σαν ένα άτομο μέσα στον ήλιο!

* Υπάρχει μεγάλη παρανόηση γύρω από την ιδέα του πύρινου χαρακτήρα των πράξεων. Οι άνθρωποι νομίζουν πως η φλογερότητα βρίσκεται στις παράφορες οχλοβοές και τις κινήσεις, αλλά στην πραγματικότητα, το Πυρ εκφράζεται εντελώς διαφορετικά, θυμηθείτε πώς η έκφραση και η εκπλήρωση ορισμένων ευχών δεν συμφωνούσε καθόλου με την τραχιά ανθρώπινη κατανόηση. Η πιο θορυβώδης και δακρύβρεχτη επιθυμία δεν εκπληρώθηκε, αλλά η γαλήνια σκέψη έτυχε εκπλήρωσης. Ο Πύρινος Κόσμος είναι πολύ απομακρυσμένος από τις γήινες απαιτήσεις. Το στοιχείο του Πυρός είναι τόσο λεπτοφυές που συμφωνεί με την ενέργεια της σκέψης. Μια λέξη μπορεί κιόλας να εμποδίσει την πρόσβαση του Πυρός. Συνεπώς, οι αρχαίες επικλήσεις βασίζονταν στο ρυθμό και μόνο αργότερα, με την πάροδο του χρόνου, διαστρεβλώθηκαν με κραυγές και στεναγμούς. Εκείνο που υποδεικνυόταν ήταν η προσευχή της καρδιάς. Μπορεί κανείς να ενωθεί πιο γρήγορα με το ύψιστο Πυρ μέσα στη σιωπή παρά με μια λεκτική αίτηση.

* Η πύρινη αντίληψη οδηγεί στην απλοποίηση της ίδιας της ουσίας της γήινης ζωής. Έτσι ήταν όταν το Πυρ άρχισε να συμπυκνώνει τις εκδηλωμένες μορφές. Παρόμοια, μάθετε να κατανοείτε τις αναφορές στην αμφίδρομη κατάσταση: το πύρινο μέσα στο πυκνό, το πυκνό μέσα στο πύρινο.

* Μπορεί ένας άξιος άνθρωπος να συναντήσει στο μονοπάτι έχιδνα ή σκορπιό ή ταραντούλα; Πράγματι μπορεί. Όσο μακρύτερο το μονοπάτι τόσο περισσότερες οι συναντήσεις. Η διαφορά βρίσκεται απλά σε αυτό, ότι ο λιπόψυχος μπορεί να τσιμπηθεί, αλλά ο θαρραλέος όχι. Έτσι, ας μη θεωρούμε ότι οι καλύτεροι αγγελιαφόροι δεν θα σημαδευτούν από τις σκοτεινές οντότητες. Ας ανακαλέσουμε στο νου όλα τα παραδείγματα.

* Ο Κόσμος τρέμει. Πάλι τα βάθη της θάλασσας είναι ανήσυχα. Αλλά αυτά τα βάθη δεν λαμβάνονται υπόψη. Πλησιάζουν οι ημερομηνίες που θα φέρουν πολλές υποθαλάσσιες μετατοπίσεις, αλλά δεν είναι συνηθισμένο να σκέπτεται κανείς αυτές τις διαδικασίες. Αν οι άνθρωποι γνώριζαν πώς να σκέπτονται για τα στοιχεία και τις υπερκόσμιες Σφαίρες, η σκέψη τους θα στρεφόταν πιο εύκολα στις θεμελιακές αρχές. Γιατί μόνο λίγοι μπορούν να σκέπτονται το πιο ουσιαστικό;

* Είναι σημαντικό να κατανοηθεί σε ποιά έκταση η συνείδηση των ανθρώπων έχει απολιθωθεί. Συνεπώς, μην της δίνετε τροφή που δεν μπορεί να αφομοιώσει. Πλάι στο δύσκολο δώστε και το εύκολο, διαφορετικά οι άνθρωποι δεν θα ακούσουν. Τα γράμματα του Διδασκάλου είναι αναπόφευκτα ποικίλα, γιατί απευθύνονται σε διαφορετικές συνειδήσεις. Τούτο δεν συνιστά αντίφαση, αλλά απλώς τον άριστο τρόπο. Έτσι, συνηθίστε να αντιμετωπίζετε προσεκτικά τις συνειδήσεις, όπως τη φωτιά.

* Πρέπει να μελετηθούν οι ψυχικές δυνάμεις σε διαφορετικές καταστάσεις. Καμιά φορά μια πλήρης ανάπαυση είναι χρήσιμη, αλλά συχνά η ένταση είναι αναγκαία για να επιτευχθεί μια εκδήλωση. Δεν είναι χωρίς λόγο που υποδεικνύονταν διάφορες γονυκλισίες στα μοναστήρια. Παρόμοια, από τη βαθιά αρχαιότητα είναι γνωστή η αξία της σιωπής. Πρέπει να κατανοηθεί ευρέως πώς ο πυκνός Κόσμος υπηρετεί το Λεπτοφυή.

* Είναι και δύσκολο και εύκολο να φαντασθεί κανείς τον Πύρινο Κόσμο. Δεν υπάρχει ασυνέχεια ανάμεσα στους Κόσμους. Ο Λεπτοφυής Κόσμος έχει την ίδια σχέση με τον Πύρινο όπως ο πυκνός με το Λεπτοφυή. Πλάι στις ορατές εκδηλώσεις μπορούν να υπάρχουν αόρατες προσεγγίσεις. Παρόμοια στο γήινο Κόσμο καμιά φορά μόνο ο παλμός της καρδιάς υποδηλώνει την παρουσία μιας λεπτοφυούς ύπαρξης. Ο οφθαλμός πολύ σπάνια παρατηρεί, τρόπον τινά, ορισμένες αστραπές, αποδίδοντάς τες συνήθως σε σύμπτωση. Παρόμοια, στην περίπτωση των σπανιότατων πνευματικών ανθρώπων, είναι δυνατόν να παρατηρηθεί ένα είδος διαδήματος φωτός επάνω από το κεφάλι τους. Μια τέτοια εκδήλωση είναι πολύ σπάνια και υποδηλώνει τον κρύσταλλο της πνευματικότητας. Η ίδια η αύρα μοιάζει να περιτυλίγεται σε ένα δακτύλιο. Γι αυτό η αρχαία ιδέα του στέμματος, ως σημείου διάκρισης είχε βαθειά σημασία. Δεν πρέπει να εκπλήσσεται κάποιος γιατί οι λεπτοφυείς εκδηλώσεις μπορούν να γίνουν εμφανείς στις πιο δύσκολες ώρες. Oι Νόμοι του Πύρινου Κόσμου είναι άρρητοι.

Διδάσκαλος Μορύα

O

2011-11-16T20:32:00.003+02:00

Ω Θείε Εαυτέ! Ω Ζωντανέ Κύριέ Μου!
Αυτόφωτη φλόγα, γεννημένη από το Επέκεινα!
Άμωμε Θεέ! Γρήγορη γλώσσα φωτιάς,
Αναμμένη από αυτό το απροσμέτρητο φως,
Το απεριόριστο, το αμετάβλητο.
Παρουσιάσου, Θεέ μου, εραστή μου, πνεύμα της καρδιάς μου,
Καρδιά της ψυχής μου, λευκή παρθένα της Αυγής,
Βασίλισσα κάθε τελειότητας, παρουσιάσου
Από το κατοικητήριό Σου πέρα από τη Σιωπή
Σε μένα το φυλακισμένο, σε μένα το θνητό,
Τον ενταφιασμένο στον πηλό.
Παρουσιάσου σε μένα,
Μΰησε την αφυπνισμένη ψυχή μου. Πλησίασε
Και ας λάμψει η δόξα της Θεότητάς Σου
Μέχρι τη γη, το υποπόδιο Σου...

Συ Βασιλικέ Άγγελε της Ανώτερης Θέλησής μου,
Σχημάτισε στο πνεύμα μου μία ευγενέστερη φωτιά Του Θεού,
για να κατανοήσω περισσότερο
Την ιερή αγνότητα της Θείας Σου Ουσίας!
Ω Βασίλισσα, ω Θεά της ζωής μου,
Αγέννητο φως, λαμπρέ σπινθήρα Του Παντός!
Ω Αγία, αγία Σύζυγε
Της θειότερης σκέψης μου, παρουσιάσου, λοιπόν,
και εκδηλώσου στο λάτρη Σου...

Αληθινέ μου Εαυτέ! Παρουσιάσου, ω Λαμπρέ,
Περιβεβλημένος τη δόξα του Αγίου Τόπου
Από όπου Σε κάλεσα. Παρουσιάσου σε μένα
Και διαπέρασε την ύπαρξή μου, έως ότου η όψη μου
Να λάμψει από το φως Σου, έως ότου το μέτωπο μου
Να λάμψει με το άστρο Σου, έως ότου η φωνή μου
Να φτάσει το Ανείπωτο.
Παρουσιάσου, λοιπόν,
Και κάνε με ένα μαζί Σου. Ώστε όλη η ζωή μου
Να αστράψει με την άγια επιρροή Σου
Για να βρεθώ άξιος στο τέλος
Να θυσιάσω ενώπιον του Αγίου...

Άκουσέ με!
Εστεμμένε με αστρόφως, με σμαραγδένια φτερά
Πλατυτέρα από τον Ουρανό! Ω βαθΰ γαλάζιο
Της υδάτινης Αβύσσου! Ω Συ φλόγα
Που διασχίζεις τα σπήλαια της νύχτας
Με γλώσσες που αναπηδούν από το απροσμέτρητο,
Μέσα από τους ανεκδήλωτους αστραφτερούς γκρεμούς
Ως το ανείπωτο! Ω Χρυσέ Ήλιε!
Παλλόμενη δόξα του ανώτερου Εαυτού μου!
Άκουσα τη φωνή Σου να αντηχεί στην Άβυσσο:
"Είμαι το μοναδικό Ον στο βάθος
Του Σκότους. Ας σηκωθώ και ας ετοιμαστώ
Να τραβήξω την ατραπό του Σκότους. Και έτσι
Μπορεί να φτάσω στο φως. Γιατί από την Άβυσσο
Ήλθα, πριν τη γέννησή μου. Από το σκοτάδι
Και από τη σιωπή ενός πρωταρχικού ύπνου!"

Και Αυτός, Η Φωνή των Αιώνων, μου απάντησε και είπε:
"Ιδού! Είμαι Αυτός που δημιουργεί
Στο Σκοτάδι! Παιδί της Γης! Το φως φαίνει
Εν τη σκοτία, και η σκοτία ου κατέλαβεν
Τις ακτίνες του μυητικού φωτός!"

...Μη με εγκαταλείπεις
Ω Αγιο Πνεύμα! Έλα να με παρηγορήσεις,
Να με τραβήξεις και να με κάνεις να εκδηλωθώ
Ως Όσιρις στον κόσμο που θρηνεί.
Για να Ανυψωθώ στο Σταυρό του Πόνου
Και της θυσίας, για να τραβήξω όλους τους ανθρώπους
Και κάθε σπόρο ζωντανής ΰλης
Μαζί μου,
προς το άρρητο Βασίλειο του Φωτός!
Ω αγία, αγία Βασίλισσα,
Ας με σκεπάσουν οι πλατιές φτερούγες Σου!...

Εγώ ειμί η Ανάστασις και η Ζωή,
Ο συμφιλιωτής του Φωτός και του Σκότους,
Είμαι ο Σωτήρας από την θνητότητα,
Είμαι η Δύναμη εκδηλωμένη στην Ύλη.
Είμαι η Θεότητα εκδηλωμένη στη σάρκα.
Βρίσκομαι ψηλά, μεταξύ των Αγίων.
Είμαι τελείως εξαγνισμένος μέσω του πόνου.
Ολοκληρωτικά τέλειος στη μυστική θυσία,
Και με τη γνώση του Εαυτού μου έγινα
Ένα με τους Αιώνιους Κυρίους της Ζωής.
"Δοξασμένος μέσω δοκιμασίας" είναι το Όνομά μου
Λυτρωτής της Ύλης" είναι το Όνομά μου...
Βλέπω το Σκοτάδι να πέφτει σαν αστραπή!
Βλέπω τους Αιώνες να κυλούν σαν χείμαρρος
Δίπλα μου. Και πετάω από πάνω μου
Τα σφιχτά ενδύματα του Χρόνου.
Ο τόπος μου είναι Στην Άβυσσο, πέρα από τα Άστρα και τους Ήλιους.
Εγώ ειμί η Ανάστασις και η Ζωή.
Άγιος είσαι Συ Κύριε του Σύμπαντος!
Άγιος είσαι Συ που δε Σε έπλασε η Φύση!
Άγιος είσαι Συ Απέραντε και Ισχυρέ!
Ω Κύριε του Σκότους και ω Κύριε του Φωτός!»

Aleister Crowley

Χρησιμοποίησε Την Αρχέγονη Σοφία Του Εαυτού, Χωρίς Την Αισθητική Εμπειρία Του Νου

2011-11-12T20:08:00.007+02:00

Υπήρχε κάποτε ένας μοναχός, που ρώτησε τον δάσκαλο Φα Γιεν:
- "Ποια μέθοδο πρέπει να χρησιμοποιήσω, προκειμένου να έρθω σε τέλεια αρμονία με το Τάο;"

Ο δάσκαλος τότε απαντώντας στον μοναχό, ρώτησε:
- "Πες μου, εκείνη τη στιγμή, όταν βρήκες τον ίδιο σου τον εαυτό, ήσουν εναρμονισμένος με το Τάο, αδελφέ μου;"

- "Τι πρέπει όμως να γίνει", ήρθε η επόμενη ερώτηση, "όταν και οι έξι αισθήσεις δεν αντιλαμβάνονται τη φωνή της Αλήθειας;"

- "Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν αναζητάς την Αλήθεια μέσω των αισθήσεων χωριστά και όχι μέσω τις ενοποιημένης αισθητικής εμπειρίας τους".

Σε λίγο ξαναρώτησε τον μοναχό:
-"Λες ότι δεν μπορεί να γίνει μέσω των αισθήσεών σου. Ήταν τα αυτιά σου που δεν μπόρεσαν να ακούσουν την Αλήθεια ή τα μάτια σου που δεν μπόρεσαν να τη δουν; Στην πραγματικότητα, αν η Αλήθεια υπήρχε, πώς φτάνεις στο σημείο να βγάζεις διαφορετικό συμπέρασμα, βάσει της απλής μαρτυρίας των μη δεκτικών αισθήσεών σου; Οι ενάρετοι της παλιάς εποχής συνήθιζαν να λένε: 'Εκείνοι που εγκαταλείπουν όλους τους ήχους και τα χρώματα, αποκτούν όλους τους μυριάδες ήχους και χρώματα. Εκείνοι που απορρίπτουν το όνομα και τη φήμη, αποκτούν αληθινό όνομα και φήμη'. Συνεπώς, θα πρέπει να τελειοποιήσεις τον εαυτό σου στη δική σου πνευματική ζωή, εγκαταλείποντας τα όνειρα για ένα σύντομο και εύκολο δρόμο προς τον Ουρανό. Είναι απαραίτητο να εξετάζεις συνεχώς τον εαυτό σου για όλο το διάστημα των ογδόντα χιλιάδων ενσαρκώσεων, αλλά μια μέρα θα βρεθείς ξανά βυθισμένος στο πρωταρχικό έδαφος της άγνοιας και της αδιαφορίας. Αυτό συμβαίνει επειδή η άγνοια και η αδιαφορία αποτελούν τη βάση της Αλήθειας".

Σχόλιο: Η πρώτη ερώτηση είναι μια ερώτηση σχετικά με εκείνον που αφοσιώνεται στην αναζήτηση του Τάο (Αλήθειας). Έτσι, η ζωή του αποκτά μια ιδιαίτερη ποιότητα και διαφέρει από τη ζωή των άλλων. Ο μοναχός που έκανε την ερώτηση είχε τη λαθεμένη αντίληψη ότι έπρεπε να πάει βαθύτερα μέσα στο δάσος ή στην ερημιά, προκειμένου να αναζητήσει το Τάο και να φτάσει στη Φώτιση. Όμως, το Τάο βρίσκεται παντού, και το καθετί γύρω μας είναι το Τάο. Όταν ο δάσκαλος του Τσαν κοιτάζει ένα βουνό, το βλέπει μόνο ως βουνό. Έχει ειπωθεί: «Το μάζεμα των ξύλων και το κουβάλημα του νερού είναι και τα δυο Τσαν».

Το βαθύτερο νόημα της δεύτερης ερώτησης είναι: πώς θα επιτευχθεί η αρμονία μεταξύ της ευμετάβλητης φύσης των αισθήσεων και της αμετάβλητης φύσης; Συνήθως οι άνθρωποι κάνουν απερίσκεπτες πράξεις στην καθημερινή τους ζωή. Καταλαβαίνουν ότι τα αποτελέσματα αυτών των πράξεων είναι λαθεμένα, αλλά δεν μπορούν να βρουν άλλο τρόπο δράσης. Είναι δύσκολο για τους ανθρώπους να εξετάζουν τον εαυτό τους κάθε μέρα. Μόνο το Τάο δε χρειάζεται να εξετάζει τον εαυτό του. Είναι ο αιώνιος Νόμος του Σύμπαντος και όμως δεν κάνει καμιά διάκριση ανάμεσα στη σοφία και στην ανοησία. Ο συνηθισμένος νους των ανθρώπων έχει μολυνθεί από την εμπειρία των έξι αισθήσεων, που δρουν χωριστά και εξαπατάται από την εξωτερική εμφάνιση όλων των φαινομένων, εμποδίζοντάς τους να δουν την αγνή φύση όλων των ντχάρμα.

Οι έξι αισθήσεις ενώνονται σε μια «οικογένεια», πράγμα που αποδεικνύει το γεγονός της προέλευσής τους από την αγνή φύση του εαυτού. Στο Βιμαλαχίρτι Σούτρα αναφέρεται: «Χρησιμοποίησε την αρχέγονη σοφία του εαυτού, χωρίς να χρησιμοποιήσεις την αισθητική εμπειρία του νου».

Ενώνοντας τις έξι αισθήσεις σε μια οικογένεια, ο δάσκαλος του Τσαν μπορεί να φτάσει στη φωνή της Αλήθειας στιγμιαία. Γι' αυτόν το σύμπαν γίνεται μια αρμονική μονάδα, όπου όλα τα φαινόμενα και τα όντα είναι αλληλεξαρτώμενα.

Με την κατανόηση αυτή, μπορούμε να δούμε πώς ο εγωκεντρισμός είναι αντίθετος προς την αρμονία. Προκειμένου να ζήσει σε αρμονία με τους άλλους, η φροντίδα και η βοήθεια του ατόμου πρέπει να κατευθύνονται προς τους άλλους, και όχι να επικεντρώνονται γύρω από τον εαυτό του.

Ο Νόμος των Επτά Θανάτων (Β' μέρος)

2011-11-06T18:08:00.004+02:00

Ο Πέμπτος Θάνατος: Είναι ο θάνατος της Προσωπικότητας. Η Προσωπικότητα όταν μετά τον θάνατο αποσύρεται από το σώμα, συνεχίζει ακόμη να ζει και να λειτουργεί σαν Προσωπικότητα. ΄Ετσι, ο άνθρωπος δεν έχει κατά κανένα τρόπο γίνει σοφότερος και ακόμα "απαντά στο όνομα που έφερε όταν λειτουργούσε μέσα στο σώμα του". Φλέγεται από τις επιθυμίες του στη Κατώτερη Κόλαση μέχρις ότου σβηστούν όλες οι δυνατότητες επιθυμίας. Η επιθυμία τότε παραμένει μόνο σαν αφηρημένη έννοια και είναι μέρος της Ατομικότητας. Ο άνθρωπος τότε πεθαίνει στο επίπεδο των κατώτερων επιθυμιών αλλά συνεχίζει να ζει στο επίπεδο των υψηλότερων.

Στη συνέχεια, μαθαίνει ότι κι αυτές, οι υψηλότερες, είναι πεπερασμένες και θνητές. Ανακαλύπτει ότι και τούτες αποτελούν ένα φράγμα ανάμεσα σε αυτόν και στον Πατέρα του, Του οποίου το πρόσωπο θα μπορούσε να αντικρύσει. ΄Ετσι, επιθυμεί να ξεφύγει από αυτές. Δε θα αγαπάει πια με την προσωπική αγάπη που αγαπά ένα πρόσωπο αλλά με την υψηλότερη εκδήλωση της αγάπης, που η ίδια είναι Αγάπη και δεν αγαπάει πρόσωπο ή πράγμα αλλά είναι μια κατάσταση συνείδησης μέσα στην οποία περιέχονται τα πάντα. Τότε αποζητά την ελευθερία από την κατώτερη αγάπη. Αυτή η επιθυμία για απελευθέρωση από εκείνο που, αν και καλό, είναι πεπερασμένο, προκαλεί τον Πέμπτο Θάνατο, για να γίνει αντιληπτό το καλό που είναι αιώνιο. ΄Ετσι, γεννιέται μέσα του η συνείδηση της Ατομικότητας και ζει στο επίπεδο της, αντιλαμβανόμενος το "πρόσωπο του Πατέρα του, ο Οποίος βρίσκεται στα Ουράνια".

Αλλά με το ξύπνημα της επιθυμίας, ξανάρχονται τα όνειρα και με τα όνειρα έρχεται ξανά το κάλεσμα στην ύλη. Το Πνεύμα κοιτάζει το πρόσωπο του Πατέρα του μέχρις ότου η συνείδηση κουραστεί από τη λαμπρότητα Του, οπότε κλείνει τα μάτια του και κοιμάται. Και καθώς κοιμάται, ονειρεύεται τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες του. ΄Ετσι, γεννιέται ξανά γιατί στο επίπεδο της επιθυμίας έχει τη θέση της και μια κατάσταση συνείδησης. ΄Οπως επιθυμούμε ξαναγεννιόμαστε. ΄Ετσι, κάθε άνθρωπος φτιάχνει το κάρμα του.

Μπορεί κανείς να ρωτήσει, γιατί προκαλεί ο άνθρωπος για τον εαυτό του πόνο και περιορισμούς τους οποίους, φυσικά, δεν επιθυμεί; Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο άνθρωπος δε δρέπει τους καρπούς της φαντασίας του αλλά τους καρπούς της πραγματοποίησης αυτής της επιθυμίας. Του δίνονται τα αποτελέσματα εκείνου που επέτρεψε στον εαυτό του να επιθυμήσει και όχι αυτό καθαυτό που επιθύμησε. Ας δώσουμε ένα παράδειγμα. Ο άνθρωπος που απέκτησε δύναμη, θα αποκομίσει ματαιότητα. Για να αποκτήσει δύναμη, θα έπρεπε να είχε επιθυμήσει τις ιδιότητες που παρέχουν τη δύναμη. Αυτές, ονομαστικά, είναι η ισχύς, η προνοητικότητα και η σοφία. ΄Ετσι, θα έχτιζε για τον εαυτό του τη συνείδηση της δύναμης.

Ο ΄Εκτος Θάνατος: Είναι η έκσταση. Κατά την έκσταση το σώμα κοιμάται αλλά η ψυχή αγρυπνά. Είναι ενεργητική στο δικό της επίπεδο. Μπορεί να λειτουργήσει με το σώμα σαν υπόβαθρο στη σφαίρα των κατώτερων όψεων της, δηλαδή των ενστίκτων. Μπορεί να λειτουργήσει και στη σφαίρα των υψηλότερων όψεων της, με υπόβαθρο τον συγκεκριμένο νου και τα συναισθήματα. Στον φυσιολογικό ψυχισμό, η συνείδηση απεικονίζει τα γεγονότα σε εικόνες στον εσωτερικό κόσμο, σαν σε μαγικό καθρέφτη, όπου οι συνθήκες εστίασης καθορίζονται από τις συγκινησιακὲς καταστάσεις.

΄Οταν ο ψυχισμός εστιάζεται στα ένστικτα και στα πάθη, με υπόβαθρο την ύλη, η συνείδηση μεταφέρεται στο αιθερικό. Αυτό με τη σειρά του αποσύρεται από τον πυκνό φορέα, για να μπορέσει να δράσει σαν φορέας των παράνομων επιθυμιὼν. Τότε, εκδηλώνονται διάφορες μορφές κατώτερης μαγείας, επικίνδυνης και κακής σε όλες τις όψεις της, που υποβιβάζουν την Προσωπικότητα, γιατί ζει τη ζωή της σε σχέση με την ύλη και όχι με το Πνεύμα. Να ζήσεις όλη σου τη ζωή με υπόβαθρό τον Θεό και με μέτρο όλων των πράξεων σου το άνοιγμα του Ουρανού. Να αξιολογείς τις πράξεις σου σε σχέση με τον Κόσμο, ώστε τα αμαρτήματα σου να φαίνονται σοβαρά στα μάτια σου και τα λάθη σου να λιγοστεύουν.

Ο ΄Εβδομος Θάνατος: Είναι η Φώτιση. Στον ΄Εβδομο Θάνατο η συνείδηση αποσύρεται από την Προσωπικότητα και γίνεται ένα με την Ατομικότητα. Τότε ο άνθρωπος αντικρύζει για πάντα το πρόσωπο του Πατέρα του στα Ουράνια, ακόμη και όταν αυτός ο ίδιος παραμένει προσωρινά στη γη. Γι' αυτό τον λόγο, ο φωτισμένος μυημένος διαφέρει από τους άλλους ανθρώπους. Η πλήρης Μύηση είναι ένας ζωντανός θάνατος.

Εκείνοι που επιθυμούν τα πράγματα των αισθήσεων και την περηφάνεια της ζωής, χρησιμοποιούν τις λέξεις "ζωντανός θάνατος" για να δηλώσουν την πιο τρομερή μοίρα που μπορεί να συμβεί στον άνθρωπο. Αλλά εκείνοι που γνωρίζουν, ξέρουν ότι "ζωντανός θάνατος" σημαίνει ελευθερία του πνεύματος, που κατέρχεται έως το επίπεδο της ύλης. Σημαίνει τη συνείδηση της "Μόνιμης Παρουσίας" στο μέσο της συνείδησης των αισθήσεων. Σημαίνει ότι ο άνθρωπος έχει επίγνωση του Ουρανού, έστω και αν κατοικεί στη γη. Επομένως, ο μυημένος βαδίζει προς τον ζωντανό θάνατο, που είναι ελευθερία, ενώ έχει ακόμα υλικό φορέα, γιατί ο θάνατος καταργεί το Νόμο του Περιορισμού, ελευθερώνει τις δυνατότητες του πνεύματος, δίνει όραση στον τυφλό και δύναμη στον ανίκανο. Εκείνο το οποίο οι άνθρωποι λαχταρούσαν μάταια στη ζωή, το συναισθάνονται στο θάνατο, γιατί ο θάνατος είναι η ζωή και η ζωή είναι θάνατος.

Για τη συνείδηση που έχει πλατύνει περισσότερο τους ορίζοντες της, η μήτρα είναι ένας τάφος και ο τάφος μια μήτρα. Η εξελισσόμενη ψυχή, που έρχεται στη ζωή, αποχαιρετά τους φίλους της που τη θρηνούν. Και αφού πάρει θάρρος και αντικρύσει τη μεγάλη δοκιμασία και παραδοθεί στον πόνο, τότε γεννιέται. Η πρώτη πράξη της ψυχής στη ζωή είναι να αναπνεύσει. Η δεύτερη πράξη της, μαζί με την αναπνοή, είναι να βγάλει μια κραυγή αγωνίας, γιατί ανέλαβε το καθήκον της ζωής με θλίψη. Σκοπός της σε αυτή τη ζωή είναι να κάνει την ίδια τη ζωή υποφερτή. Αλλά όταν μετά τον θάνατο μπαίνει στον τάφο, περνά από μία πύλη που οδηγεί σε μια πλατύτερη ζωή της συνείδησης. Και όταν ο μυημένος περνάει στην πλατύτερη ζωή της συνείδησης, διέρχεται αναγκαστικά από την πύλη που συμβολίζει τον θάνατο. Και με τον θάνατο του στα πράγματα της επιθυμίας, αποκτά ελευθερία και βαδίζει ανάμεσα στους ανθρώπους σα νεκρός. Στον "ζωντανό θάνατο" (θάνατος εν ζωή), που είναι η ελευθερία του πνεύματος έστω και μέσα στα δεσμά της σάρκας, η ψυχή υπερβαίνει το Νόμο του Περιορισμού. Ο άνθρωπος όντας νεκρός, είναι ελεύθερος. ΄Οντας νεκρός κινείται με δύναμη ανάμεσα σε εκείνους που είναι θαμμένοι στη σάρκα. Και εκείνοι, βλέποντας το Φως που ακτινοβολεί λαμπρά από μέσα του, γνωρίζουν ότι είναι νεκρός, γιατί το Φως δε μπορεί να λάμψει μέσα από το πέπλο της σάρκας. ΄Οσο η συνείδηση είναι ενσαρκωμένη στο σώμα, το Φως δε μπορεί να λάμψει μέσα από αυτή τη συνείδηση. Αλλά όταν η συνείδηση είναι άσαρκη, το Φως λάμπει μέσα από αυτήν. Αν η άσαρκη συνείδηση εξακολουθεί να χειρίζεται το σώμα της, τότε το Φως αυτό θα λάμπει μέσα στον κόσμο της ύλης και θα φωτίζει τους ανθρώπους. Αλλά να θυμάσαι το εξής και να διαλογίζεσαι πάνω σε αυτό: ο φωτισμένος Μυημένος, είναι ένα νεκρός που χειρίζεται το σώμα του για να μπορεί μέσα από αυτό να υπηρετήσει εκείνους οι οποίοι δε μπορούν διαφορετικά να προσεγγιστούν.

Dion Fortune

Ο Νόμος των Επτά Θανάτων (Α' μέρος)

2011-11-05T01:16:00.003+02:00

Ο Πρώτος Θάνατος: ΄Οταν τέμνονται δύο γραμμές κίνησης, δημιουργείται ένας στρόβιλος. Στη συνέχεια, αυτές οι δύο γραμμές κίνησης αλληλοεξουδετερώνονται και, παύοντας να υπάρχουν σαν κίνηση, γίνονται ένα κέντρο σταθερότητας. Αυτός είναι ο Πρώτος Θάνατος.

Ο Δεύτερος Θάνατος: Η δράση και η αντίδραση είναι ίσες και αντίθετες στο επίπεδο όπου πρωτοεκδηλώνονται. Δρουν, αντιδρούν και συνεχίζουν να εκδηλώνονται σε κυκλική μορφή. ΄Οταν, όμως, περνούν από το ένα επίπεδο στο άλλο, παύουν να εκδηλώνονται πάνω στο προηγούμενο επίπεδο και παίρνουν μια υπόσταση διαφορετικής μορφής στο επόμενο επίπεδο. ΄Οταν αυτή η αλλαγή εξετάζεται από το επίπεδο στο οποίο οι δυνάμεις αυτές εκδηλώθηκαν αρχικά, ονομάζεται θάνατος. Αν πάλι εξεταστεί από το επίπεδο που υποδέχεται αυτές τις δυνάμεις, ονομάζεται γέννηση.

Αν δεις μια εξελικτική αλλαγή από την πιο πρωτόγονη όψη της, θα σου φανεί σαν θάνατος. Αν αντίθετα τη δεις από την πιο εξελιγμένη της όψη, θα σου φανεί σαν γέννηση. Αυτή η γέννηση είναι ο Δεύτερος Θάνατος.

Ας τα ξεκαθαρίσουμε αυτά με ένα παράδειγμα. Η ζωή έχοντας εξελιχτεί σε βαθμό που ξεπερνά την εκφραστική ικανότητα των κατώτερων μορφών (αυτές οι ταπεινές μορφές δε μπορούν πια να την εκφράσουν) δομεί για τον εαυτό της υψηλότερες μορφές. Τα απολιθωμένα υπολείμματα των χαμηλότερων μορφών που έχουν εγκαταλειφθεί, βρίσκονται πια ανάμεσα στα συντρίμμια της ζωής. ΄Εχουν πεθάνει και η φυλή τους εκλείπει. Δεν υπάρχουν πια. Η ίδια η ζωή όμως έχει αναγεννηθεί μέσα σε έναν φορέα υψηλότερου τύπου. Μόνο με την εγκατάλειψη της απλούστερης μορφής μπορεί η ζωή να εισέλθει στην πιο σύνθετη. Εν τούτοις, η συνείδηση που βρίσκεται στο επίπεδο της απλούστερης μορφής, βλέπει αυτή τη μεταμόρφωση σαν τραγωδία, γιατί δε μπορεί να συλλάβει την ανώτερη ζωή και βλέπει να προδιαγράφεται ο θάνατός της. Αντίθετα, η συνείδηση που ανήκει στην ανώτερη ζωή, βλέπει σε αυτή τη "μετακόμιση" τη γέννηση μιας νέας εκδήλωσης και αγαλλιάζει, γιατί βλέπει την πληρέστερη έκφραση των δυνατοτήτων της.

Ο Τρίτος Θάνατος: Κάθε ατομικοποιημένη συνείδηση ζει για να πεθάνει και πεθαίνει για να ζήσει. Μόνο μέσω του θανάτου μπορούμε να δρέψουμε τους καρπούς της ζωής. Βόσκουμε στους αγρούς της Γης και ξαπλώνουμε στους αγρούς των Ουρανών για να αναμασήσουμε την τροφή. ΄Εχει λεχτεί ότι "για μιας ώρας μελέτη, κάνε τρεις ώρες διαλογισμό". Στη διάρκεια της ζωής μελετάμε και στη διάρκεια του θανάτου διαλογιζόμαστε.

Αν απλά "ζεις", όλες οι εμπειρίες σου θα περάσουν μέσα από τη συνείδηση και δε θα αφήσουν παρά μόνο ένα μικρό αποτύπωμα, αφού οι πρώτες λιγοστές εικόνες γεμίσουν όλο τον διαθέσιμο χώρο. ΄Ολα θα είναι συγκεκριμένα, άσχετα και ασύνθετα. Με τον διαλογισμό του θανάτου βγαίνει στην επιφάνεια η αφηρημένη ουσία της ζωής και η θέση των αναρίθμητων συγκεκριμένων εικόνων, παίρνει μία και μοναδική αφηρημένη σύλληψη. Μάθε να εμπιστεύεσαι τον θάνατο. Μάθε να υπολογίζεις τον θάνατο στα σχέδια σου για το μέλλον και να εκτελείς τακτικά την άσκηση κατά την οποία οραματίζεσαι τον εαυτό σου νεκρό, φανταζόμενος πώς θα είσαι τότε. ΄Ετσι, θα μάθεις να χτίζεις τη γέφυρα ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, ώστε να περάσεις με άνεση σε αυτόν, όταν έρθει η ώρα. Δες τον εαυτό σου σαν πεθαμένο, να συλλογίζεται το πεπρωμένο του. Δες τον εαυτό σου σαν πεθαμένο και συνέχισε το έργο σου από το επίπεδο του νεκρού. ΄Ετσι, θα κτιστεί η γέφυρα που οδηγεί πέρα από το Πέπλο. Ας γεφυρωθεί με αυτή τη μέθοδο το χάσμα ανάμεσα στη λεγόμενη ζωή και το λεγόμενο θάνατο, ούτως ώστε οι άνθρωποι να πάψουν να τον φοβούνται.

Ο Τέταρτος Θάνατος: Το τέσσερα είναι ο συνδετικός αριθμός। Το τέταρτο σώμα, που είναι η υψηλότερη όψη της Προσωπικότητας, τη συνδέει με την Ατομικότητα. Ο Τέταρτος Θάνατος ονομάζεται συνδετικός θάνατος, διδακτικός θάνατος ή διαφορετικά ύπνος. Ο ύπνος είναι μικροσκοπικός θάνατος, ακριβώς όπως ο θάνατος είναι μεγάλος ύπνος. Κάποια γνώση της φύσης του θανάτου, βοηθάει στην ερμηνεία του. Η φύση του θανάτου δεν κατανοείται αρκετά. Οι εντυπώσεις του ύπνου που λαμβάνονται από τη συνείδηση, όταν αυτή βρίσκεται σε εγρήγορση είναι παραπλανητικές. Στον ύπνο, το φυσικό επίπεδο αποχωρίζεται από τα υπόλοιπα πεδία. Η ψυχή που απελευθερώνεται με αυτόν τον τρόπο, δε δέχεται πια τις εντυπώσεις που έρχονται μέσα από τις πέντε πύλες των αισθήσεων και λέμε ότι αυτός που κοιμάται, είναι παθητικός. Αλλά η Ατομικότητα ξυπνάει και είναι ενεργητική. Αντίθετα, όταν ο άνθρωπος είναι ξύπνιος, η Ατομικότητα κοιμάται. Αυτός είναι ο κανόνας για την πλειονότητα. Φτάνει όμως κάποια στιγμή στην εξέλιξη μερικών ανθρώπων που η Προσωπικότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την Ατομικότητα για να αυτοεκφραστεί. Αυτό απαιτεί μια πολύ αναπτυγμένη Προσωπικότητα και μια πολύ εξελιγμένη Ατομικότητα. Η Ατομικότητα αναφέρεται στις ιερές γραφές σαν ο "΄Αγγελος που πάντα βλέπει το πρόσωπο του Θεού".

Κατά τη διάρκεια της αφυπνισμένης ζωής του σώματος, η Ατομικότητα είναι προσηλωμένη στο να μεταφράζει σε δικούς της αφηρημένους όρους τις συγκεκριμένες εντυπώσεις που δέχεται η κατώτερη ψυχή. ΄Οταν στη συνέχεια παύει να είναι στραμμένη προς τα μέσα, γίνεται αντικειμενική πάνω στο δικό της επίπεδο και αντικρύζει το "πρόσωπο του Πατέρα". ΄Υστερα, μετράει τον εαυτό της συγκρίνοντας τον με το Θεϊκό μέτρο καἱ κάνει τις αναπροσαρμογές που της επιτρέπει η δύναμή της. Αλλά οι αναπροσαρμογές του πνεύματος είναι αιώνιες και μετριούνται με το άνοιγμα του Ουρανού.

Οι ελάχιστα εξελιγμένες ψυχές, όμως, μπορεί όταν κοιμούνται να μη βυθίζονται στη λήθη αλλά στραμμένες στις ανικανοποίητες επιθυμίες της σάρκας, να συνεχίσουν να λειτουργούν σε σχέση με τις σκεπτομορφές αυτών των επιθυμιών. Ονειρεύονται τα όνειρα που απορρέουν από τα ανικανοποίητα πάθη τους και την ορμή των ενστίκτων. Η Ατομικότητα δεν ελευθερώνεται και αντί να αντικρύζει το "πρόσωπο του Πατέρα που βρίσκεται στον Ουρανό", βλέπει την ανεστραμμένη εικόνα της ανθρώπινης μορφής και αναπτύσσεται καθ' ομοίωσης της. Η Ατομικότητα, που έτσι δε μπορεί να λειτουργήσει στο δικό της επίπεδο, δεν αναπτύσσεται και παραμένει ανεξέλιχτη. ΄Οσο για την Προσωπικότητα, εκφυλίζεται σε μια καρικατούρα του εαυτού της. Από αυτή την κατάσταση μπορεί να ελευθερωθεί μόνο με τον Τρίτο Θάνατο, ο οποίος βοηθάει την Ατομικότητα να επιβληθεί. Αν πάντως ο Τρίτος Θάνατος είναι ατελής, η κατώτερη ψυχή θα συνεχίσει να ονειρεύεται πάνω στο αστρικό επίπεδο. Αυτό μας οδηγεί στο ζήτημα του Πέμπτου Θάνατου.

Dion Fortune

I

2011-10-28T00:11:00.007+03:00

Συ που είσαι εγώ, πέρα απ' όλα όσα είμαι,
Που δεν έχεις φύση και όνομα,
Που υπάρχεις όταν όλα εκτός από Σένα έχουν φύγει,
Συ κέντρο και μυστικό του ΄Ηλιου,
Συ κρυμμένη πηγή όλων των γνωστών πραγμάτων
Και των αγνώστων, Συ απόμακρε, μόνε,
Συ αληθινή φωτιά μέσα στο καλάμι,
Γεννήτορα και τροφέ, πηγή και σπόρε,
Της ζωής, της αγάπης, της ελευθερίας και του φωτός,
Συ άφατε και αόρατε,
Εσένα επικαλούμαι, ω αμυδρή δροσερή φωτιά μου
Που ανάβεις σύμφωνα με τη θέλησή μου.
Εσένα επικαλούμαι, ω αιώνιε,
Εσένα, κέντρο και μυστήριο του ΄Ηλιου,
Και αγιότατο μυστήριο
Του οποίου φορέας είμαι εγώ,
Παρουσιάσου, τρομερότατε και γλυκύτατε,
΄Οπως είναι θεμιτό στο τέκνο Σου.

Γιατί του Πατρός και του Υιού
Πρότυπο είναι το ΄Αγιο Πνεύμα.
Αρρενοθήλυ, πεμπτουσιώδη, ενιαίε,
Αρσενικό ον, καλυμμένο με μορφή θηλυκή.
Δόξα και αίνος εν υψίστοις,
Συ, Περιστερά, θεοποιείς την ανθρωπότητα,
Τη φυλή που κυβερνάς ως βασίλισσα,
Για να φέρεις ηλιόφως στη χειμωνιάτικη θύελλα.
Δόξα και αίνος σε Σένα,
χυμέ της κοσμικής μελιάς, δέντρο θαυμαστό!

Δόξα σε Σένα από τον Επιχρυσωμένο Τύμβο.
Δόξα σε Σένα από την Προσμένουσα Μήτρα.
Δόξα σε Σένα από την ανόργωτη γη!
Δόξα σε Σένα από την ορκισμένη παρθένο!
Δόξα σε Σένα, αληθινή Ενότητα
Της Αιώνιας Τριάδας!
Δόξα σε Σένα, κύριε και κυρά
Και Εαυτέ, που είμαι αυτό που είμαι!
Δόξα σε Σένα, αιώνιε ΄Ηλιε,
Συ, ΄Ενα σε Τρία και Τρία σε ΄Ενα!
Δόξα και αίνος σε Σένα,
Χυμέ της κοσμικής μελιάς, δέντρο θαυμαστό!

Aleister Crowley

Η Αρχή της Παράδοσης

2011-10-20T14:51:00.003+03:00

Κάποτε, στη διάρκεια μιας συνέλευσης, ο εικοστός όγδοος πατριάρχης Μποντιντχάρμα δοκίμαζε τους μαθητές του για να δει αν είχαν φτάσει ή όχι στην πραγμάτωση.
΄Ενας μαθητής ονόματι Ντάο Φο είπε:

"Κατά την άποψή μου, δε χρειάζεται να βασιζόμαστε στις βουδιστικές γραφές. Πρέπει να τις χρησιμοποιούμε μόνο ως οδηγό για να εισέλθουμε στην ατραπό του Βούδα".

΄Οταν το άκουσε αυτό ο Μποντιντχάρμα παρατήρησε:

"΄Αγγιξες το δέρμα μου".

Τότε μια μοναχή είπε:

"΄Οσο για μενα, θέλω να φτάσω στην Αγνή Χώρα του Βούδα Αμιτάμπχα μια για πάντα".

"΄Αγγιξες τη σάρκα μου", είπε ο πατριάρχης.

΄Υστερα, σηκώθηκε ο Ντάο Γου, ο οποίος είπε:

"Στην πραγματικότητα, τα τέσσερα βασικά στοιχεία - γη, νερό, πυρ και αέρας - δεν είναι τίποτα, επειδή η αληθινή φύση όλων των ντχάρμα είναι κενή. Τα πέντε εξαρτώμενα στοιχεία ύπαρξης - μορφή, αίσθημα, αντίληψη, θέληση και συνείδηση (σκαντχά) - είναι απατηλά. Από όσο μπορώ να καταλάβω, δεν υπάρχει καμμία αρχή ή δοξασία".

"΄Αγγιξες τα οστά μου", είπε ο πατριάρχης.

Τελευταίος ήταν ο Χουέι Κε. Αυτός προχώρησε και γονάτισε μπροστά στον πατριάρχη, παραμένοντας ακίνητος, μέχρις ότου ο Μποντιντχάρμα είπε:

"Εσύ άγγιξες το μεδούλι μου".

Σχόλιο: Σύμφωνα με τον θρύλο, μια μέρα, όταν ο Βούδας δίδασκε στο Πάρκο των ΄Ορνεων, ανέβηκε στην έδρα του, έσκυψε, έκοψε ένα λουλούδι και το έδειξε στους συγκεντρωμένους. Κανένας δεν κατανόησε το νόημα της κίνησής του εκτός από τον Μαχακασιάπα, ο οποίος ανταποκρίθηκε με ένα χαμόγελο.

Τότε ο Βούδας είπε: "΄Εχω τον Ντχαρμικό Οφθαλμό της σωστής δοξασίας και τον θαυμαστό νου του Νιρβάνα. Η Αληθινή Μορφή είναι στην πραγματικότητα Κενότητα και η αδιόρατη Ντχαρμική Πύλη. ΄Ολα αυτά τα μεταβιβάζω στον Μαχακασιάπα".

Αυτή θεωρείται ότι υπήρξε και η αρχή της παράδοσης του Τσαν.

Ο Μυστηριώδης ΄Ηλιος Της Μύησης

2011-10-12T22:04:00.008+03:00

Από την εποχή του Αριστοτέλη ήδη τα μεγάλα Μυστήρια είχαν χάσει το αρχικό μεγαλείο και τη σοβαρότητα τους. Οι τελετές τους είχαν αχρηστευτεί και ως ένα μεγάλο βαθμό είχαν υποβαθμιστεί σε απλά ιερατικά θεάματα ή είχαν γίνει θρησκευτικές μιμήσεις. Είναι περιττό να αναφέρουμε πότε εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, αφού υπάρχει μια αξεδιάλυτη χρονολογική σύγχυση, τουλάχιστον μέχρι την εποχή του Αριστοτέλη. Αρκεί να πούμε ότι στην Αίγυπτο τα Μυστήρια ήταν γνωστά από την εποχή του Μήνη και ότι οι Έλληνες τα πήραν μόνον όταν τα έφερε ο Ορφέας από την Ινδία. Οι Παντού είχαν αποκτήσει παγκόσμια κυριαρχία και δίδασκαν τα "θυσιαστικά" Μυστήρια σε άλλες φυλές από το 3300 π.Χ. Πράγματι, όταν ο Ορφέας, ο γιος του Απόλλωνα ή Ήλιου, δέχθηκε από τον πατέρα του τη φόρμιγγα - την επτάχορδη λύρα, σύμβολο του επταπλού μυστηρίου της Μύησης - τα Μυστήρια ήταν ήδη πανάρχαια στην Κεντρική Ασία και την Ινδία. Έτσι, ακόμη και στις μέρες του Αριστοτέλη, ελάχιστοι ήταν οι αληθινοί μύστες που είχαν μείνει στην Ευρώπη, ακόμη και στην Αίγυπτο. Οι κληρονόμοι εκείνων που αφανίστηκαν από τα κατακτητικά ξίφη διαφόρων εισβολέων της αρχαίας Αιγύπτου, είχαν και οι ίδιοι εξαφανιστεί με τη σειρά τους. Όπως πριν από 8000 ή 9000 χρόνια το ρεύμα της γνώσης κυλούσε αργά από τα οροπέδια της Κεντρικής Ασίας στην Ινδία και προς την Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική, έτσι 500 χρόνια περίπου π.Χ. άρχισε να κυλάει πίσω προς την παλιά του πατρίδα και τόπο γέννησης. Στη διάρκεια των επόμενων δύο χιλιάδων χρόνων, η γνώση της ύπαρξης των μεγάλων Μυστών είχε σχεδόν χαθεί στην Ευρώπη. Ωστόσο, σε μερικά μυστικά μέρη, τα Μυστήρια εξακολουθούσαν να τελούνται με όλη την πρωταρχική τους αγνότητα. Ο Ήλιος της Δικαιοσύνης εξακολουθούσε να ρίχνει το φως του στο νυχτερινό ουρανό. Ενώ το σκοτάδι είχε καλύψει το πρόσωπο ενός αμαθή κόσμου, το αιώνιο φως άναβε μέσα στα Άδυτα τις νύχτες της Μύησης. Τα αληθινά Μυστήρια δεν έγιναν ποτέ γνωστά. Η Ελευσίνα και η Άγρα για τα πλήθη, ο Θεός Ευβουλεύς, "της καλής συμβουλής", η μεγάλη Ορφική θεότητα για το νεόφυτο.

Ποιος είναι άραγε αυτός ο μυστηριώδης Θεός, τον οποίο πολλλοί ερευνητές συγχέουν με τον Ήλιο; Όποιος έχει κάποια ιδέα για την αρχαία αιγυπτιακή εξωτερική πίστη, ξέρει πολύ καλά ότι για τα πλήθη ο Όσιρις ήταν ο Ήλιος στον ουρανό, "ο Ουράνιος Βασιλιάς", ο Ρο-Ιμφάμπ. Οι Έλληνες ονόμαζαν τον Ήλιο "Οφθαλμό του Διός", όπως ο σύγχρονος ορθόδοξος Πάρσης έχει τον "Οφθαλμό του Ορμούζ". Ονομαζόταν, επίσης, "Παντεπόπτης Θεός" (πολυόφθαλμος), "Θεός Σωτήρας" και "αίτιον της Σωτηρίας". Διαβάστε τον πάπυρο του Παφέρονμες στο Βερολίνο, καθώς και τη στήλη, όπως αποδόθηκε από τον Μαριέτ-Μπεϊ:

Δόξα σε σένα, ω Ήλιε, θείο τέκνο! ... οι ακτίνες σου χαρίζουν ζωή στους αγνούς και σε όσους είναι έτοιμοι ... Οι Θεοί {οι Υιοί του Θεού} που σε πλησιάζουν τρέμουν από αγαλλίαση και δέος ... Εσύ είσαι ο πρωτογεννημένος, ο Υιός του Θεού, ο Λόγος.

Ο Ιάμβλιχος αποκαλεί τον Ήλιο "εικόνα της θείας διάνοιας ή Σοφίας". Ο Ευσέβιος, επαναλαμβάνοντας τα λόγια του Φίλωνα, ονομάζει τον ανατέλλοντα Ήλιο Αρχάγγελο, αρχαιότερο από όλους, προσθέτοντας ότι ο Αρχάγγελος που είναι πολυώνυμος είναι ο Λόγος ή Χριστός. Η λέξη Sol (Ήλιος) προέρχεται από τη λέξη solus, ο Ένας ή ο Μόνος και το ελληνικό του όνομα Ήλιος σημαίνει ο Ύψιστος και έτσι το σύμβολο γίνεται κατανοητό. Παρ' όλα αυτά, οι αρχαίοι έκαναν μια διάκριση ανάμεσα στον Ήλιο και στο πρωτότυπό του.

Τα Μυστήρια της Σαμοθράκης είναι τα αρχαιότερα Μυστήρια που αναφέρονται στην ιστορία.Μετά τη διάχυση του αγνού Πυρός άρχιζε μια νέα ζωή. Αυτή ήταν η καινούργια γέννηση του Μυημένου.

"Έλαβον μέρος εις την τελετήν την οποίαν είναι δίκαιον να ονομάζομεν μακαριοτάτην... όντας τέλειοι μεν οι ίδιοι", λέει ο Πλάτωνας. Ο Διόδωρος ο Σικελός, ο Ηρόδοτος και ο Σαγχονιάθων - ο αρχαιότερος από τους ιστορικούς - λένε ότι αυτά τα Μυστήρια ξεκίνησαν από την αρχή του Χρόνου, πιθανόν χιλιάδες χρόνια πριν από την ιστορική περίοδο. Ο Ιάμβλιχος μας πληροφορεί ότι ο Πυθαγόρας "ήταν μυημένος σε όλα τα μυστήρια της Βύβλου και της Τύρου, τις ιερές τελετές των Σύρων και τα μυστήρια των Φοινίκων".

Παρόλο που άτομα και των δύο φύλων και κάθε τάξης επιτρεπόταν να λάβουν μέρος στα Μυστήρια και η συμμετοχή ήταν σχεδόν υποχρεωτική, ωστόσο ελάχιστοι έφταναν στην ανώτερη και τελική Μύηση κατά τη διάρκεια αυτών των περίφημων τελετών. Η διαβάθμιση των Μυστηρίων μας δίνεται από τον Πρόκλο στο τέταρτο βιβλίο του έργου του "Θεολογία του Πλάτωνα".

Η εξαγνιστική τελετή προηγείται της μύησης και η μύηση της τελικής αποκάλυψης, της εποπτείας.

Ο Θέων από τη Σμύρνη, στο βιβλίο του Μαθηματικά, διαιρεί επίσης τις μυστικές τελετές σε πέντε μέρη:

"Το πρώτο από αυτά είναι η εξάγνιση, γιατί τα Μυστήρια δεν αποκαλύπτονται σε όλους όσους επιθυμούν να τα δεχθούν. Υπάρχουν ορισμένα άτομα που εμποδίζονται από τη φωνή του κήρυκα... επειδή είναι απαραίτητο εκείνοι οι οποίοι δεν αποκλείονται από τα Μυστήρια να εξαγνιστούν πρώτα μέσω ορισμένης κάθαρσης. Μετά την εξάγνιση, η αποδοχή των ιερών τελετών είναι επιτυχής. Το τρίτο μέρος ονομάζεται εποπτεία ή αποδοχή. Και το τέταρτο που είναι ο στόχος της αποκάλυψης, είναι η κάλυψη της κεφαλής και η τοποθέτηση του στέμματος... μετά από την οποία το άτομο γίνεται είτε δαδούχος ή ιεροφάντης των Μυστηρίων ή αποδέχεται κάποιο άλλο τμήμα του μυστηριακού λειτουργήματος. Αλλά το πέμπτο, το οποίο θεωρείται αποτέλεσμα των προηγουμένων, είναι η φιλία και η εσωτερική επικοινωνία με τον Θεό".

Στο Ντεσατίρ, το Βιβλίο του Σετ του Προφήτη Ζιρτούστ, διαβάζουμε:

"Οτιδήποτε πάνω στη γη είναι αναπαράσταση και σκιά του ενός πράγματος που βρίσκεται στη Σφαίρα. Όσο αυτό το ακτινοβόλο πράγμα {το πρωτότυπο του Ψυχικού Πνεύματος} παραμένει σε αμετάβλητη κατάσταση, το ίδιο συμβαίνει και με τη σκιά του. Όταν το ακτινοβόλο απομακρύνεται από τη σκιά του, η ζωή φεύγει. Επίσης, εκείνο το φως είναι η σκιά κάποιου πράγματος ακόμη πιο ακτινοβόλου".

Ε. Π. Μπλαβάτσκυ

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Προς σε ανατείνω την δέησιν μου, Ρα ανατέλλων,

Ατούμ δύων,

λάμπεις αναδυόμενος, σαν βασιλεύς των Θεών

Και δεσπόζεις του ουρανού και της γης

Συ είσαι ο παράγων τα ανώτερα και κατώτερα όντα

Συ είσαι ο μόνος και άναρχος Θεός

Ο χωρίσας την οικουμένην είς χώρας και πλάσας

τους ανθρώπους.

Ο δημιουργήσας τα ύδατα και εμφυσήσας ζωήν εις τα ζώντα

εντός αυτών.

Ο συνδέσας τα όρη εις αλύσσεις και προαγαγών εις

το είναι ανθρώπους και ποίμνια.

Οι Κύριοι Της Φλογός

2011-10-10T13:54:00.000+03:00

Στη Μυστική Καββάλα γίνονται αναφορές στους Αρχάγγελους των Δέκα Αγίων Σεφιρόθ. Πρόκειται για τις "Διάνοιες" των Σφαιρών και ανήκουν στην πρώτη ομάδα - στους Κυρίους της Φλόγας. Αυτή η Διάνοια λειτουργεί με την αρχετυπική δύναμη της Σφαίρας και κάτω από τον έλεγχο της βρίσκονται οι "΄Αγγελοι της Σφαίρας" που εκτελούν τις επιθυμίες των Αρχαγγέλων.

Η Σφαίρα του Μαλκούτ περιλαμβάνει το γήινο επίπεδο και τις πνευματικές αξίες που βρίσκονται στην παχυλή ύλη - στην πραγματικότητα το Πνεύμα του Ατόμου - και βρίσκεται στη δικαιοδοσία του Κυρίου των Τεσσάρων Στοιχείων, τον οποίο ονομάζουμε Σανταλφόν. Αυτόν τον Αρχάγγελο μπορούν να επικαλούνται όσοι βρίσκουν δυσκολία στον χειρισμό της ύλης του φυσικού πεδίου, γιατί αυτός έχει την εποπτεία της "ψυχής" των φυσικών πραγμάτων. Αν μπορούσες να δεις με τη φυσική σου όραση την ακριβή εσωτερική κατάσταση μιας καρέκλας ή ενός τραπεζιού, θα παρατηρούσες έναν πολύ αργό κραδασμό και μια δυσδιάκριτη κίνηση των άπειρων μικροσκοπικών μορίων που συγκρατούν σε συνοχή την παχυλή ύλη της καρέκλας. Ο Σανταλφόν είναι ηγεμόνας όλων αυτών των δραστηριοτήτων. Εκείνοι που θὲλουν να τον επικαλεστούν, μπορούν να οραματιστούν μια μεγάλη αγγελική μορφή, στα τέσσερα χρώματα του καββαλιστικού Μαλκούτ - απαλό κίτρινο, λαδί, καστανό και μαύρο. Ο δονητικός του ρυθμός είναι αργός και βαρύς γιατί ανήκει στο πεδίο της παχυλής ύλης και στον συνδετικό κρίκο του αιθερικού που βρίσκεται ακριβώς πίσω από αυτό το πεδίο.

Η Σφαίρα του Γεσούντ σχετίζεται με τη βαθύτερη και πιο απόμακρη αιθερική ουσία, την ΄Ακασα. Ο Αρχάγγελος του Γεσούντ είναι ο Γαβριήλ. Κυβερνάει πολλά λεπτά πεδία της φύσης και του ανθρώπου. Είναι ο Κύριος των Ονείρων και ενός σπάνιου είδους λεπτών κραδασμών που σχετίζονται με τις μαντικές ικανότητες του ανθρώπου. Στον Χριστιανισμό σχετίζεται με τον Ευαγγελισμό, γιατί είναι ο Μυστηριακός Αγγελιοφόρος. Μεταφέρει ένα ειδικό είδος μηνύματος που μπορεί να φτάσει στον ανθρώπινο νου από τα μακρινά επίπεδα. Στην πραγματικότητα έχει φέρει το μήνυμα του Ευαγγελισμού και σε πολλούς άλλους εκτός από τη Μαρία. Σχετίζεται επίσης με τον ύπνο, εκείνη την κατάσταση στην οποία το παχυλό σώμα μένει αδρανές και οι λεπτότεροι φορείς μπορούν να αποδράσουν από αυτό και να ταξιδέψουν σε άλλα επίπεδα. ΄Ενα μεγάλο μέρος του έργου του είναι να διεγείρει στον άνθρωπο ένα τμήμα της Σεληνιακής Συνείδησης του. ΄Ελκει μαγνητικά την ψυχή, όπως μια μεγάλη υδάτινη δύναμη έλκει μια πιο μικρή και επομένως η επιρροή του είναι ένα είδος καταπραϋντικού στη φυσική δύναμη, αποσύρει δηλαδή τη συνείδηση από αυτήν. Μπορείς να τον οραματιστείς σαν ένα τεράστιο ωοειδές με αργυρή ουσία. Βλέπεις το διακριτικό λιλά και βιολετί του Γεσούντ στα "φτερά" του και ακούς τον ήχο ορμητικών υδάτων, που δείχνουν τον ειδικό τύπο κραδασμού του.

Στη Σφαίρα του Τίφαρετ προϊσταται και ο Αρχάγγελος Ραφαήλ. Κατέχει τις θεραπευτικές και ενισχυτικές δυνάμεις του ηλιόφωτου και σχετίζεται με τι σύγχρονες μεθόδους θερμότητας, με την ακτινοβολία, τις υπέρυθρες και υπεριώδεις ακτίνες.

Στη Σφαίρα του Κέτερ Αρχάγγελος είναι ο Μέτατρον. Λέγεται ότι αυτός είναι υπεύθυνος για την προσφορά στον άνθρωπο του σχήματος του Δέντρου Της Ζωής. Εργάζεται στον μεγάλο κόσμο των Κοσμικών Αρχέτυπων και η επιρροή του σπανίζει. ΄Ερχεται σαν εκτυφλωτική αστραπή φώτισης των μακρινών πνευματικών αληθειών.

Μέχρι τώρα ασχοληθήκαμε με τα Σεφιρόθ της Μεσαίας Στήλης του σύνθετου σχήματος που αποτελείται από το Δέντρο της Ζωής και τις Στήλες. Ας μελετήσουμε τώρα τα Σεφιρόθ των δύο Πλευρικών Στηλών.

Ο Αρχάγγελος της Σφαίρας του Χόχμα είναι ο Ρατζιήλ. ΄Εφερε τις δημιουργικές δυνάμεις στην πρώιμη εξέλιξη. Είναι δύσκολο να μορφοποιηθούν στον ανθρώπινο νου υπάρξεις όπως ο Μέτατρον ή ο Ρατζιήλ, γιατί είναι πέρα από τη μορφή όπως την ξέρουμε. Επίσης, είναι αδύνατο να αναχτούν σε σωστά σύμβολα, εκτός ίσως από εκείνο των μεγάλων Στηλών της Δόξης, που δεν έχουν σταθερά περιγράμματα.

Ο Αρχάγγελος της Σφαίρας του Μπίνα, ο Τζαφκιήλ, βρίσκεται πίσω από τη γέννηση όλων των μυστηριακών λατρειών, τις οποίες στέλνουν προς τα κάτω από καιρό σε καιρό οι Μυημένοι των Εσωτερικών Πεδίων. Είναι ο Αρχάγγελος του Ναού και μπορείς να τον οραματιστείς σαν μια πελώρια παρουσία που λάμπει με ένα ορισμένο ζωντανό σκοτάδι και με μια υπέροχη ροδόχρωμη λάμψη στο κέντρο.

Ο Αρχάγγελος του Χέσεντ, ο Τζαντκιήλ, έχει μεγάλη επιρροή. Προσφέρει τη διαβεβαίωση της καλοσύνης και την απόλυτη ηρεμία της αιώνιας ασφάλειας και βεβαιότητας. Θα μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά όσους είναι επιρρεπείς στον εκνευρισμό ή τους λείπει η ψυχραιμία.

Ο Αρχάγγελος του Γκεβούρα, ο Καμαήλ, είναι ο προστάτης των αδυνάτων και τω αδικημένων. Είναι επίσης ο εκδικητής άγγελος που τιμωρεί τους παραβάτες του Νόμου.

Ο Αρχάγγελος του Νετζὰ, ο Χανιήλ, είναι ο Αρχάγγελος της Σφαίρας της Αρμονίας και της Ομορφιάς και ειδικότερα των διασυνδέσεων μεταξύ των Σφαιρών, των πλανητών, των φυτών, των ζώων και των ανθρώπων: το μεγάλο αρχέτυπο της φιλικής δόνησης. Μπορείς να τον οραματιστείς να λάμπει με μια πράσινη και χρυσή φλόγα και με ένα ροδόχρωμο φως πάνω από το κεφάλι του.

Ο Αρχάγγελος του Χοντ είναι ο Μιχαήλ. Το Χοντ είναι η Σφαίρα της Μαγείας και ο Μιχαήλ ελέγχει τις διάφορες κακές επιρροές που θα μπορούσαν να διαφύγουν και να διεισδύσουν στον κόσμο των ανθρώπων. Γι΄ αυτό είναι ο απαραίτητος προστάτης στα μαγικά τυπικά, ιδιαίτερα σε αυτά που δεν κατέχουν καλά οι άπειροι αποκρυφιστές.

Dion Fortune

Αύρα

2011-10-07T13:08:00.001+03:00

Τα πάντα γύρω μας, τα φυτά, τα ζώα, τα μέταλλα, τα δέντρα και οι άνθρωποι, όλα συνθέτονται από ενέργεια, όλα έχουν ενεργειακό πεδίο γύρω τους. Αυτό το ενεργειακό πεδίο, παρόλο που είναι αόρατο στο γυμνό μη εξασκημένο μάτι, εκτείνεται προς τα έξω από το αντικείμενο και ονομάζεται αύρα.Μοιάζει με την ατμόσφαιρά της Γης, όσο δηλαδή πιο κοντά στην επιφάνεια τόσο πιο πυκνή, ενώ αραιώνει καθώς απομακρυνόμαστε από αυτή. Επίσης, ομοίως με την ατμόσφαιρα, έχει πολλά επίπεδα.

Στους ανθρώπους αυτό το ενεργειακό πεδίο εκτείνεται από τριάντα έως ενενήντα εκατοστά από το φυσικό σώμα, ή και περισσότερο. Ανάλογα με το ενεργειακό επίπεδο του ανθρώπου και το επίπεδο πνευματικής εξέλιξης, η αύρα μπορεί να εκτείνεται μέχρι και πάνω από δεκαπέντε μέτρα από το σώμα!Οι περισσότεροι πίνακες ιερών ανθρώπων και αγίων απεικονίζουν μια ακτινοβόλα λάμψη γύρω από το σώμα τους, ιδιαίτερα γύρω από το κεφάλι τους. Αυτή η λάμψη απεικονίζει τέλεια ένα καλά ανεπτυγμένο ενεργειακό πεδίο ή αύρα.

Η ανθρώπινη αύρα περιλαμβάνει αρκετά χρώματα, που ποικίλουν: κόκκινο, μπλε, μαύρο, γκρι, ροζ, βυσσινί, λευκό κ.λπ.. Η ροή των χρωμάτων βέβαια, εξαρτάται από ένα σύνολο παραγόντων. Εάν κάποιος είναι θυμωμένος η αύρα θα εμφανίσει κόκκινα χρώματα, ενώ αν κάποιος είναι θλιμμένος ή σε ασταθή διάθεση, τείνει να παίρνει γκρίζο χρώμα. Εμφανίζει ανταύγειες ροζ, βιολετί και μπλε, όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε ισορροπία και είναι χαρούμενος.

Εάν ορίσουμε το Ανθρώπινο Ενεργειακό Πεδίο ως όλα τα πεδία και τις απόρροιες του ανθρώπινου σώματος, μπορούμε να διαπιστώσουμε πως πολλά από τα γνωστότερα συστατικά του ανθρώπινου ενεργειακού πεδίου έχουν μετρηθεί στο εργαστήριο. Αυτά είναι ηλεκτροστατικά, μαγνητικά, ηλεκτρομαγνητικά, ηχητικά, θερμικά και οπτικά συστατικά του ανθρώπινου ενεργειακού πεδίου.Αύρα λοιπόν είναι το εξωτερικό περίβλημα του φυσικού μας σώματος και είναι η ασπίδα μας, το κουκούλι που μας προστατεύει από τις εξωτερικές επιδράσεις.

Όταν πρωτογνωρίζετε κάποιον, ακόμα και αν δεν έχετε μιλήσει καθόλου μαζί του, μπορεί να σχηματίσετε μια πρώτη εντύπωση που αναφέρεται στο ότι νιώθετε καλά ή άσχημα απέναντί του. Η προσωπικότητα ενός ατόμου είναι γραμμένη στην ενέργεια που τον περιβάλλει. Ακόμα και εάν δεν έχετε τα χαρίσματα ενός ψυχικού και εάν δεν έχετε τη δυνατότητα να βλέπετε αύρες, το φυσικό σας ένστικτο μπορεί να νιώσει την ενεργειακή υπογραφή του ανθρώπου αυτού και να σας οδηγήσει. Για παράδειγμα, εάν προχωράτε στο δρόμο, περνάτε δίπλα από πολλούς άλλους διαβάτες. Μέσα σε μια στιγμή, μπορείτε να διακρίνετε ανάμεσα σε τόσους ξένους, ποιος σας φαίνεται να άξιζε την εμπιστοσύνη σας και για ποιους θα επιλέγατε να περάσετε το δρόμο απέναντι για να τους αποφύγετε.

Κάποιοι πιθανόν θα ισχυριστούν πως οι εντυπώσεις αυτές οφείλονται στην εξωτερική εμφάνιση όλων αυτών των ανθρώπων, στα ρούχα τους ή στις εκφράσεις των προσώπων τους, ή ακόμα και με το ότι παρουσιάζουν ομοιότητες ή διαφορές με οικεία σας πρόσωπα ή πρόσωπα που σας κάνουν να νιώθετε άβολα. Αυτές είναι πλήρως αποδεκτές ερμηνείες, αλλά επίσης, η δυνατότητά μας να νιώθουμε τις προθέσεις και τη φιλικότητα ενός άλλου ατόμου, μπορεί να σχετίζεται και με την έκτη αίσθηση μας, ένα είδος διαισθητικής ευαισθησίας.

Οι άνθρωποι που έχουν εκπαιδευτεί σε εναλλακτικές θεραπευτικές τεχνικές όπως αυτή του Reiki, ή ακόμα και όσοι έχουν το χάρισμα του θεραπευτικού αγγίγματος, μπορούν να αξιοποιήσουν και να χειριστούν αυτές τις ισχυρές ενέργειες που περιβάλλουν κάθε άτομο. Κάποιοι μπορούν να ανοίξουν τα ενεργειακά κανάλια, να καθαρίσουν και να επαναφέρουν σε ισορροπία τα ενεργειακά πεδία όσων το έχουν ανάγκη.Μια καθαρή, υγιής και ισορροπημένη αύρα μπορεί ουσιαστικά να επηρεάσει το νου κάθε ανθρώπου και πολλές φορές να συμβάλλει στη θεραπεία αρκετών προβλημάτων.

Αντίθετα, μια αύρα που είναι ανοιχτή σε έντονα αρνητικό περιβάλλον, που βομβαρδίζεται με στρεσογόνους παράγοντες, αισθήματα ακύρωσης, πικρία, προσβολή, ενοχές, κλπ., μπορεί να συμβάλλει στην εγκατάσταση μιας νόσου.Η κατάθλιψη, η χρόνια κόπωση και η ορμονική ανισορροπία μπορούν να οφείλονται απλά σε μια ασταθή αύρα.

Αυτές οι ασθένειες με τη σειρά τους, μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρότερες παθήσεις, όπως ακόμα και ο καρκίνος ή να μην αφήνουν τον οργανισμό να αντιμετωπίσει μια οποιαδήποτε πάθηση.Η αύρα μπορεί να αναπτύξει οπές, σπασίματα, και περιοχές σκοτεινές, λιμνάζουσας ενέργειας, που μοιάζει πολύ με το νέφος, τη μόλυνση και τις τρύπες στο στρώμα του όζοντος στη γήινη ατμόσφαιρα. Για το λόγο αυτό το πεδίο της αύρας ενός ατόμου πρέπει να καθαρίζεται περιοδικά και να επιδιορθώνεται, ιδιαίτερα μετά από κάποιο τραύμα, όπως μια εγχείρηση ή ένα ατύχημα. Έτσι θα επιδιορθωθούν τα σπασίματα και το σχισίματα που είναι δυνατό να δημιουργήσουν αναστατώσεις, ανισορροπίες και διαρροές στην αύρα.Μπορούμε να δυναμώσουμε το σώμα και το ενεργειακό πεδίο με διαλογισμό, προσευχή, καλή διατροφή και άσκηση, ενώ μπορούμε να καθαρίσουμε το ενεργειακό πεδίο με το να δεχτούμε καθαρισμό της αύρας από έναν έμπειρο θεραπευτή. Γενικά, τα άτονα χρώματα δηλώνουν συμφόρηση, κατάπτωση και ανισορροπία, ενώ τα ζωηρά χρώματα δηλώνουν υγεία και ζωτικότητα.

Ας δούμε όμως αναλυτικότερα τα σώματα του ενεργειακού μας πεδίου.

ΠΡΩΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ (Αιθερικό σώμα)

Το αιθερικό σώμα είναι ένα ακριβές αντίγραφο του φυσικού σώματος. Διαπερνά το υλικό σώμα και ακολουθεί τις ίδιες γραμμές με αυτό αλλά είναι μεγαλύτερο κατά 3-5 εκ. Είναι φτιαγμένο από αιθέρα.Σε αυτό το επίπεδο αισθανόμαστε όλες τις φυσικές αισθήσεις, οδυνηρές και ευχάριστες. Όπου υπάρχει πόνος στο σώμα μας, υπάρχει άμεση αντιστοιχία με δυσλειτουργία στο πρώτο επίπεδο. Αυτό το επίπεδο έχει την τάση να είναι λεπτό, φίνο και με χρώμα μπλε του νερού για τα ήρεμα και ευαίσθητα άτομα ενώ για τους δυνατότερους και ρωμαλέους έχει σκουρόχρωμο γκρι-μπλε χρώμα. Θεωρείται η ενεργειακή μήτρα του φυσικού σώματος.

Κάθε όργανο, έχει το αντίστοιχό του, στο αιθερικό σώμα. Όσο περισσότερο συνδεόμαστε με το σώμα μας, το φροντίζουμε, το ασκούμε, τόσο δυνατότερο και πιο ανεπτυγμένο θα είναι αυτό το επίπεδο. Σε αυτό ακριβώς το επίπεδο υπάρχουν τα ενεργειακά μονοπάτια που λέγονται μεσημβρινοί.Αν το πρώτο μας επίπεδο είναι δυνατό, θα έχουμε ένα πολύ ισχυρό υλικό σώμα και θα απολαμβάνουμε όλες τις ευχάριστες αισθήσεις που το ακολουθούν, συμπεριλαμβανομένων της απόλαυσης της αίσθησης του κορμιού μας, των αισθημάτων ζωτικότητας, της φυσικής δραστηριότητας, της φυσικής επαφής, του σεξ, και του ύπνου. Επίσης περιλαμβάνει την απόλαυση της γεύσης, της όσφρησης, της ακοής και της όρασης.

Αντίθετα, αν δεν φροντίζουμε το σώμα μας αυτό το επίπεδο θα γίνει επίσης αδύναμο, οι γραμμές θα σπάσουν, θα μπερδευτούν ή θα είναι υποφορτισμένες. Γίνονται λεπτότερες και αραιότερες στα σημεία εκείνα που φροντίζουμε λιγότερο. Αν το πρώτο μας επίπεδο είναι αδύναμο, θα βιώνουμε το φυσικό μας σώμα ως αδύναμο και δεν θα θέλουμε να έχουμε επαφή με όλες τις απολαύσεις των αισθήσεων που έχουν σχέση με αυτό. Το πιθανότερο είναι να συνδέεστε με μερικές από τις γραμμές ενέργειας αλλά όχι με όλες. Στην πραγματικότητα κάποιες δεν θα τις βιώνετε καθόλου ως απόλαυση. Μάλλον θα τις βιώνετε σαν κάτι που πρέπει να ανεχθείτε. Πιθανόν να απεχθάνεστε τις σωματικές δραστηριότητες κάθε είδους ή να σας αρέσει να τρώτε, αλλά να μη σας αγγίζουν. Ίσως σας αρέσει να ακούτε μουσική αλλά όχι το να είστε υποχρεωμένοι να τρώτε για να διατηρείτε το σώμα σας ζωντανό.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΠΙΠΕΔΟ (Αστρικό σώμα)

Το δεύτερο επίπεδο εκτείνεται πέραν του υλικού σώματος κατά 5-10 εκ. Συνδέεται με τα συναισθήματά ή με το πώς νοιώθουμε για τον εαυτό μας. Κάθε ενεργειακή κίνηση εκεί, αντιστοιχεί σε ένα συναίσθημα που έχουμε αναφορικά με τον εαυτό μας. Έντονα χρώματα νεφελώδους ενέργειας σχετίζονται με θετικά συναισθήματα. Σκοτεινότερες πιο βρώμικες σκιάσεις συνδέονται με αρνητικά συναισθήματα για τον εαυτό σας. Στο επίπεδο αυτό μπορούμε να βρούμε όλα τα χρώματα. Τα νέφη αυτά της ενέργειας ρέουν κατά μήκος των δομημένων γραμμών του πρώτου επιπέδου.

Αν αφήνετε τα συναισθήματα σας να ρέουν, είτε θετικά είτε αρνητικά, η αύρα παραμένει ισορροπημένη. Ακόμη και τα αρνητικά συναισθήματα και οι αρνητικές ενέργειες που σχετίζονται με τα συναισθήματά σας, ελευθερώνονται και μεταμορφώνονται.

Αν εμποδίζετε τον εαυτό σας να έχει συναισθήματα για εσάς (φθόνος,επιθετικότητα, απόγνωση, οργή, μνησικακία) σταματάτε τη ροή ενέργειας στο δεύτερο επίπεδο που αντιστοιχεί σε αυτά τα συναισθήματα. Και τότε αυτό το επίπεδο λιμνάζει, παράγοντας σταδιακά υποφορτισμένα, σκούρα, βρώμικα νέφη διαφόρων χρωμάτων που σχετίζονται με μη βιωμένα συναισθήματα για τον εαυτό σας.Αυτά τα νέφη με τη σειρά τους δρουν ως λίμνασμα και σε άλλα μέρη του σώματός. Φράζουν το σύστημα και καταστρέφουν την υγιή λειτουργία. Το λίμνασμα αυτό θα προκαλέσει με τον καιρό λίμνασμα στο δεύτερο και στο τρίτο επίπεδο του ενεργειακού σας πεδίου που συνορεύουν με αυτό.

Αν το δεύτερο στρώμα είναι ισχυρό και φορτισμένο, απολαμβάνετε τη συναισθηματική σας σχέση με τον εαυτό σας. Αυτό σημαίνει ότι έχετε πολλά συναισθήματα για τον εαυτό σας αλλά δεν είναι άσχημα. Σημαίνει ότι σας αρέσει ο εαυτός σας και τον αγαπάτε και ότι απολαμβάνετε να είστε εσείς. Αν και το πρώτο επίπεδο είναι φορτισμένο, θα αγαπάτε τον εαυτό σας και θα αισθάνεστε όμορφα με αυτό, απολαμβάνοντας όλες τις φυσικές απολαύσεις που σας προσφέρει το σώμα σας.

Αν όμως είναι υποφορτισμένο και αδύναμο, είτε δεν θα έχετε πολλά συναισθήματα για τον εαυτό σας είτε δεν θα τα έχετε συνειδητοποιήσει. Αν πάλι είναι φορτισμένο αλλά είναι λιμνάζον ή σκούρο, δεν θα σας αρέσει ο εαυτός σας και ίσως ακόμα και να τον μισείτε. Καταπιέζοντας τα αρνητικά σας συναισθήματα, φτάνετε σε σημείο να καταπιέζεστε από την ίδια σας την απέχθεια προς τον εαυτό σας.Από αυτό το επίπεδο παράγονται οι εκφράσεις «εκτός εαυτού», «άρρωστος από ανησυχία», «ξινός άνθρωπος». Προσέξτε γιατί πρόκειται για κάτι περισσότερο από απλές εκφράσεις ή σχήματα λόγου. Γιατί μας έλκουν κάποιοι άνθρωποι και γιατί όχι κάποιοι άλλοι; Το αστρικό τους σώμα είναι αυτό που μας έλκει ή μας απωθεί. Όσο πιο συντονισμένοι είμαστε κι όσο περισσότερο αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τα συναισθήματά μας και τι είναι αυτό που πυροδοτεί την τελμάτωση σ΄αυτήν την ενέργεια, τόσο πιο ακριβής θα είναι η διαίσθησή μας.

ΤΡΙΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ (Νοητικό σώμα)

Το τρίτο επίπεδο συνδέεται με το νοητικό ή λογικό κόσμο μας. Είναι το σώμα των σκέψεων, της γνώσης και της εμπειρίας και εκτείνεται 10-20 εκ. πέραν του υλικού σώματος. Οι δομικές γραμμές στο επίπεδο αυτό είναι πολύ εύθραυστες, σαν ένα πολύ λεπτό πέπλο. Οι κίτρινες σαν το λεμόνι ενεργειακές γραμμές αυτού του επιπέδου πάλλουν σε πολύ μεγάλο βαθμό. ( Η φωτεινότητά του, η πληρότητα και η ενέργεια ρέουν κατά μήκος σταθερών γραμμών φωτός, οι οποίες αντιστοιχούν στις νοητικές μας διαδικασίες και στην κατάσταση του νου.)

Όταν το επίπεδο αυτό είναι ισορροπημένο και υγιές, ο λογικός και διαισθητικός νους μας συνεργάζονται αρμονικά σαν μονάδα, και εμείς βιώνουμε διαύγεια, ισορροπία και μιαν αίσθηση καταλληλότητας.Όταν τα τρία πρώτα επίπεδα της αύρας μας είναι συγχρονισμένα, έχουμε την αίσθηση της αυταποδοχής, της ασφάλειας και της καταλληλότητας, αλλά και ένα αίσθημα προσωπικής ισχύος.

Αν το τρίτο πεδίο είναι δυνατό και φορτισμένο, θα έχουμε έναν δυνατό και καθαρό νου που θα σας εξυπηρετεί απόλυτα, μια δραστήρια, υγιή νοητική ζωή και ενδιαφέρον για μάθηση. Αν όμως είναι ασθενικό και υποφορτισμένο, θα λείπει η νοητική ευστροφία ή η διαύγεια. Όταν οι σκέψεις μας είναι αρνητικές, τότε οι παλμοί στο πεδίο είναι βραδύτεροι, οι γραμμές είναι σκούρες και στρεβλωμένες. Αυτές οι αρνητικές σκεπτομορφές είναι η μορφή που ανταποκρίνεται στην καθ΄έξιν αρνητική νοητική διαδικασία μας. Είναι δύσκολο να αλλάξουν επειδή δείχνουν λογικές σε αυτόν που τις βιώνει.

Αν το πρώτο και το δεύτερο πεδίο σας είναι ασθενικά, ενώ το τρίτο είναι ισχυρό και ενεργοποιημένο, θα έχετε την τάση να ζείτε περισσότερο μέσα στο νου σας, παρά μέσα στα συναισθήματα και το σώμα σας. Θα σας ενδιαφέρει περισσότερο να λύνετε τα προβλήματά σας με την συμπερασματική λογική των πραγμάτων, παρά λαμβάνοντας υπόψη τα συναισθήματα σας για κάθε απόφαση, γεγονός που αυτόματα θα περιορίζει τις εμπειρίες της ζωής σας.

Οι αρνητικές σκεπτομορφές πιέζονται επίσης να εκδηλωθούν στην πράξη από τα λιμνάζοντα συναισθήματα από το δεύτερο και το τέταρτο επίπεδο που είναι ακριβώς δίπλα σας. Με άλλα λόγια, όταν προσπαθούμε να μην αισθανόμαστε αρνητικά συναισθήματα για τον εαυτό μας (δεύτερο επίπεδο) ή και για κάποιο άλλο άτομο (τέταρτο επίπεδο), διακόπτουμε τη ροή της ενέργειας στα δύο αυτά επίπεδα και η ενεργειακή ροή παραμορφώνεται εξ αιτίας αυτής της συμπίεσης.

Ένας άλλος τρόπος να το κατανοήσουμε αυτό είναι να θυμόμαστε ότι η φυσική κατάσταση της ενέργειας είναι η συνεχής κίνηση. Όταν αυτή η κίνηση διακόπτεται στο δεύτερο και στο τέταρτο επίπεδο ώστε να σταματήσουν τα αρνητικά συναισθήματα, ένα μέρος της κεκτημένης ταχύτητας της κίνησης μεταφέρεται στο τρίτο επίπεδο και το μέρος αυτό της κεκτημένης ταχύτητας προκαλεί νοητική δραστηριότητα. Η δραστηριότητα αυτή διαστρεβλώνεται επειδή δεν είναι ελεύθερη να κινηθεί φυσιολογικά και συμπιέζεται τόσο από τις υπερκείμενες όσο και από τις υποκείμενες προς αυτήν ενέργειες.

Πιστεύω ότι η συνήθεια να διατηρούμε αρνητικές σκεπτομορφές υποστηρίζεται από την κουλτούρα μας. Είναι πιο αποδεκτό στην κοινωνία μας να κάνουμε αρνητικές σκέψεις για τους ανθρώπους και να τους συκοφαντούμε πίσω από την πλάτη τους, από το να εκφράζουμε αρνητικά συναισθήματα ενώπιον τους. Θα ήταν πιο υγιές να κοιτάξουμε μέσα μας και να βρούμε τα αρνητικά συναισθήματα που έχουμε για τον εαυτό μας. Κατά κανόνα, έχουμε αρνητικά συναισθήματα για κάποιον άλλον επειδή η αλληλεπίδραση με αυτό το άτομο προκαλεί κάποιου είδους αρνητικά συναισθήματα εναντίον του εαυτού μας.

Οι αναμνήσεις, έχουν μια ισχυρή σχέση με αυτό το επίπεδο. Μια νοητική ενέργεια συνδυασμένη με μια αρνητική αστρική ενέργεια μπορεί να είναι μια διαρροή για το σύνολο της ενέργειάς μας για πολλά χρόνια και να επηρεάζει τη φυσική και πνευματική μας κατάσταση.

Πρέπει να αρχίσουμε να συνειδητοποιούμε ότι κάθε εμπειρία που έχουμε, αφήνει ένα αποτύπωμα στο μονοπάτι της ενέργειάς μας. Η στάση μας απέναντι στα γεγονότα και η ικανότητά μας να απελευθερωνόμαστε από τις αρνητικές εμπειρίες είναι ένδειξη γενικότερης υγείας και καλής κατάστασης της νοητικής μας ενέργειας. Το πιο σημαντικό εδώ είναι η στάση μας.

ΤΕΤΑΡΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ (Καρμικό σώμα)

Αυτό είναι το αθάνατο σώμα. Είναι το σώμα που πιστεύεται πως μεταφέρεται από ζωή σε ζωή. Συμπεριλαμβάνει την ενέργεια που δέχεστε για κάθε πράξη που κάνετε ή προτίθεστε να κάνετε. Οι περισσότεροι έχουμε ακούσει για την έννοια του κάρμα, πως ότι ανεβαίνει, κατεβαίνει, πως ότι δίνουμε παίρνουμε. Το κάρμα αποτελεί τη βάση της φιλοσοφίας για τη μετενσάρκωση.

Το τέταρτο επίπεδο φέρει ολόκληρο τον κόσμο των σχέσεών μας. Από το επίπεδο αυτό αλληλεπιδράμε με τους άλλους ανθρώπους, τα ζώα, τα φυτά, τα άψυχα αντικείμενα, τη Γαία, τον Ήλιο, τα αστέρια και ολόκληρο το Σύμπαν. Είναι το επίπεδο της σύνδεσης «εγώ-εσύ».

Εδώ βρίσκονται τα συναισθήματά μας για τους άλλους. Η ενέργεια αυτού του επιπέδου φαίνεται πυκνότερη από την ενέργεια του δεύτερου, παρόλο που ανήκει σε ανώτερο δονητικό επίπεδο.

Σε αντίθεση με την ενέργεια του δευτέρου, που μοιάζει με χρωματιστά σύννεφα, η ενέργεια του τετάρτου μοιάζει μάλλον με χρωματιστό ρευστό. Και αυτή περιέχει επίσης όλα τα χρώματα.

Αν το τέταρτο επίπεδο έχει υπερφορτισμένη ενέργεια ή εκείνο που οι θεραπευτές ονομάζουν ενέργεια χαμηλών δονήσεων, αυτή θα γίνει αντιληπτή ως σκούρο, παχύ, βαρύ ρευστό, τη λεγόμενη «αυρική βλέννα» και ενεργεί ακριβώς όπως οι βλέννες που μαζεύονται στο σώμα όταν κρυολογήσουμε. Αυτή η αυρική βλέννα έχει πολύ ισχυρή αρνητική επίπτωση στο σώμα, προκαλώντας πόνο, δυσφορία, αίσθημα βάρους, εξάντληση και τελικά ασθένεια.

Η ενέργεια του τέταρτου επίπεδου μπορεί να φτάσει από τη μία άκρη του δωματίου ως την άλλη, μέχρι ένα άλλο άτομο. Όταν δύο άτομα αλληλεπιδρούν, ανοιχτά ή συγκαλυμμένα, μεγάλα ρεύματα έγχρωμου, ρευστού πλάσματος προβάλλουν από το πεδίο του ενός στο πεδίο του άλλου.Η φύση της αλληλεπίδρασης ταιριάζει με τη φύση της συνειδητότητας αυτών των ενεργειακών ρευμάτων.

Τι σημαίνει αυτό; Για παράδειγμα, αν στην αλληλεπίδραση υπάρχει πολύ αγάπη, θα υπάρχει πολύ γλυκιά ροζ ενέργεια που ρέει σε απαλά κύματα. Αν υπάρχει φθόνος θα είναι σκούρα, γκριζοπράσινη, γλοιώδης και κολλώδης. Αν υπάρχει πάθος, το ροζ θα έχει πολύ πορτοκαλί μέσα του, με ένα διεγερτικό αποτέλεσμα. Τα κύματα θα είναι πιο γρήγορα, με υψηλότερες κορυφές, ενώ στην περίπτωση θυμού, η ενέργεια θα είναι βίαιη, αιχμηρή, κοφτερή, διεισδυτική, επιθετική και σκούρη κόκκινη.

Το τέταρτο επίπεδο περιέχει όλη την αγάπη και τη χαρά καθώς και όλη την πάλη και τον πόνο των σχέσεων. Όσο περισσότερο αλληλεπιδρούμε με κάποιον, τόσο πιο ενεργειακές σχέσεις δημιουργούμε μαζί του.Αν το τέταρτο επίπεδο είναι ισχυρό και φορτισμένο, η τάση σας θα είναι να έχετε πολλές και καλές σχέσεις με τους άλλους. Οι φίλοι και η οικογένειά σας θα αποτελούν μεγάλο και σημαντικό μέρος της ζωής σας. Κατά πάσα πιθανότητα θα σας αρέσει να βρίσκεστε μαζί με άλλους και μάλλον σε μια απασχόληση που σχετίζεται με την προσφορά υπηρεσίας στους ανθρώπους.

Το σημαντικότερο ρόλο στη ζωή σας παίζουν η αγάπη και η καρδιά σας.Αν είναι υποφορτισμένο, οι σχέσεις σας με τους άλλους ανθρώπους ίσως να έχουν μικρότερη σημασία για σας. Μάλλον θα είστε μοναχικός τύπος και ίσως δεν έχετε στενές σχέσεις με τους άλλους, θα έχετε προβλήματα και θα μένετε με την αίσθηση ότι οι σχέσεις είναι ο μεγαλύτερος μπελάς. Ίσως να αισθάνεστε καταπίεση από τους άλλους ιδιαίτερα όταν κάποιοι έχουν πιο ισχυρό τέταρτο από το δικό σας η ενέργεια τους οποίου υπερισχύει του πεδίου σας.

Έχουμε γεννηθεί με χορδές στο αυρικό επίπεδο που μας συνδέουν με τους γονείς μας και τον εαυτό μας σαν τον ομφάλιο λώρο. Οι χορδές αυτές εξελίσσονται, όπως και η αύρα κατά τα στάδια της ανάπτυξης στην παιδική ηλικία. Οι χορδές αυτές αντιπροσωπεύουν τις σχέσεις μας με τον κάθε γονιό και κάθε μία είναι το πρότυπο του τρόπου με το οποίο θα συνεχίσουμε να δημιουργούμε σχέσεις είτε με τους άντρες είτε με τις γυναίκες στη ζωή μας. Κάθε νέα σχέση αναπτύσσει περισσότερες χορδές.

Τα τρία πρώτα πεδία της αύρας μας αντιπροσωπεύουν τις υλικές, νοητικές και συναισθηματικές εμπειρίες του κόσμου μας μέσα στο υλικό σώμα. Το τέταρτο επίπεδο σχέσεων αντιπροσωπεύει τη γέφυρα μεταξύ του υλικού και του πνευματικού κόσμου. Τα τρία ανώτερα επίπεδα αντιπροσωπεύουν την υλική, τη συναισθηματική και τη νοητική εμπειρία του πνευματικού μας κόσμου.

ΠΕΜΠΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ (Διαισθητικό σώμα )

Το πέμπτο επίπεδο είναι το επίπεδο της θείας θέλησης.Όταν μαθαίνετε να το διακρίνετε σας δημιουργεί λίγη σύγχυση, επειδή στο πέμπτο επίπεδο όλα δείχνουν ανεστραμμένα, σαν σε αρνητικό φωτογραφίας. Αυτό που συνήθως βιώνετε σαν κενό χώρο, στην πραγματικότητα είναι φωτισμένο με χρώμα μπλε του κοβαλτίου και όσα βιώνετε σαν συμπαγή αντικείμενα αποτελούνται από κενές καθαρές γραμμές ενέργειας. Αποτελεί πρότυπο για το πρώτο επίπεδο της αύρας.

Στο πέμπτο επίπεδο υπάρχει μια κενή εγκοπή ή αυλάκι, μέσα στην οποία εφαρμόζει κάθε μπλε γραμμή του φωτός του πρώτου πεδίου. Το πέμπτο επίπεδο διατηρεί στη θέση του το πρώτο. Φαίνεται σαν ο χώρος να είναι γεμάτος με άμορφη και μη διαφοροποιημένη ζωή. Για να αποκτήσει η ζωή συγκεκριμένη μορφή, είναι απαραίτητο να αδειάσουμε πρώτα το χώρο για να δημιουργηθεί μέρος για αυτήν.

Αυτό το επίπεδο περιέχει όχι μόνο το σχήμα για το σώμα σας αλλά και το σχήμα κάθε άλλης ζωής. Περιέχει το εξελικτικό πρότυπο της ζωής η οποία εκδηλώνεται σε μορφή. Η θεία θέληση είναι η θεία πρόθεση εκδηλωμένη σε πρότυπο και μορφή.Το προσωπικό βίωμα του επιπέδου αυτού είναι το πιο δύσκολο να εξηγηθεί επειδή το λεξιλόγιο μας δεν διαθέτει τις κατάλληλες λέξεις.

Η θεία αυτή θέληση υπάρχει μέσα μας και παντού γύρω μας. Εναπόκειται στην ελεύθερη βούλησή σας είτε να ευθυγραμμιστείτε με τη θεία θέληση είτε όχι. Η θεία θέληση είναι το υπόδειγμα, το πρότυπο για το μεγάλο εξελικτικό σχέδιο της ανθρωπότητας και του σύμπαντος. Το πρότυπο αυτό είναι ζωντανό, παλλόμενο και συνεχώς εκτυλισσόμενο και έχει μια πανίσχυρη αίσθηση θέλησης και σκοπού. Το βίωμα του είναι βίωμα απόλυτης τάξης, ένας κόσμος ακριβείας και ένα επίπεδο επακριβών τόνων. Αυτό είναι το επίπεδο των συμβόλων.

Αν είστε ευθυγραμμισμένοι με τη θεία θέληση, το πέμπτο σας επίπεδο θα είναι δυνατό και γεμάτο ενέργεια. Το πρότυπό του θα ταιριάζει με το συμπαντικό πρότυπο της θείας θέλησης. Θα αισθάνεστε μεγάλη δύναμη και σύνδεση με ότι υπάρχει γύρω σας επειδή θα είστε σε σωστή θέση ως προς το σκοπό σας και συγχρονισμένοι με όλες τις θέσεις και τους σκοπούς. Αν ανοίξετε την όρασή σας ως προς το επίπεδο αυτό, θα δείτε ότι στην πραγματικότητα συν-δημιουργείτε αυτό το ζωντανό, παλλόμενο πρότυπο που προσδιορίζει την τάξη του κόσμου. Η θέση σας στο συμπαντικό σχέδιο των πραγμάτων καθορίζεται και δημιουργείται από σας, σε ένα βαθύτερο επίπεδο μέσα σας.

Αν το πέμπτο σας είναι ισχυρό ανήκετε στα άτομα που αντιλαμβάνονται και διατηρούν την τάξη στη ζωή τους. Το σπίτι σας είναι καθαρό, είστε πάντα στην ώρα σας και κάνετε τη δουλειά σας πολύ καλά, ασχέτως πόσος κόπος απαιτείται. Η βούλησή σας λειτουργεί πολύ σωστά και είναι ευθυγραμμισμένη με τη θεία θέληση είτε γνωρίζετε σχετικά με αυτήν είτε όχι. Γνωρίζετε την τάξη ως συμπαντική αρχή και ίσως να είστε συνδεδεμένοι με τον υπέρτατο σκοπό ή πρότυπο στη ζωή σας.Αν απ΄την άλλη, δεν είστε ευθυγραμμισμένοι με την θεία θέληση, το πρότυπο του αυρικού πεδίου σας θα είναι διαστρεβλωμένο. Δεν θα ταιριάζει με το μεγάλο συμπαντικό πρότυπο και δεν θα αισθάνεστε συνδεδεμένοι με ότι υπάρχει γύρω σας. Δεν θα ξέρετε ούτε τη θέση σας στη συμπαντική διάταξη των πραγμάτων, ούτε και τον σκοπό σας.

Στην πραγματικότητα, η άποψη ότι υπάρχει κάτι τέτοιο ίσως δεν σημαίνει τίποτε για σας. Θα μοιάζει σαν κάποιος να πρόκειται να σας στήσει παγίδες και να καθορίζει τη θέση σας για λογαριασμό σας. Και φυσικά αυτή η θέση δεν θα σας αρέσει. Πιθανόν να σας φοβίζει η ξεκάθαρη θέληση και η ακρίβεια. Μάλλον, είτε θα αρνιέστε τη σημασία της σαφήνειας, της τάξης και της θέσης είτε θα επαναστατείτε εναντίον της. Αν έχετε αμφιβολίες για την αξία του εαυτού σας, ίσως βιώνετε το πέμπτο επίπεδο απρόσωπο και χωρίς αγάπη, επειδή στο επίπεδο αυτό προέχει ο σκοπός και όχι τα συναισθήματά σας.

Αν το επίπεδο αυτό δεν είναι ισχυρό, δεν θα είστε μεθοδικός στη ζωή σας. Δεν ενδιαφέρεστε να έχετε τα πάντα καθαρά και τακτοποιημένα. Αντίθετα, κάτι τέτοιο θα σας είναι πολύ δύσκολο.

Η τάξη ίσως να φαίνεται σαν τρομερό εμπόδιο στην ελευθερία σας. Μπορεί μάλιστα να κατακρίνετε αυτούς που είναι τακτικοί και να λέτε ότι αυτό εμποδίζει τη δημιουργικότητα. Ίσως δεν έχετε και καλή σχέση με τη θεία θέληση ή με τον σκοπό της ζωής σας. Πιθανόν να δυσκολεύεστε να κατανοήσετε πολύπλοκα συστήματα ή γενικότερα πρότυπα των πραγμάτων.

Αν το δεύτερο και το τέταρτο πεδίο σας είναι αδύναμα, και το πρώτο, τρίτο και πέμπτο είναι ισχυρά, μπορεί κάλλιστα να εξουδετερώνετε τη δημιουργική σας ελευθερία με μια δικτατορική μορφή τάξης. Ωστόσο, αν μπορέσετε να αποδεσμευτείτε από τα αρνητικά σας συναισθήματα και να ξεπεράσετε την αντίστασή σας σε έναν τόσο τέλειο κόσμο, θα έχετε κάνει το πρώτο βήμα για να βρείτε τη θέση σας και τον σκοπό και τα πάντα μπορούν να αλλάξουν. Θα αρχίσετε να αισθάνεστε ασφαλείς επειδή αποτελείτε μέρος ενός μεγάλου θεϊκού σχεδίου. Ίσως να βιώσετε τον εαυτό σας ως ένα σπινθήρα φωτός μέσα σε αυτό το μεγάλο και παλλόμενο δίκτυο φωτός. Στην πραγματικότητα εσείς οι ίδιοι παράγετε αυτό το δίκτυο, από το δικό σας φως, όπως κάνουν και όλοι οι άλλοι.

Αν ανοίξετε την Ανώτερη Αισθητική Αντίληψή σας στο επίπεδο αυτό μπορείτε να αισθανθείτε και να δείτε το σχέδιο. Θα βιώσετε τον εαυτό σας και τον κόσμο ως αγνό λευκό φως, σχεδόν σαν κενό χώρο σε ένα πλαίσιο με χρώμα μπλε του κοβαλτίου. Η αναγνώριση ύπαρξης του επιπέδου αυτού και ο διαλογισμός πάνω στο εξελικτικό σχέδιο βοηθούν πολύ στην ευθυγράμμιση της ζωής σας με τον σκοπό της και διευκολύνουν την εξέλιξή της. Αυτό σημαίνει αποδοχή του ποιος είστε, όχι του τι φαίνεται σωστό σύμφωνα με τα κοινωνικά πρότυπα. Έτσι, αναγνωρίζετε πως είστε μια πηγή δημιουργικότητας, διαφορετική από οτιδήποτε άλλο σε ολόκληρο το σύμπαν.

ΕΚΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ (Θεϊκό σώμα)

Το έκτο επίπεδο μοιάζει με όμορφες ακτίνες φωτός που ακτινοβολούν προς όλες τις κατευθύνσεις και εκτείνονται σε απόσταση περίπου ογδόντα εκατοστών από το σώμα. Περιέχει όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου σε ιριδίζοντες τόνους. Δεν είναι δομημένο και έχει πολύ υψηλή συχνότητα.

Τα φωτοστέφανα στις εικόνες των αγίων και των αγγέλων είναι μια συμβολική απεικόνιση αυτής της ενέργειας.Όταν είναι υγιές, τότε είναι λαμπερό και φορτισμένο. Οι δέσμες ενέργειας ξεπροβάλλουν από το σώμα σαν πανέμορφες, γεμάτες, ευθείες ακτίνες φωτός. Όσο πιο φωτεινό και φορτισμένο είναι το επίπεδο αυτό, τόσο περισσότερο έχουμε συνειδητή επίγνωση του, σε σχέση με το ανθρώπινο βίωμα. Αυτό είναι το επίπεδο των συναισθημάτων μέσα στο πλαίσιο του κόσμου του πνεύματός μας. Είναι το επίπεδο της θείας αγάπης.

Η παραμονή σε αυτό το επίπεδο της συνειδητής επίγνωσης, επιδρά καταπραϋντικά στο σώμα. Περιλαμβάνει την έκσταση μέσα στην πνευματικότητα μας και το βιώνουμε ως πνευματική αγάπη, χαρά, αγαλλίαση και ευδαιμονία. Φτάνουμε στο βιωματικό αυτό επίπεδο κατασιγάζοντας το θορυβώδη νου μας και ακούγοντας. Το προσεγγίζουμε με το διαλογισμό, με τη θρησκευτική ή την εκλεκτή μουσική, τους ψαλμούς ή την ονειροπόληση.

Εδώ υπάρχουν έντονα συναισθήματα διεύρυνσης, στο πλαίσιο των οποίων επικοινωνούμε, σε κατάσταση αδελφότητας, με όλα τα όντα του πνευματικού κόσμου των διαφόρων ουρανών καθώς και με όλα τα ανθρώπινα πλάσματα, τα φυτά και τα ζώα της γης. Εδώ ο καθένας μας είναι σαν την αχλή γύρω από το κερί. Είμαστε ακτίνες φωτός με ιριδίζον φιλντισένιο χρώμα που προβάλλουν από ένα κεντρικό φως.

Αν το έκτο είναι αδύναμο, χωρίς πολύ ενέργεια δεν θα έχετε πολλές πνευματικές εμπειρίες. Ίσως να μη ξέρετε καν για ποιο πράγμα πρόκειται όταν ακούτε άλλους να μιλούν σχετικά.Όταν είναι υποφορτισμένο ή ασθενικό, είναι πολύ δύσκολο να βιώσουμε οτιδήποτε σε αυτό. Έχουμε αόριστα συναισθήματα ότι ο Θεός είναι άρρωστος, ή ότι Θεός, ουρανός, πνευματικότητα δεν φαίνεται να υπάρχουν και επομένως θεωρούμε ότι αυτοί που έχουν τέτοιες εμπειρίες μάλλον έχουν φαντασιώσεις και ζουν σε έναν φανταστικό κόσμο δικής τους κατασκευής.

Όταν το επίπεδο αυτό δεν είναι υγιές, είναι σκούρο, λεπτό, υποφορτισμένο και οι φωτεινές του αχτίνες χάνουν τη φόρμα τους. Αυτό συνήθως είναι αποτέλεσμα έλλειψης πνευματικής τροφής η οποία μπορεί να οφείλεται σε πολλά πράγματα, όπως το να έχουμε μεγαλώσει σε περιβάλλον που δεν τη συμπεριλαμβάνει, άρα απλώς δεν υπάρχει. Το να έχουμε κάποιο τραύμα σχετικά με τη θρησκεία, που να οδηγεί σε απόρριψη της θρησκείας αυτής και της πνευματικότητας γενικότερα. Το να έχουμε κάποιο τραύμα άλλης, προσωπικής φύσης που να κατέληξε στην εκ μέρους μας απόρριψη του Θεού.

Στην πρώτη περίπτωση, το έκτο επίπεδο είναι απλώς υποφορτισμένο και το άτομο δεν ξέρει ότι χρειάζεται πνευματική τροφή. Στις επόμενες περιπτώσεις το έκτο επίπεδο είναι διαχωρισμένο από τα άλλα επίπεδα. Μπορούμε πραγματικά να δούμε ένα κενό ανάμεσα στα επίπεδα και οι κανονικοί δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ τους είναι κλεισμένοι.

Αν το έκτο σας είναι πολύ ισχυρότερο από όλα τα άλλα, ίσως χρησιμοποιείτε την πνευματική εμπειρία για να αποφύγετε τη ζωή στο υλικό πεδίο. Πιθανόν να αναπτύξετε μια παιδιάστικη άποψη για τη ζωή και να περιμένετε από αυτήν να σας φροντίζει, σαν εσείς να ζούσατε μόνο στον πνευματικό κόσμο.Ίσως χρησιμοποιείτε τις εμπειρίες αυτές για να καταστήσετε τον εαυτό σας κάτι ιδιαίτερο και να αποδείξετε ότι είστε καλύτεροι από τους άλλους επειδή τις έχετε. Αυτό αποτελεί απλώς άμυνα κατά του φόβου για το γεγονός ότι είστε υποχρεωμένοι να ζείτε στο υλικό πεδίο.

Η άμυνα αυτή δεν λειτουργεί για πολύ καιρό και σύντομα θα βιώσετε ένα απότομα ξύπνημα που φέρνει απογοήτευση. Η απογοήτευση στη φάση αυτή είναι καλό πράγμα. Σημαίνει ότι διαλύεται η πλάνη. Σε αυτή την περίπτωση θα σας γυρίσει στο παρόν της ζωής σας στο υλικό επίπεδο και θα ανακαλύψετε ότι ο φυσικός κόσμος υπάρχει μέσα στον πνευματικό κόσμο, και όχι έξω από αυτόν.

Το κλειδί για τη βίωση του πνευματικού κόσμου είναι η φόρτιση του έκτου επιπέδου.

Αυτό μπορεί να γίνει με τον διαλογισμό. Όπως το να κάθεστε ήρεμα για πέντε ή δέκα λεπτά την ημέρα και να εστιάζετε την προσοχή σας σε ένα αντικείμενο, σε ένα λουλούδι ή στη φλόγα ενός κεριού. Άλλος τρόπος είναι να επαναλαμβάνετε έναν ήχο ή ένα μάντρα χωρίς εμφανή έννοια.

ΕΒΔΟΜΟ ΕΠΙΠΕΔΟ (Λογοικό σώμα)

Όταν το έβδομο επίπεδο είναι υγιές, αποτελείται από πανέμορφες, εξαιρετικά ισχυρές χρυσές γραμμές ενέργειας που σπινθηρίζουν σε πολύ υψηλή συχνότητα. Είναι συνυφασμένες ώστε να διαμορφώνουν όλα τα υλικά συστατικά του σώματος. Προβάλουν έξω από το σώμα σας σε απόσταση περίπου ενός μέτρου. Στην απόσταση αυτή, το έβδομο επίπεδο παίρνει την μορφή ενός χρυσού αυγού που περιβάλλει και προστατεύει οτιδήποτε βρίσκεται μέσα του.

Το εξωτερικό περίβλημα αυτού του αυγού είναι παχύτερο και ισχυρότερο σαν κέλυφος. Ρυθμίζει τη σωστή ροή ενέργειας έξω από ολόκληρη την αύρα προς τον πέραν αυτής χώρο, παρεμποδίζει τη διαρροή ενέργειας εκτός του πεδίου, καθώς και τη διείσδυση ανθυγιεινών ενεργειών από το περιβάλλον.

Το έβδομο επίπεδο χρησιμεύει στο να συγκρατεί ολόκληρο το πεδίο σε ενιαίο σύνολο.Οι χρυσές κλωστές φωτός του έβδομου επιπέδου υπάρχουν επίσης μέσα και γύρω από το κάθε τι. Κρατούν τα πάντα ενωμένα, είτε πρόκειται για τα κύτταρα ενός οργάνου, είτε για ένα σώμα, μια ομάδα ανθρώπων, είτε για ολόκληρο τον κόσμο.

Το έβδομο επίπεδο είναι το επίπεδο του Θείου Νου.Όταν είναι υγιές και εμείς φέρουμε την επίγνωση μας σε αυτό, βιώνουμε το θείο νου μέσα μας και εισερχόμαστε στον κόσμο του πεδίου του συμπαντικού θείου νου. Εδώ αντιλαμβανόμαστε και κατανοούμε ότι αποτελούμε μέρος του μεγάλου προτύπου της ζωής. Το βίωμα αυτής της συμπαντικής αλήθειας μας κάνει να αισθανόμαστε πολύ ασφαλείς. Εδώ γνωρίζουμε την τελειότητα μέσα στις ατέλειες μας.

Σε αυτό το επίπεδο, μπορούμε με την Ανώτερη Αισθητική Αντίληψη, να προσεγγίσουμε τον συμπαντικό νου για πληροφορίες πέρα από αυτές που είμαστε σε θέση να παίρνουμε με τις κοινές αισθήσεις μας.Αν είναι δυνατό, φορτισμένο και υγιές τότε οι δύο σημαντικότερες ικανότητές σας θα είναι, να έχετε δημιουργικές ιδέες και να αντιλαμβάνεστε καθαρά ευρύτερες απόψεις σχετικά με την ύπαρξη, τον κόσμο και τη φύση του. Θα δημιουργείτε νέες ιδέες και θα ξέρετε με ποιο τρόπο ταιριάζουν με το συμπαντικό πρότυπο ιδεών καθώς και με ποιο τρόπο ταιριάζετε εσείς σε αυτό το πρότυπο. Θα έχετε μια έντονη και σαφή κατανόηση του Θεού. Η κατανόησή σας θα είναι ισχυρή και ολοκληρωμένη και ίσως σας οδηγήσει να γίνετε δάσκαλος ευρύτερων, περίπλοκων θεμάτων.

Αν δεν είναι ισχυρά ανεπτυγμένο, δεν θα έχετε πολλές και δημιουργικές ιδέες ούτε καλή αίσθηση του ευρύτερου προτύπου της ζωής. Ίσως να βιώνετε τα πάντα ως μη συνδεόμενα και να πιστεύετε ότι το σύμπαν είναι τυχαίο και χαοτικό από τη φύση του.Αν δεν είναι υγιές, οι χρυσές γραμμές θα είναι θαμπές και ασθενικές. Δεν θα διατηρούν τη μορφή τους και θα είναι πιο λεπτές σε μερικά σημεία. Ίσως ακόμα να είναι σχισμένες , επιτρέποντας την ενέργεια να ρέει έξω από το σύστημα.

Κι ακόμα δεν θα βιώνετε τον θείο νου ή την αλήθεια που ισχύει στο συμπαντικό νοητικό πεδίο. Οι ατέλειές σας θα σας φαίνονται ανυπόφορες γιατί δεν θα κατανοείτε την έννοια της τελειότητας μέσα στην ατέλεια. Και αυτό ίσως σας οδηγήσει στο σημείο να την απαρνηθείτε, επιζητώντας ή αγωνιζόμενοι για μια τελειότητα που είναι αδύνατο να επιτευχθεί σε ανθρώπινες συνθήκες.

Δεν θα έχετε πρόσβαση στο συμπαντικό πεδίο του θείου νου και θα έχετε την εντύπωση ότι ο νους σας δουλεύει σε απομόνωση και με πολύ λίγη συνάφεια με τη δημιουργία. Αν όμως είναι ισχυρότερο από τα άλλα πεδία, ίσως αντιμετωπίζετε πρόβλημα στη εφαρμογή όλων των δημιουργικών σας ιδεών.

Χρειάζεται σωστή λειτουργία όλων των σωμάτων για να οδηγήσετε τις δημιουργικές σας ιδέες στην πραγμάτωσή τους στο υλικό πεδίο. Σε αυτό περιλαμβάνεται και η υγεία σας. Αν θέλετε να έχετε καλή σωματική υγεία και μια πλήρη ζωή, είναι απαραίτητο να καθαρίζετε, να φορτίζετε και να εξισορροπείτε όλα σας τα σώματα και κατά συνέπεια όλους τους τομείς των ανθρώπινων βιωμάτων.Ο καλύτερος τρόπος για να ενισχύσετε το έβδομο επίπεδο, είναι να αναζητάτε συνεχώς την ανώτερη αλήθεια στη ζωή σας και να ζείτε σύμφωνα με αυτήν. Κι αυτό μπορείτε να το ενισχύσετε μόνο με τον διαλογισμό ο οποίος με τον καιρό θα σας οδηγήσει στο βίωμα της γνώσης ότι και εσείς είστε θεϊκός νους και Θεός.

Ακριβώς όπως το ορατό φυσικό σώμα έχει τα ζωτικής σημασίας εσωτερικά όργανα, το ενεργειακό σώμα έχει τα κύρια τσάκρας που χρησιμεύουν ως μηχανισμοί που συνδέουν τη φυσική και τη λεπτοφυή ύλη. Αυτή η λεπτοφυής ύλη είναι η αύρα μας.

Η αύρα μας είναι το αποτέλεσμα της διάδρασης μεταξύ των δύο πεδίων δυνάμεων, του κοσμικού που κατεβαίνει και του γήινου που ανεβαίνει. Οι δυνάμεις αυτές διασταυρώνονται, καθώς ταξιδεύουν μέσα στο σώμα μας, και τα τσάκρας είναι τα κεντρικά σημεία διασταύρωσης των δύο πεδίων.Ο σκοπός των τσάκρας είναι να μεταμορφώσουν την ενέργεια που δέχονται από τις δύο αυτές δυνάμεις και την ενέργεια του περιβάλλοντός μας (διατροφή, σχέσεις κλπ) σε μορφές ενέργειας που μπορεί να χρησιμοποιήσει το σώμα.

Τα κύρια τσάκρας έχουν διάμετρο περίπου οχτώ με δέκα εκατοστά. Ελέγχουν, ενεργοποιούν και είναι αρμόδια για την κατάλληλη λειτουργία ολόκληρου του φυσικού σώματος και των διαφορετικών μερών και των οργάνων του. Η ανατομία του σώματος δεν είναι πλήρης χωρίς τη γνώση της λεπτοφυούς ανατομίας και αντίθετα, δεν μπορούμε να μελετήσουμε την λεπτοφυή ανατομία, αγνοώντας τη σχέση της με την ανατομία του σώματος...

Πηγή: Χέρια όλο Φως - Barbara Ann Brennan

Φως και Σκοτάδι

2011-10-04T20:21:00.000+03:00

Μια μέρα, ένας μοναχός ρώτησε τον δάσκαλο Μα Τζου:

- "Μπορείς, χωρίς να ξεφύγεις από το θέμα, να με διδάξεις ποιο είναι το αληθινό νόημα του ερχομού του πατριάρχη από τη δύση;"

{Αυτό σημαίνει: Ποια είναι η βασική ιδέα της διδασκαλίας του Βούδα;}

- "Λυπάμαι", απολογήθηκε ο Μα Τζου στον μοναχό, "αλλά είμαι ολότελα εξαντλημένος σήμερα. Καλύτερα να ρωτήσεις τον δάσκαλο Σι Τανγκ".

΄Οταν ο μοναχός πήγε και τον ρώτησε, ο Σι Τανγκ ένιωσε μεγάλη έκπληξη.

- "Γιατί δεν κάνεις στον δάσκαλο Μα Τζου αυτήν την ερώτηση;"

- "Ο δάσκαλος Μα Τζου με έστειλε σε σενα , δάσκαλε!", απάντησε ο μοναχός.

- "΄Εχω πονοκέφαλο", είπε ο Σι Τανγκ, "δεν είμαι σε θέση να σου εξηγήσω τίποτα τώρα. Πήγαινε στον δάσκαλο Μπάι Τζανγκ".

Και έτσι ο μοναχός πήγε στον Μπάι Τζανγκ.

- "Παρόλο που είμαι εδώ", είπε ο Μπάι Τζανγκ μόλις ο μοναχός του έκανε την ερώτηση, "δε θα σου εξηγήσω τίποτα".

Τότε ο μοναχός έφυγε απογοητευμένος και πήγε να διηγηθεί στον Μα Τζου τι συνέβη. Μόλις τα άκουσε αυτά ο Μα Τζου έμεινε αρχικά σιωπηλός αλλά ύστερα είπε:

- "Ο Σι Τανγκ είναι η φωτεινή πλευρά, ο Μπάι Τζανγκ είναι η σκοτεινή πλευρά".

Σχόλιο: Ο όρος "φωτεινή πλευρά" σημαίνει τη χρησιμότητα ως το μισό ενός συνόλου. Αφού ήταν δυνατόν να διακριθεί κάποια αιτία στα λόγια του Σι Τανγκ, ο δάσκαλος τον ονόμασε φωτεινή πλευρά. Εξαιτίας του πονοκεφάλου του, δε μπορούσε να μιλήσει. Αν ήταν καλά, θα μπορούσε ίσως να απαντήσει στον μοναχό με λεπτομέρεια.

Ο όρος "σκοτεινή πλευρά" χρησιμοποιήθηκε από τον Μα Τζου, προκειμένου να υποδείξει τη δυαδικότητα των μορφών. Ο Μπάι Τζανγκ δεν έδωσε καμμία αιτία για την άρνησή του να απαντήσει στον μοναχό. Τόνισε, μάλλον, τη ματαιότητα της αναζήτησης της αληθινής Φώτισης μέσα στα όρια της αντίληψης. Αντιλήφθηκε ότι ήταν αδύνατο να δοθεί μια εξήγηση με προφορική γλώσσα. ΄Οπως είπε ο Λάο Τσε:

"Το Τάο (Αλήθεια) που μπορεί να περιγραφεί άμεσα

δεν είναι το αληθινό Τάο.

΄Ενα όνομα που μπορεί να ονομαστεί με ακρίβεια

δεν είναι το αληθινό όνομα".

Ξέχνα το δόλωμα αμέσως μόλις πιαστεί το ψάρι.

Ξέχνα τα λόγια μέσω των οποίων επιτυγχάνεται το νόημα.

Το Εσταυρωμένο Ρόδο

2011-09-29T11:24:00.003+03:00

Το θεμελιώδες σύμβολο της Ροδοσταυρικής Αδελφότητας είναι το ιερόγλυφο του ρόδου πάνω στον σταυρό, ο οποίος απεικονίζεται συχνά να έχει στο κάτω άκρο τρία σκαλοπάτια που υπονοούν τον Γολγοθά. Ο Σταυρός έχει έξι τετράγωνα και το Ρόδο φέρει πέντε πέταλα. Ο σταυρός των έξι τετραγώνων προέρχεται από το ανάπτυγμα ενός κύβου, ο οποίος είναι το σύμβολο της αλήθειας που εκφράζεται στο φυσικό πεδίο. ΄Αλλωστε, λέγεται πως από όλα τα κανονικά στερεά, ο κύβος αντιπροσωπεύει το στοιχείο της γης.

Στη Βίβλο, ο κύβος συνδέεται άμεσα με το Ιερό των Ιερών, το οποίο περιείχε την Κιβωτό της Διαθήκης, το χώρο στον οποίο αναπαυόταν η Σεκινά, η Θεία Παρουσία. Το Ιερό των Ιερών είχε διαστάσεις κύβου και θεωρείτο ο Θεμέλιος Λίθος του Σύμπαντος. Ανεπτυγμένος ο κύβος σχηματίζει τον σταυρό των έξι τετραγώνων άρα πρόκειται για το σύμβολο του σχεδίου της κοσμικής εκδήλωσης. Η περίμετρος αυτού του σταυρού είναι δεκατέσσερις μονάδες και το δεκατέσσερα είναι ο αριθμός του εβραϊκού ουσιαστικού ΖΗΒ (Ζαχάμπ), που σημαίνει χρυσός. Ο Ελιφάς Λεβί τον ονομάζει "χρυσό των Σοφών" και τον περιγράφει ως εξής: "Στη θρησκεία, ο χρυσός των φιλοσόφων είναι ο υπέρτατος και απόλυτος λόγος. Στη φιλοσοφία αντιπροσωπεύει την αλήθεια. Στην εκδηλωμένη φύση είναι ο ήλιος, σύμβολο επίσης της αλήθειας, ενώ στον ορυκτό κόσμο είναι ο αγνότερος και τελειότερος χρυσός..."

Υπάρχει, λοιπόν, μια συγκεκριμένη σχέση μεταξύ σταυρού και νοητικού χρυσού, η οποία αναφέρεται επίσης στο εικοστό πρώτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, όπου περιγράφεται η Νέα Ιερουσαλήμ σαν ο τέλειος κύβος του αγνού χρυσού. Ο αριθμός δεκατέσσερα είναι επίσης και αριθμός του χαλδαϊκού ουσιαστικού DBCh (Ντεμπάχ), που σημαίνει "θυσία", υπονοώντας τη σημασία του σταυρού σαν θυσιαστικό σύμβολο. Επιπλέον, ο αριθμός δεκατέσσερα είναι ο αριθμός του ονόματος του Δαβίδ. Η ρίζα του ονόματος παράγεται από ένα ρήμα με τα ίδια γράμματα, που σημαίνει "βράζω". Μεταφορικά σημαίνει "αγαπώ" και αναφέρεται κύρια στην αγάπη των δύο φύλων, στην ένωση των αντιθέτων. Πολύ συχνά τα αλχημικά βιβλία βεβαιώνουν πως το Μεγάλο ΄Εργο, το έργο του ΄Ηλιου, δεν είναι παρά ο βρασμός. Εκείνο που προσπαθούν να καλύψουν οι αλχημιστές, είναι η απλή αλήθεια πως ο αγνός χρυσός της Απόλυτης Αλήθειας βρίσκεται μέσα στις διεργασίες της αγνής φωτιάς της αγάπης, επειδή μόνο μέσα από την αγάπη μπορεί να γίνει κατανοητό το αληθινό σχέδιο του τέλειου χρυσού κύβου της Νέας Ιερουσαλήμ.

Και το ρὸδο αποτελεί σύμβολο αγάπης, όντας από προχριστιανικών αιώνων λουλούδι αφιερωμένο στην Αφροδίτη. Αρκετές αναφορές στην Αφροδίτη μπορεί να βρει κανείς μελετώντας το Χυμικό Γάμο του Κρίστιαν Ροζενκρόιτς. Επιπλέον, το ρόδο ήταν σύμβολο της σιωπής, επειδή υπήρξε σύμβολο του Αρποκράτη, του νεώτερου ΄Ωρου, θεού της Σιγής. Τα πέντε πέταλα είναι μια αναφορά στο πεντάγραμμο, τον καββαλιστικό μικροπρόσωπο, όπως τα έξι τετράγωνα αποτελούν αναφορά στο εξάγραμμο, το γεωμετρικό σύμβολο του εκδηλωμένου σύμπαντος. Τα δύο ανεστραμμένα τρίγωνα του εξαγράμμου συμβολίζουν την ένωση των πολικών αντιθέτων και το Νόμο της Αγάπης. ΄Αρα είναι ένα σύμβολο της κοσμικής τάξης, έτσι όπως τη συνέλαβε ο Συμπαντικός Νους πριν την εκδήλωση του ανθρώπου πάνω στη γη. Το πεντάγραμμο με τη σειρά του συμβολίζει την κυριαρχία του νου στα τέσσερα στοιχεία. Είναι το φλεγόμενο άστρο των Γνωστικών και σύμβολο του Λόγου που έγινε σάρκα. Αν το εξάγραμμο συμβολίζει τον Μακρόκοσμο, το πεντάγραμμο συμβολίζει τον Μικρόκοσμο και η ολοκληρωμένη κατανόηση του είναι το κλειδί των δύο κόσμων.

Το ρόδο πάνω στο θεμελιώδες ή κεντρικό τετράγωνο του σταυρού σημαίνει ενοποίηση της θυμικής φύσης του ανθρώπου με τον ΄Ενα Νόμο, που αποτελεί βάση ολόκληρης της εκδήλωσης. Αν κλείσουμε τον σταυρό, ώστε να γίνει ξανά κύβος, τότε το ρόδο κρύβεται μέσα του, υπονοώντας την κρυμμένη αλήθεια πίσω από τη φύση του εκδηλωμένου σύμπαντος. Η αποκάλυψη αυτής της αλήθειας είναι το Μεγάλο ΄Εργο των Ροδόσταυρων. Η Θυσία του Ρόδου πάνω στο συμπαντικό Σταυρό.

Αν τη μελετήσουμε αριθμολογικά, η ελληνική λέξη ρόδον παρουσιάζει άθροισμα 294, που είναι επίσης αριθμός του ουσιαστικού εκκλησία. Η λέξη σημαίνει "έκκληση" δηλαδή συγκέντρωση για προφορική καθοδήγηση. Αυτή ήταν η αρχική σημασία της λέξης, έτσι όπως χρησιμοποιείτο στην Καινή Διαθήκη, αν και σήμερα χρησιμοποιείται μόνο για να υποδηλώσει την εξωτερική οργάνωση. Το 294 στην εβραϊκή γλώσσα είναι ο αριθμός της λέξης Αργκαμάν, που σημαίνει κοκκινωπό μωβ, το χρώμα του παραδοσιακού ρόδου της Αφροδίτης. Επίσης, είναι ο αριθμός του ονόματος του Μελχισεδέκ, του μυστηριώδη βασιλειά του Σάλεμ, γύρω από το όνομα του οποίου έχουν πλεχτεί πολλές εσωτερικές δοξασίες. ΄Ετσι, με αυτήν την έννοια, το ρόδο είναι το σύμβολο της Μυστικής Εκκλησίας που προστατεύει τους αληθινούς ιερείς του Τάγματος του Μελχισεδέκ.

Είναι γεγονός, πως όποια γραμμή ερμηνείας και αν ακολουθήσει κανείς, πίσω από το σύμβολο του Ρόδου και του Σταυρού, κρύβεται μια ατελείωτη αλυσίδα συμβολισμών που μπορεί πραγματικά να γίνει επιτομή του σύμπαντος. Αν και με μια πρόχειρη ματιά, θα μπορούσε να μιλήσει κανείς για χριστιανικό συμβολισμό, στην ουσία έχουμε να κάνουμε με παγκόσμιο συμβολισμό, πέρα από τους οποιουσδήποτε περιορισμούς του χωρόχρονου, με εμφανείς ερμητικές, παγανιστικές, αιγυπτιακές, χαλδαϊκές επιδράσεις. ΄Αλλωστε, τα σύμβολα δεν είναι νέα, είναι πανάρχαια. Τόσο ο σταυρός όσο και το ρόδο αποτελούν αυτόνομα αρχέτυπα, που εκφράζονται ποικιλότροπα μέσα από το συλλογικό ασυνείδητο: ο Σταυρός σαν σημείο σύνθεσης αλλά και ανάλυσης των τεσσάρων στοιχείων σαν σημείο γέννησης της μορφής αλλά και θυσίας του πνεύματος κατά την κάθοδό του στην εκδήλωση. Το Ρόδο σαν σύμβολο γέννησης, η οποία όμως προϋποθέτει την εγκατάλειψη της πρωτογενούς σκοτεινής μήτρας για το φως της εκδήλωσης - η ανάδυση της Αφροδίτης από τα σκοτεινά βάθη της θάλασσας. Η πρωταρχική αλήθεια πίσω από σύμβολα τέτοιου είδους είναι πως η γέννηση και ο θάνατος συνδέονται αλληλοδιάδοχα σε ένα σαρωτικό κύμα εμπειρίας που ακολουθεί τον ρυθμό της αμπώτιδας και της πλημμυρίδας, της σύνθεσης και της αποσύνθεσης, της δημιουργίας και της καταστροφής, χαράζοντας το εξελικτικό μονοπάτι για την ψυχή που αναζητά, για την ψυχή που δε φοβάται να πονέσει, την καρδιά που δε φοβάται να ματώσει για χάρη του Θεού και των Ανθρώπων.

Fama et Confessio Fraternitatis

Κόψε Τα Δύο Κομμάτια Στα Τρία

2011-09-23T19:07:00.000+03:00

Κόβοντας κατά λάθος με το τσεκούρι του ένα σκουλήκι στα δύο, ο μοναχός Σανγκ Γκουάνγκ, είπε στον δάσκαλο Τζου Χου:

"΄Εκοψα ένα σκουλήκι στα δύο

αλλά και τα δυο κομμάτια κουνιούνται.

Αναρωτιέμαι, σε ποιο κομμάτι είναι η ζωή του σκουληκιού;"

Απαντώντας στην ερώτηση, ο δάσκαλος πήρε το τσεκούρι και έκοψε ξανά τα δυο κομμάτια. Ταυτόχρονα έκοψε και το διάστημα ανάμεσα στα δυο κομμάτια. Κάνοντάς το αυτό, πέταξε κάτω το τσεκούρι και έφυγε.

Σχόλιο: Αυτό είναι ένα κλασσικό παράδειγμα της σκέψης του Τσαν, η οποία προσπαθεί να καταστρέψει όχι μόνο την ιδέα του "έχω" και "δεν έχω" αλλά επίσης να ξεπεράσει και την ιδέα της Μέσης Οδού. Κόβοντας τα κομμάτια ξανά, ο δάσκαλος κατέστρεψε τις αντίθετες ιδέες της δυαδικότητας. Το τρίτο κόψιμο ανάμεσα στα δυο κομμάτια σήμαινε ότι απέρριψε επίσης και τη δοξασία της Μέσης Οδού ως δοξασία. Πετώντας το τσεκούρι, ο Τζου Χου δήλωσε ότι ο κόσμος του Τσαν έγινε απεριόριστος, όταν το σχετικό όριο καταστράφηκε μια για πάντα.

Το Αφοριστικό Τυπικό Του Πενταγράμμου

2011-09-18T17:02:00.004+03:00

Πριν την έναρξη κάποιου οράματος ή κάποιας μαγικής εργασίας, συνίσταται να εφαρμόζει ο σπουδαστής έναν εξονυχιστικό εξορκισμό, ο οποίος είναι και εξαγνιστικός και προστατευτικός. Η ταχύτερη και καλύτερη μέθοδος εξορκισμού είναι το Αφοριστικό Τυπικό του Πενταγράμμου. Σύμφωνα με τον Λεβί, το Πεντάγραμμο εκφράζει την κυριαρχία του νου επί των στοιχείων. Με αυτό το σημείο τα δένουμε. Είναι το σύμβολο του Λόγου που έγινε σάρκα. Για να κατανοηθεί το νόημα της γεωμετρικής μορφής του Πενταγράμμου, για να συνειδητοποιηθεί το γιατί είναι η δύναμη που εξορκίζει όλες τις κατώτερες δυνάμεις από μία συγκεκριμένη σφαίρα και γιατί είναι ο Λόγος ο οποίος σαρξ εγένετο, χρειάζεται μια γρήγορη ανακεφαλαίωση κάποιων όψεων της Καββάλα.

΄Ενα από τα θεία ονόματα με τα οποία οι εβραίοι αντιλαμβάνονταν την παγκόσμια δημιουργική δύναμη ήταν το YHVH, το οποίο, επονομαζόμενο Τετραγράμματο, θεωρήθηκε ως μια αναλογία των Τεσσάρων Στοιχείων στο Σύμπαν. Θεωρείτο επίσης, ότι αντιπροσωπεύει τον συνηθισμένο, μη φωτισμένο άνθρωπο, στον οποίο δεν έκανε ακόμη την εμφάνιση του το Φως του Πνεύματος. Το μη αναγεννημένο πλάσμα από γη, αέρα, φωτιά και νερό, το οποίο έχει παραδοθεί στον αλύτρωτο εαυτό. Θεωρείτο ότι μέσα σε αυτά τα τέσσερα στοιχεία, στα οποία στηριζόταν η σάρκα, κατερχόταν μέσω της Μαγείας το ΄Αγιο Πνεύμα εν μέσω φωτιάς και δόξας. Στα εβραϊκά το στοιχείο Πνεύμα συμβολίζεται με το γράμμα Σιν, με τις τρεις ορμητικές ακμές της πνευματικής φωτιάς ενωμένες υπό τη μορφή μίας μόνο αρχής. Διασπώντας το σαρκικό πλάσμα και μεταφέροντας μαζί του το σπέρμα της φώτισης, της έμπνευσης και της αποκάλυψης, το ΄Αγιο Πνεύμα με την παρουσία του στην καρδιά δημιουργεί ένα νέο είδος ύπαρξης, τον Μύστη ή Διδάσκαλο YHShVH. Αυτή η λέξη στα εβραϊκά είναι το όνομα του Ιησού, του συμβόλου του Θεανθρώπου, μίας νέας μορφής πνευματικής ύπαρξης, μεγαλύτερη από την οποία δεν υπάρχει σε κανέναν ουρανό ή πεδίο της φύσης. Σε αυτό το γεγονός και στις ιδέες που ανακεφαλαιώνονται στο σημείο του Πενταγράμμου, του συμβόλου των τεσσάρων στοιχείων που στεφανώνονται από την κορυφαία και κυρίαρχη φλόγα του ΄Αγιου Πνεύματος, οφεὶλει την ασύγκριτη αποτελεσματικότητα και δύναμή του να υποτάσσει κάθε αστρική αντίθεση και να αποβάλλει την παχυλή ουσία από την ύπαρξη του Μάγου.

Το αποτέλεσμα εξαρτάται ολοκληρωτικά από την κατεύθυνση με την οποία ο Μάγος σχεδιάζει αυτό το σημείο, καθώς και από την κορυφή από την οποία ξεκινὰ. Αν ξεκινήσει από την ανώτατη κορυφή και κατέλθει σε ευθεία γραμμή στην κάτω δεξιά, θα επικληθούν οι δυνάμεις της Φωτιάς. Από την άλλη, αν ο Μάγος σχεδιάσει με τη ράβδο του το σύμβολο από την αριστερή γωνία προς τη κορυφή, θα εξορκίσει το στοιχείο της Γης. Αυτό το τελευταίο Πεντάγραμμο είναι που χρησιμοποιείται στο Τυπικό του Πενταγράμμου, καθώς συνήθως αρκεί να εξορκίσει πλάσματα οποιασδήποτε τάξης. Το όργανο που συνήθως χρησιμοποιείται στο Τυπικό είναι το ξίφος, το οποίο συμβολίζει την κριτική ικανότητα του Ρουάχ. Το Τυπικό του Πενταγράμμου θεωρείται ως καθαρά τυπικό εξορκισμού, αν και στην πραγματικότητα έχει μια σύνθετη δομή:

1. Αγγίζοντας το μέτωπο, πείτε Ατέ (΄Οτι σου εστίν).

2. Αγγίζοντας το στήθος, πείτε Μαλκούτ (η Βασιλεία).

3. Αγγίζοντας το δεξιό ώμο, πείτε Βε Γκεβούρα

(και η Δύναμις).

4. Αγγίζοντας τον αριστερό ώμο, πείτε Βε Γκεντούλα

(και η Δόξα).

5. Ακουμπώντας τη μία παλάμη πάνω στην άλλη πάνω στο στήθος,
πείτε Λε Ολάμ, Αμήν (εις τους αιώνας, Αμήν).

6. Στρεφόμενοι προς την Ανατολή, σχεδιάστε ένα Πεντάγραμμο της Γης με τη ράβδο ή το ξίφος και πείτε (δονήστε) Γιεχοβά.

7. Στρεφόμενοι προς το Νότο, το ίδιο αλλά πείτε Αντονάι.

8. Στρεφόμενοι προς τη Δύση, το ίδιο αλλά πείτε Εχεγιέ.

9. Στρεφόμενοι προς το Βορρά, το ίδιο αλλά πείτε ΄Αγκλα.

10. Απλώνοντας τα χέρια σε μορφή σταυρού, πείτε:

11. Μπροστά μου ο Ραφαήλ.

12. Πίσω μου ο Γαβριήλ.

13. Στα δεξιά μου ο Μιχαήλ.

14. Στα αριστερά μου ο Ουριήλ.

15. Γιατί γύρω μου φλέγεται το Πεντάγραμμο.

16. Και επάνω μου βρίσκεται το εξάκτινο ΄Αστρο.

17. Επαναλάβετε τα στάδια 1 έως 5,

δηλαδή τον Καββαλιστικό Σταυρό.

Σε αυτή τη συνάφεια μπορεί να φανεί ενδιαφέρον στον αναγνώστη ότι ο ΄Αλιστερ Κρόουλι παρατήρησε πως:

"όσοι θεωρούν αυτό το τυπικό ως απλό τρόπο επίκλησης ή εξορκισμού πνευμάτων, είναι ανάξιοι να το κατέχουν. Εάν κατανοηθεί όπως πρέπει, είναι το Φάρμακο των Μετάλλων και η Λίθος των Σοφών".

Israel Regardie, "Το Δέντρο Της Ζωής"

Ούτε ΄Εξοδος Ούτε Είσοδος

2011-06-29T16:17:00.000+03:00

Υπήρχε κάποτε ένας σχολιαστής, που ρώτησε τον δάσκαλο Μα Τζου:

- "Ποιος είναι ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος για τη μεταβίβαση του Τσαν στους άλλους;"

- "Πώς μεταβιβάζεις το Τσαν;" ρώτησε ο δάσκαλος.

- "Λοιπόν, ντρέπομαι να το πω", παραδέχτηκε ο σχολιαστής, "μου χρειάζονται πάνω από είκοσι κείμενα του Τσαν".

-"Ω!", αναφώνησε ευχαριστημένος ο δάσκαλος.

"Δεν είναι ο βρυχηθμός του λιονταριού;"

- "΄Ενας κοινός σχολιαστής είμαι, δεν τολμώ!" διαμαρτυρήθηκε ο σχολιαστής.

- "Σςςςςςςς! Σςςςςςςς!" τον διέκοψε βιαστικά ο Μα Τζου.

- "Μόνο με αυτόν τον τρόπο;" αναρωτήθηκε ο σχολιαστής.

- "Με ποιον τρόπο;"

- "΄Οπως το λιοντάρι βγαίνει από τη φωλιά του".

Ο Μα Τζου έμεινε σιωπηλός για λίγο.

- "Υπάρχει άλλος τρόπος;"

- "Τι τρόπος;"

- "Το λιοντάρι μπαίνει στη φωλιά του" ήταν η απάντηση.

- "Ξέρεις τον τρόπο ώστε ούτε να μπαίνεις ούτε να βγαίνεις;" ρώτησε ο δάσκαλος.

Σε αυτό ο σχολιαστής δε μπόρεσε να απαντήσει.

Σχόλιο: Ο σχολιαστής είχε αμφιβολίες σχετικά με τη μέθοδο της μεταβίβασης του Τσαν με γραπτή γλώσσα αλλά δεν έβρισκε και κανέναν άλλον τρόπο. Κατά την άποψη του, προκειμένου να εισέλθει στην ατραπό του Τσαν, αρκούσε να ερευνήσει τις γραφές του Τσαν. Κατανοώντας το σημείο αυτό, ο Μα Τζου αρχικά τον επαίνεσε για τη μεγάλη του ερευνητική εργασία και ύστερα τον δοκίμασε κάνοντας του "Σςςςςςςςςς!" Ο ήχος αυτός έχει το ίδιο νόημα με τη φράση "ένα λιοντάρι βγαίνει από τη φωλιά του", όντας το σύμβολο της κίνησης. Η σιωπή και η φράση "ένα λιοντάρι μπαίνει στη φωλιά του" σημαίνουν επίσης κίνηση. Εκείνοι που αναζητούν την ακινησία ως την τέλεια γαλήνη του νου πρέπει να περάσουν μέσα από την κίνηση για να τη φτάσουν. Η ερώτηση "ξέρεις τον τρόπο ώστε ούτε να μπαίνεις ούτε να βγαίνεις;" σήμαινε ότι ήταν αναγκαίο να ξεπεράσει τις αντίθετες ιδέες της "κίνησης" και της "ακινησίας". Μέχρι τότε ο σχολιαστής είχε αντιληφθεί μόνο το μισό της δυαδικότητας κίνηση-ακινησία αλλά όχι την ουσία της ενότητας των δύο. Επομένως, ήταν αδύνατο για τον δάσκαλο να απαντήσει άμεσα στην ερώτηση του σχολιαστή. Η ενότητα της κίνησης και της ακινησίας είναι κάτι που δε μπορεί να πραγματωθεί μέσω σκέψης. Ούτε μπορεί να εκφραστεί ή να βιωθεί μέσω απλής ομιλίας. Πρέπει να ασκηθεί, προκειμένου να φτάσει κανείς στην ελευθερία του νου πέρα από την ιδέα των αντιθέτων κίνησης-ακινησίας.

Το Κύπελλο

2011-06-25T19:48:00.000+03:00

Το κατώτερο κύπελλο υψώνεται σαν ένα λουλούδι

με μαύρο ή σκοτεινό χρώμα.

Πληκτικό φαίνεται στην εξωτερική όραση,

μέσα όμως λάμπει κάποτε ένα φως

και καταστρέφει την πλάνη.

Το δεύτερο κύπελλο υψώνεται έξω από το κατώτερο θηκάρι,

όπως το λουλούδι έξω από τον πράσινο κάλυκα.

Το χρώμα του είναι ρόδινο, με πολλές αποχρώσεις

και στον θεατή φαίνεται σαν να μπορεί το χρώμα

να υπερβάλλει το εσωτερικό λαμπρό φως.

Αυτό όμως είναι πλάνη που διαλύει ο χρόνος.

Το τρίτο κύπελλο υπερβαίνει όλα

και ανοίγει πλατιά έγκαιρα τα απλωμένα πέταλά του.

Φαίνεται γαλάζιο και σμίγει με το ρόδινο,

σχηματίζοντας στην αρχή μια βαθειά αδιαπέραστη σκιά

που αποκλείει το φως.

Μέσα στα τρία, βαθειά κρυμμένο στην καρδιά,

λεπτό στην αρχή κι όμως αυξανόμενο πάντα περισσότερο,

λάμπει το θείο φως.

Το φως αυτό, με την ακτινοβολία θερμότητας

και ενδομύχου θείου παλμού,

δομεί από μόνο του ένα περίβλημα ιριδισμού.

Αναδύεται από το τριπλό κύπελλο

σαν μια πλεούμενη φυσαλίδα

πάνω σε ένα λουλούδι.

Μέσα σε αυτό το ποικιλόμορφο περίβλημα

καίει η εσωτερική Φλόγα

και με τη σειρά της κατακαίει

το κατώτερο χονδροειδές υλικό.

Ακόμα καθώς πλησιάζεται η Ατραπός,

διαυγέστερο διαλάμπει το φως έξω.

Εμπρός μέσον του χονδρού και σκοτεινού κυπέλλου

που αποτελεί το θεμέλιο λάμπει το επουράνιο φως,

ωσότου όλοι όσοι βλέπουν την ακτινοβολία

φωνάζουν μέσα τους:

"Κοίταξε, ένας Θεός είναι εδώ"

Εμπρός από το ρόδινο κύπελλο

λάμπει η εσωτερική φλόγα,

ωσότου γοργά το κόκκινο της γήινης επιθυμίας

γίνεται η φλόγα της φωτιάς του ουρανού

κι όλα χάνονται εκτός από την έφεση,

που δε σκιάζει το ποτήρι με καρμικό χρώμα.

Εμπρός από το γαλάζιο κύπελλο

λάμπει και φέγγει το εσωτερικό θείο φως,

ωσότου καίονται και φεύγουν όλες οι μορφές

και τίποτε δε μένει εκτός από μία θεία αφαίρεση.

Τίποτε παρά μόνο τα ντύματα απομένουν από κάτω,

τίποτε παρά μόνο οι μορφές για χρήση

και στο κορύφωμα ποιο παράξενο αποτέλεσμα γίνεται ορατό;

Περίμενε, ω προσκυνητή, στην παράξενη εμφάνιση,

με σκυμμένη κεφαλή παρακολούθησε την πρόοδο της φωτιάς.

Αργά το κύπελλο σμίγει σε έναν βωμό

κι από τον τριπλό αυτό βωμό

ανεβαίνει η φωτιά στην Πηγή της.

Καθώς ανεβαίνει και απλώνεται η εσωτερική φλόγα,

η ομορφιά της κεντρικής σφαίρας,

φωτισμένη με λευκή ακτινοβολία,

κάνει τους κόσμους να σταθούν και να φωνάξουν:

"Κοίταξε, ένας Θεός είναι εδώ"

Πάντα οι φλόγες ανεβαίνουν ψηλότερα,

πάντα η θερμοκρασία διαχύνεται,

ωσότου - τη στιγμή της ορισμένης ώρας -

η φλόγα καταστρέφει τα πάντα κι όλα χάνονται,

το έργο των αιώνων περνά σε μια στιγμή

στην ανυπαρξία.

Μα εμπρός από την τετραπλή φωτιά,

πάνω από τον βωμό των αιώνων,

αναπηδά η απελευθερωμένη Μία, η Φλόγα.

Πίσω στη φωτιά του κόσμου αναπηδά η διπλή φλόγα.

Μέσα στα τρία απορροφάται η ουσία

και γίνεται ένα με την πηγή της.

Η Σπίθα γίνεται η Φλόγα,

η Φλόγα γίνεται η Φωτιά

και αποτελεί μέρος της μεγάλης κοσμικής αστραποβολής,

που κρατεί το μυστικό του Πέντε,

που είναι κρυμμένο μέσα στην καρδιά.

Θ.

ΕΝ

2011-06-20T14:20:00.000+03:00

Ο άντρας είναι το πιο εξυψωμένο των πλασμάτων.

Η γυναίκα είναι το πιο ύψιστο των ιδανικών.

Ο άντρας είναι ο εγκέφαλος.

Η γυναίκα είναι η καρδιά.

Ο εγκέφαλος παράγει το φως, η καρδιά την αγάπη.

Το φως γονιμοποιεί, η αγάπη ανασταίνει.

Ο άντρας είναι δυνατός στην λογική.

Η γυναίκα είναι ανίκητη με τα δάκρυα.

Η λογική πείθει, τα δάκρυα συγκινούν.

Ο άντρας είναι ικανός για όλους τους ηρωϊσμούς.

Η γυναίκα για όλα τα μαρτύρια.

Ο ηρωϊσμός εξευγενίζει.

Το μαρτύριο ανυψώνει.

Ο άντρας είναι ένας κώδικας.

Η γυναίκα ένα ευαγγέλιο.

Ο κώδικας διορθώνει, το ευαγγέλιο τελειοποιεί.

Ο άντρας είναι ένας ναός, η γυναίκα είναι το ιερό.

Μπροστά στον ναό αποκαλυπτόμαστε,

μπροστά στο ιερό γονατίζουμε.

Ο άντρας σκέφτεται.

Η γυναίκα ονειρεύεται.

Το να σκέφτεσαι είναι να έχεις μια νύμφη στο κρανίο.

Το να ονειρεύεσαι είναι να έχεις

ένα φωτοστέφανο στο μέτωπο.

Ο άντρας είναι ένας ωκεανός.

Η γυναίκα είναι μια λίμνη.

Ο ωκεανός έχει το μαργαριτάρι που στολίζει.

Η λίμνη την ποίηση που θαμπώνει.

Ο άντρας είναι ο αετός που πετά.

Η γυναίκα είναι το αηδόνι που τραγουδά.

Το να πετάς είναι να κυριαρχείς το διάστημα.

Το να τραγουδάς είναι να κατακτάς την ψυχή.

Τελικά, ο άντρας είναι τοποθετημένος

εκεί που τελειώνει η γη.

Και η γυναίκα εκεί που αρχίζει ο ουρανός.

Victor Marie Vicomte Hugo

Κόψιμο Της Γάτας

2011-06-16T19:47:00.000+03:00

Κάποτε, σε μια συνέλευση μοναχών από ανατολικούς και δυτικούς ναούς, συζητούσαν μεταξύ τους για μία γάτα. ΄Οταν οι διαφωνίες τους έφτασαν σε αδιέξοδο, ο δάσκαλος Ναν Τσουάν σήκωσε τη γάτα και είπε:

- "Αν τακτοποιήσετε σωστά το θέμα,

θα χαρίσω τη ζωή στη γάτα.

Διαφορετικά, θα τη σκοτώσω".

Οι μοναχοί έμειναν σιωπηλοί για πολύ ώρα και δε μπορούσαν να βρουν μια απάντηση. Τότε ο Ναν Τσουάν έκοψε τη γάτα στα δύο.

Εκείνη την εποχή, ο δάσκαλος Τζάο Τζόου επέστρεψε από το προσκύνημα του και ο Ναν Τσουάν του περιέγραψε τί είχε συμβεί. Αντί να απαντήσει, ο Τζάο Τζόου έβγαλε το σανδάλι του και το έβαλε στο κεφάλι του σαν καπέλο.

Μετά απ' αυτό, έφυγε.

- "Αν είχες επιστρέψει λίγο πριν,

θα μπορούσες να είχες σώσει τη γάτα",

παρατήρησε ο Ναν Τσουάν.

Σχόλιο: Η ίδια η φύση δεν κάνει καμμία διάκριση ανάμεσα στο καλό και στο κακό, στο σωστό και στο λάθος. Ο Ναν Τσουάν με ένα χτύπημα κατέστρεψε όλες τις διαφωνίες που μπορούσαν να σκεφτούν οι μοναχοί. Η γάτα ήταν η έκφραση της προσκόλλησης του νου των μοναχών, που είχε προκληθεί από τις πλάνες του κόσμου και τις παρανοήσεις. Η φιλοδοξία τους οδήγησε σε διαφωνία, προβάλλοντας το ερώτημα:

"Γιατί είχαν γίνει μοναχοί;"

Μόνον εκείνοι που μπορούν να απελευθερωθούν από την προσκόλληση του κόσμου, μπορούν να φτάσουν στην τέλεια αρμονία και στη γαλήνη του νου. Τα κριτήρια του καλού και του κακού, του σωστού και του λάθους, καθορίζονται από την κοινωνία. Εξαιτίας αυτών των περιορισμών, δεν υπάρχει αληθινή ελευθερία για το άτομο. Ο Τζάο Τζόου έδειξε ότι γι' αυτόν δεν ήταν αντιφατικό να φοράει ένα παπούτσι στο κεφάλι του. Είχε πραγματικά εγκαταλείψει τον κόσμο με τις αντίθετες ιδέες της δυαδικότητας, έτσι ώστε τίποτα δε μπορούσε να οδηγήσει το νου του σε διαφωνία. Ο Ναν Τσουάν εκτίμησε το νόημα της χειρονομίας αυτής.

Πυρός Μάντραμ

2011-06-13T19:27:00.001+03:00

Η εστία του Φωτός μέσα στο φλεγόμενο τόξο,

ω Προσκυνητή,

αυξάνεται και ελαττώνεται

καθώς η προσήλωση αυστηρή ή όχι

προδίδει το σκοπό μέσα στην καρδιά.

Η εστία αυτή βρίσκεται πάντα εκεί,

απαρατήρητη και αόρατη.

Σκοτεινή και ζοφερή είναι η νύχτα

και πονεμένη η καρδιά του αφώτιστου Προσκυνητή.

Η νύχτα είναι σκοτεινή

αλλά η ζοφερότης δε γίνεται αισθητή

όταν μέσα στη σκοτεινή θύρα

φαίνεται το ζωηρό απατηλό φως,

το φως που τρεμοσβήνει πάντα μπροστά,

πλανεύοντας με το φέγγος του

τον Προσκυνητή που πάντα προχωρεί.

΄Εξι φορές μπορεί να αυξάνεται και να ελαττώνεται το φως,

έξι φορές η λάμψη του γίνεται αισθητή

αλλά στην έβδομη ώρα της λάμψεως,

η φλόγα ξεπηδά ξαφνικά.

΄Εξι φορές η Φλόγα ξεπηδά,

έξι φορές αρχίζει η καύση

αλλά στην έβδομη ώρα ο βωμός χάνεται από τη θέα

και μόνο η Φλόγα φαίνεται.

΄Εξι φορές ο κύκλος του καυστικού πυρός,

έξι φορές η βροντερή κάμινος καίει και ξεχωρίζει

αλλά κατά την έβδομη τίποτα δε μένει

εκτός από την ανερχόμενη Φλόγα,

που ανεβαίνει στο Τριαδικό Πνεύμα.

΄Εξι φορές η Φλόγα ανεβαίνει,

έξι φορές το νέφος αποτραβιέται

αλλά κατά την έβδομη τίποτα δε φαίνεται

εκτός από το Αιώνιο Πυρ.

΄Εξι φορές οι φλόγες απορροφούν το νερό,

έξι φορές η υγρασία εξαφανίζεται

αλλά κατά την έβδομη μεγάλη απορρόφηση τίποτα δε μένει

εκτός από ποικιλόχρωμο Πυρ.

Τρεις φορές το Πυρ περιτυλίγει,

τρεις φορές ο ΄Ηλιος αποσύρεται.

Κατά την τέταρτη το ΄Εργο έχει γίνει

και τίποτα δε μένει εκτός από την πρωτόγονη Φλόγα.

Η Φλόγα απορροφά,

περιστρέφεται,

παίρνει

και παραμένει.

΄Οταν όλα όσα υπάρχουν έχουν διαβεί τη Φλόγα,

τότε ο Χρόνος δεν υπάρχει.

~Θ.

Απολλώνιος ο Τυανέας

2011-06-11T17:18:00.000+03:00

«'Απολλώνιος ο Τυανεύς, ουκέτι φιλόσοφος άλλ' ως τι Θεών και ανθρώπων μέσον»
(Εύνάπιος, Βίοι Σοφιστών, προοίμιο)

Εν συγκρίσει προς όλες τις επιφανείς πνευματικές φυσιογνωμίες της Ελλάδας, εκείνος εκ των Ελλήνων Φιλοσόφων ο οποίος είχε την μεγίστη επί των ανθρώπων της εποχής του επίδραση, άσκησε την βαθύτερη εντύπωση και ενέπνευσε τον πλέον πηγαίο θαυμασμό ήταν ασφαλώς ό 'Απολλώνιος εκ Τυάνων. Αυτός υπήρξε πραγματικά οικουμενικός διδάσκαλος. Έγεννήθη στα Τύανα της Καππαδοκίας περί το 10 μΧ. κατόπιν εμφανίσεως του θεού Πρωτέως στην μητέρα του κατά την διάρκεια ενυπνίου. Φώτισε δε, με τη θεία παρουσία και δράση του, τον κομβικό εκείνο για την πορεία της ανθρωπότητας αιώνα.

Σε ηλικία μόλις 14 ετών έγινε μαθητής του ρήτορα Ευθυδήμου στην Ταρσό, όπου λειτουργούσαν πολλές φιλοσοφικές Σχολές. Επέλεξε ως προσφορότερα την οδό των Πυθαγορείων και άρχισε από 16 ετών να τηρεί τις επιταγές του Όμακοείου (απείχε έμψυχων, ντυνόταν με λινή εσθήτα και εφήρμοσε την απόλυτο πυθαγόρεια σιωπή περιοδεύων ταυτοχρόνως στην Κιλικία και Παμφυλία). Από τότε πάντοτε θα τρέφει απέραντο σεβασμό για τους Πυθαγορείους και την διδασκαλία τους. Γράφει χαρακτηριστικά σε Επιστολή του (νβ' Προς Ευφράτη):

«'Εάν τις άνδρΐ Πυθαγορείω συγγένηται, λήφεται παρ' αύτοΰ: νομοθετικήν, γεωμετρίαν, άστρονομίαν, άριθμητικήν, πάσαν θείαν μαντικήν... γνώσιν Θεών, ού δόξαν... αύτάρκειαν, λιτότητα, βραχύτητα τών αναγκαίων... εύαισθησίαν... ύγείαν... εύψυχίαν, Άθανασίαν».

Κατόπιν συντόμου παραμονής στην 'Αντιόχεια, αναχώρησε για την περίφημη περιοδεία του στην 'Ανατολή, με τη συνοδεία του αγαπητού μαθητή του Δάμιδος, ο οποίος συνέθεσε και την βιογραφία του 'Απολλώνιου, την οποίαν διασκεύασε επί το καλλιεπέστερο ο Φιλόστρατος. Πρόκειται για το θρυλικό έργο «Τα εις τον Τυανέα Άπολλώνιον», το οποίο ο Εύνάπιος αποκάλεσε «επιδημία (διαμονή) εις ανθρώπους θεού».

Στην Βαβυλώνα συνάντησε τον βασιλέα Ουαρδάνη όποιος ήταν ελληνομαθής και θαύμαζε απεριορίστως τον 'Απολλώνιο εξ όσων είχε ακούσει. 'Εκεί συζήτησε με τους Μάγους. Δεν πρέπει να παρασυρθούμε από την χριστιανική αντίληψη και να μας παραπλανά η λέξη «Μάγοι»:

Ο Απολλώνιος είναι σαφής (ιζ' Επιστολή):
«Νομίζεις πώς όσοι ασπάζονται την φιλοσοφία του Πυθαγόρα πρέπει να ονομάζονται Μάγοι. Το ίδιο λέγεις και για όσους ακολουθούν τα διδάγματα του Ορφέως. 'Εγώ νομίζω ότι και αυτοί οι όποιοι ακολουθούν την σοφία του δείνα πρέπει να ονομάζονται Μάγοι, αν πρόκειται να γίνουν θείοι και δίκαιοι. Οι Πέρσες ονομάζουν Μάγους τα θεία όντα. Μάγος λοιπόν είναι όποιος τιμά τους θεούς ή έχει ο ίδιος θεία φύση».

'Από την Βαβυλώνα αναχώρησε για την Ινδία, οπού συνάντησε τους Βραχμάνους και τον βασιλέα Φραώτι, ο όποιος μιλούσε και αυτός την Ελληνική (!) – ζωντανή απόδειξη της τότε εξαπλώσεως της Ελληνικής Παιδείας. Όσα βρήκε ό 'Απολλώνιος στην Ινδία και όσα έμαθε και διαπίστωσε για τους Βραχμάνους, τους περίφημους σοφούς τών Ινδιών, είναι υπεράνω περιγραφής. Μερικά μάλιστα, παραπέμπουν σε μαρτυρίες, τόσον άλλων αρχαίων γεωγράφων και Ιστορικών (π.χ. Στράβωνος, Άρριανού, Σκύλακος κ.ά.), όσο και νεωτέρων περιηγητών (π.χ. Nicolas Roerich) και απαιτούν πλέον ειδική μελέτη, καθώς φαίνονται να κρύβουν πολλά και ενδιαφέροντα...

Μαθαίνουμε για τον Λόφο τών Σοφών, ένα ύψωμα, το οποίο, αντιθέτως προς την Αορνον Πέτρα (τον περίφημο λόφο με το «ιερόν χαρώνειον» χάσμα έπ' αυτού), δεν το έφτασε ποτέ ό 'Αλέξανδρος. Ό Διόνυσος, όμως και ό Ηρακλής στις μυθικές εκστρατείες τους, όταν το προσέγγισαν, «πρόσταξαν τούς «Πάνες» να επιτεθούν εναντίον αυτού, επειδή ήταν ικανοί να προκαλούν σεισμούς, κεραυνοβολήθηκαν όμως από τους σοφούς, με αποτέλεσμα να γκρεμιστούν, άλλος έτσι και άλλος αλλιώς, και στους βράχους να αποτυπωθούν τα σημάδια της αποτυχημένης απόπειρας. Γύρω από αυτόν τον βράχο, λοιπόν, λένε ότι είδαν μία νεφέλη και ότι μέσα σ' αυτήν κατοικούν οι 'Ινδοί, ορατοί και αόρατοι και όπως θέλουν.

Ό 'Απολλώνιος ακολουθώντας τον 'Ινδό οδηγό του είδε εκεί πλησίον «ένα πηγάδι τεσσάρων οργιών, το λαμπρό φως του οποίου ανεβαίνει βαθυγάλαζο προς το στόμιο και όταν το μεσημέρι ο Ήλιος σταθεί επάνω του, το λαμπρό φως ανελκύεται από τις ακτίνες αυτού και προχωρεί προς τα επάνω, παίρνοντας σχήμα ζωηρής ίριδος. 'Αργότερα έμαθε ότι ή Γή κάτω από αυτό ήτο πορτοκαλόχρωμη» (ΓXIV)!
Ας σημειώσουμε ότι το γαλάζιο φώς πού εξέρχεται εκ της γης έχει αποτυπωθεί σε πίνακα του Roerich!

(Μαγικό τοπίο από την Ινδία, όπως απεικονίζεται σε έναν από τους σπάνιους πίνακες του Nicholas Roerich. Διακρίνεται και ή ακτίνα φωτός που εξέρχεται από τα έγκατα της γης. Μας προσφέρει μία αμυδρή εντύπωση για το πανόραμα πού αντίκρισε ό 'Απολλώνιος Τυανεύς στις 'Ινδίες, όπως ο περίφημος λόφος που είχε το χάσμα με το γαλάζιο φως.)

Ο Απολλώνιος και ο Δάμις βλέπουν αυτοκινουμένους «πυθικούς τρίποδες» και φορεία στην υπηρεσία του βασιλέως Φραώτου και ακούνε περί «μετεωρισμού» τών 'Ινδών σοφών, μυστηριώδους προστασίας τους από την βροχή, και άλλων «ανεξήγητων». Ό δε σοφός Ίάρχας μίλησε στον 'Απολλώνιο και τον Δάμι για τούς πυγμαίους πού κατοικούν κάτω από την Γή «οΐκείν με ύπογείους» (Γ XL VII).

Αυτά μας παραπέμπουν κατ' ευθείαν στις Θιβετιανές παραδόσεις περί Shambala, «Βασιλείου τών Σοφών» κ.ά., τα όποια περιγράφονται, μεταξύ πολλών άλλων, στο Έργο του Roerich «Shambala» και «Heart of Asia». Τα έργα αυτά αναφέρονταΙ όπως και αναρίθμητα άλλα, σε μία περίφημη ανώτερη φυλή «Κυρίων» (Masters), με εκπληκτικές πνευματικές και τεχνολογικές γνώσεις, οι όποιοι αντιπροσωπεύουν το Καλό, χωρίς βεβαίως να ελλείπει το αντίπαλο δέος... 'Αξιόλογες είναι και οι αναφορές της Blavatsky περί του μυθικού υποχθόνιου βασιλείου της Agartha.

Πέραν όμως τών πληροφοριών αυτών, ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα ήταν ή συζήτηση περί θεολογικών θεμάτων στα οποία οι 'Ινδοί ήσαν μυημένοι, γνωρίζοντες, π.χ., τον Πυθαγόρα και την διδασκαλία του. Όταν τούς ρώτησε συγκεκριμένα ο 'Απολλώνιος, τι πρεσβεύουν για την ψυχή, τού απήντησαν «όπως ό Πυθαγόρας σε σάς, έτσι και εμείς στους Αιγυπτίους παραδώσαμε».

Πράγματι, οι 'Ινδοί είχαν την Ελλάδα σε εκτίμηση, ασκούντες ταυτοχρόνως την κριτική τους, παρατήρησαν, π.χ. εύστοχα ότι, όπως την Τροία την αφάνισαν οι 'Αχαιοί, τούς Έλληνες τούς αφάνισαν οι... διηγήσεις περί Τροίας, καθώς τούς έκαμαν να παραμελήσουν περισσότερους και θειότερους άνδρες, προσηλωμένοι υπερβολικώς στους ήρωες της Τροίας. Ωστόσο ό βασιλεύς έφτασε να χαρακτηρίσει υποτιμητικά τούς 'Αθηναίους «δούλους του Ξέρξη», όμως μετά τις εξηγήσεις του 'Απολλώνιου, παραδέχτηκε ότι είχε πέσει θύμα συκοφαντίας από τούς Αιγυπτίους.

«Συκοφαντούν, είπε, το γένος τών 'Ελλήνων όσοι έρχονται εδώ από την Αίγυπτο, έμφανίζοντες τούς εαυτούς τους ιερούς και σοφούς, καθώς και νομοθέτες τών θυσιών και τών τελετών, όσες συνηθίζουν οι Έλληνες...».

Οι 'Ινδοί αναλύουν την Κοσμογονία, και βεβαίως έχουν σαφή γνώση περί τών Ελληνικών πραγμάτων, ό σοφός Ίάρχας μάλιστα μιλούσε με ευφράδεια την Ελληνική, εκπλήσσοντας τον Άπολλώνιον.

Από την 'Ινδία αναχώρησε και έφτασε στην 'Ιωνία, όπου έκαμε δημόσιες ομιλίες στις ιωνικές πόλεις, προτρέποντας τούς πολίτες στην αρετή και επικρίνοντας τους για την ροπή προς την πλούσια και μαλθακή ζωή. Επίσης τιμά τούς ομηρικούς ήρωες, τον 'Αχιλλέα και τον Παλαμήδη. Επισκέπτεται ευλαβικώς το άδυτο και Μαντείο του μυσταγωγού Ορφέως και πορεύεται επιτέλους προς την Ελλάδα ο θείος 'Απολλώνιος, όπου απέτισε και φόρο τιμής στις Θερμοπύλες. Μάλιστα περιέφραξε με περίβολο το μνήμα του Λεωνίδα και είπε χαρακτηριστικώς ότι ο λόφος όπου οι Λακεδαιμόνιοι καλύφθηκαν από τα τόξα είναι ο υψηλότερος της Ελλάδος, λόγω του ύψους της αρετής.

Αλλά επισκέφθηκε και όλα τα ελληνικά 'Ιερά (Δωδωναίο, Πυθικό, Αμφιάραου, Τροφωνίου κ.ά.). Ευρέθη και στην Σπάρτη, όπου οι Λάκωνες, αφού του απένειμαν κάθε τιμή, θέλησαν να τελέσουν και τα Θεοφάνια προς τιμήν του, αλλά αυτός τους απέτρεψε για να μην κινήσει τον φθόνο. Όταν δε αντιδικούσαν οι Σπαρτιάτες σχετικώς με το πώς θα απευθύνονταν στον βασιλέα τών Ρωμαίων, διατυπώνοντας απερίσκεπτους λόγους, τους είπε το περίφημο:

«Ό Παλαμήδης επινόησε την γραφή, όχι μόνο για να γράφουμε, αλλά και για να γνωρίζουμε όσα δεν πρέπει να γράφουμε».

Αργότερα επήγε στην Ρώμη, οπότε λιποψύχησαν ορισμένοι μαθητές του, φοβούμενοι τον Νέρωνα, ό όποιος δίωκε τους φιλοσόφους. Τότε ήταν που είπε στους πιστούς ακολούθους του τα έξης:

«Δεν θα κακολογήσω εκείνους που μας εγκατέλειψαν, αλλά μάλλον εσάς θα επαινέσω, διότι είστε άνδρες όμοιοι με έμενα, ούτε εάν κάποιος έφυγε, επειδή φοβήθηκε τον Νέρωνα, θα τον χαρακτηρίσω δειλό, αλλά, εάν κάποιος είναι ανώτερος από τον φόβο αυτό, Φιλόσοφο αυτόν θα τον ονομάσω επιπλέον, και θα του μεταδώσω όσα γνωρίζω. Μου φαίνεται σωστό να προσευχηθούμε πρώτα στους Θεούς, στους οποίους οφείλετε τις αποφάσεις σας και εσείς και εκείνοι και στην συνέχεια να τους κάνουμε οδηγούς μας, γιατί έκτος απ' τους Θεούς δεν έχομε κανέναν άλλον. Πρέπει να μεταβούμε στην πόλη, ή οποία εξουσιάζει πάρα πολλά μέρη της οικουμένης, πώς όμως θα μπορούσε να πάει κανείς εκεί, εάν δεν έχει οδηγούς τούς Θεούς; Και μάλιστα τη στιγμή πού έχει εγκαθιδρυθεί στην πόλη αυτή ένα άθλιο τυραννικό καθεστώς, το όποιο δεν επιτρέπει την παρουσία σοφών εκεί; Και ας μη χαρακτηρίσει κανείς ως απερισκεψία την τολμηρή πορεία πού επιχειρούμε, επειδή πολλοί άλλοι φιλόσοφοι την αποφεύγουν, διότι εγώ κατ' αρχήν νομίζω ότι τίποτε φοβερό δεν είναι δυνατόν να συμβεί, από όσα συμβαίνουν στους ανθρώπους, ώστε να τρομοκρατηθεί ένας σοφός, έπειτα εγώ ποτέ δεν θα ξεκινούσα μια επιχείρηση γενναία αν αυτή δεν συνοδευόταν από κινδύνους. Έκτος αυτών, ενώ έχω περιηγηθεί τόσες πολλές χώρες, όσες κανένας άλλος άνθρωπος, και είδα αμέτρητα αραβικά και ινδικά θηρία, για το θηρίο αυτό, το όποιο ο κόσμος το αποκαλεί τύραννο, δεν γνωρίζω ούτε πόσα κεφάλια έχει ούτε αν έχει νύχια γαμψά και δόντια καρχαρία. Και όμως πολιτικό λέγουν ότι είναι το θηρίο αυτό και, ενώ κατοικεί μέσα στις πόλεις, συμπεριφέρεται πιο άγρια και από τα θηρία πού ζουν στα βουνά και στα δάση». (Δ XXVIII).

Στην Ρώμη καλείται και συζητά με έναν εκ τών υπάτων για τα 'Ιερά και τούς Θεούς, πραγματοποιεί δημόσιες ομιλίες σε 'Ιερά αποφεύγοντας τούς υψηλά ιστάμενους, αλλά διδάσκοντας με ζήλο τα πλήθη του λαού πού συνέρρεαν. Δεν αποφεύγει την σύλληψη από τον φρούραρχο Τιγγελίνο, ο οποίος, κατόπιν μικρής συζητήσεως, τον αφήνει ελεύθερο αναφωνώντας:
«Πήγαινε όπου θέλεις, διότι εσύ είσαι πιο πάνω από το να σε κυβερνώ εγώ».
Έτσι τελειώνει ή πρώτη επίσκεψη του 'Απολλώνιου στην Ρώμη. 'Αναχωρεί για την 'Ισπανία, την Ελλάδα και την Αίγυπτο. Θα επισκεφθεί όμως ξανά αργότερα την Ρώμη.

Αντιτάχτηκε τότε σθεναρά στην τυραννίδα του Δομιτιανού, ο οποίος όντας σκληρότατος τύραννος διέταξε την σύλληψη του 'Απολλώνιου κατηγορώντας αυτόν πέραν των άλλων (φιλοσοφικός τρόπος ζωής, λατρεία του Λαού) και επειδή διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον έξορισθέντα, μετέπειτα αυτοκράτορα, τον συνετό Νέρβα. 'Αμέσως ο σύντροφος του Δημήτριος τον συμβουλεύει να δραπετεύσει στην Αίγυπτο. Ώς έτερος Σωκράτης αποκρούει την πρόταση και προσέρχεται εκουσίως να δικαστεί στην Ρώμη. Εκεί στηλιτεύει δημοσία το καθεστώς, αναφωνώντας μάλιστα ενώπιον πλήθους, όταν ο Δομιτιανός θανάτωσε τρεις Εστιάδες με την κατηγορία ότι είχαν παραβεί τον όρκο τους:

«Είθε και συ Ήλιε να καθαρθείς από τούς άδικους φόνους, από τους οποίους γέμισε ή Οικουμένη».

Ό ύπατος Αιλιανός εντυπωσιάζεται από τον θείον άνδρα και προσπαθεί να τον βοηθήσει παντοιοτρόπως. Ενώ αρχικώς ο Δομιτιανός εντυπωσιάζεται από την ακτινοβολία του θείου ανδρός, κατόπιν τον κλείνει στο δεσμωτήριο, εξαιτίας της αγέρωχης και ασυμβίβαστης στάσης του. Εκεί επιδίδεται στην παρηγοριά τών φυλακισμένων με παραμυθητικούς λόγους. Αποχώρησε θαυμαστά εκ του δικαστηρίου και της πόλεως, κατόπιν της αθωώσεως του από τον ίδιο τον αυτοκράτορα.

Τα γεγονότα έχουν ως έξης: ό 'Απολλώνιος εντός του δικαστηρίου κρατάει αγέρωχη στάση. Μάλιστα ο κατήγορος τον επικρίνει διότι περιφρονεί και αποφεύγει να κοιτάξει τον βασιλέα, τον προστάζει δε να προσβλέψει προς τον Δομιτιανό, τον «θεό όλων τών ανθρώπων». Ό 'Απολλώνιος τότε κοιτάζει προς την οροφή, προς την κατεύθυνση του ουρανού, οπού ενοικεί ο Ζεύς.
Ό Δομιτιανός δεν τον αφήνει να απολογηθεί παρά του θέτει ο ίδιος ερωτήματα στα οποία ο θείος άνδρας απαντά αποστομωτικά. Τελικώς του λέγει «Σε απαλλάσσω από τις κατηγορίες, θα περιμένεις όμως, διότι θέλω να συζητήσω ιδιαιτέρως μαζί σου».

Ό Απολλώνιος, όμως επέμεινε λέγοντας:
«Εσένα βασιλιά σ' ευχαριστώ, εξαιτίας όμως αυτών εδώ τών αχρείων (τών κολάκων) έχουν καταστραφεί οι πόλεις, τα νησιά γέμισαν εξόριστους, ή χώρα στενάζει, τα στρατεύματα έχουν κυριευθεί από δειλία και ή σύγκλητος είναι γεμάτη καχυποψίες. Δώσε, αν θέλεις, και σε μένα την ευκαιρία να ομιλήσω, αλλιώς στείλε με σε εκείνον, πού θα μου πάρει το σώμα, διότι την ψυχή μου δεν μπορείς να μου την πάρεις. Μάλλον όμως ούτε το σώμα μου δεν μπορείς να το πάρεις, διότι να με σκοτώσεις δεν μπορείς, τι εγώ θνητός δεν είμαι»
(Όμ. Ιλ. 22, 13). Και εξαφανίστηκε από την αίθουσα!

Ό τύραννος κατόπιν αυτού αποφεύγει να διατάξει την καταδίωξη του, όντας συγκλονισμένος και συναισθανόμενος την αδυναμία του ενώπιον ενός ανθρώπου, ο οποίος τόσον ευθαρσώς του είχε μιλήσει.
Του είχε πει ο Δομιτιανός:
«Δεν θα σε αφήσω ελεύθερο, προτού να γίνεις ή νερό ή κάποιο θηρίο ή δένδρο»,
και εκείνος του απάντησε:
«ούτε κι αν μπορούσα δεν θα γινόμουν, για να μην προδώσω ποτέ άνδρες, πού διατρέχουν κίνδυνο, χωρίς να δικαστούν, αλλά παραμένοντας αυτός πού είμαι θα αντέξω όλα όσα κάνεις σ' αυτό το κορμί, έως ότου ολοκληρώσω την απολογία μου για τούς άνδρες αυτούς».

Μία απολογία εκπληκτική (παραδίδεται από τον Φιλόστρατο), ή οποία δεν εκφωνήθηκε τελικώς, διότι ο τύραννος αρκέστηκε στον διάλογο, προτού τον απαλλάξει.

Επέστρεψε στην Ελλάδα κατόπιν αυτών, και επεσκέφθη πολλά μέρη. Επήγε στην Ολυμπία όπου είχε συρρεύσει τεράστιο πλήθος, το οποίο εξεπλάγη διότι είχαν ακουστεί φήμες περί μαρτυρικής θανατώσεως αυτού. Τον ρωτούσαν πώς σώθηκε. Αρκείτε να πει ότι απολογήθηκε και απαλλάχτηκε, διότι θεωρούσε ανάρμοστο να διηγείται με κομπασμό τα περιστατικά. Όμως τα γεγονότα μαθεύτηκαν από πολλούς που είχαν συρρεύσει από την 'Ιταλία. Τότε λίγο απείχε ή Ελλάδα από το να τον προσκυνά ως θεό, όπως μαρτυρεί ο Φιλόστρατος, εξ αιτίας μάλιστα του γεγονότος ότι δεν καυχιόνταν διόλου για αυτά.

'Αξιοσημείωτη επίσης είναι ή επίσκεψη του 'Απολλώνιου στο περίφημο Τροφώνιο Άντρο της Λειβαδιάς όπου, όπως γράφει και ο Φιλόστρατος, όσοι εισέρχονται, είτε εξέρχονται εκ τών υπογείων στοών πολύ κοντά, είτε πέρα από την Λοκρίδα και την Φωκίδα! Οι ιερείς του πρόβαλλαν εμπόδια, ο ίδιος όμως εισήλθε με σκοπό να ερωτήσει «ποία φιλοσοφία ήτο ή καλλιτέρα». Εισήλθε δίχως την άδεια τών ιερέων, οι οποίοι είδαν σε όραμα τον Τροφώνιο να τους επιπλήττει και να τους διατάζει να μεταβούν στην Αυλίδα, οπού θα αναδυόταν ό σοφός από τις στοές!
Μετά από επτά ήμερες (διάστημα πρωτόγνωρο) εξήλθε πράγματι ο Απολλώνιος στην Αυλίδα κρατών ένα βιβλίο με την πυθαγόρεια διδασκαλία, το οποίο συνιστούσε και την απάντηση του Μαντείου στο ερώτημα του σοφού. Το βιβλίο διασωζόταν στο ΄Ανθιο, παραλιακό μέρος της Ιταλίας, το όποιο έγινε τόπος επισκέψεως για πολλούς. 'Αργότερα περιήλθε στην ιδιοκτησία του αυτοκράτορα 'Αδριανού, ο όποιος σύχναζε εκεί.

Μετέβη και στην Έφεσο ό 'Απολλώνιος όπου διαισθάνθηκε τηλεπαθητικώς και διεκήρυξε τον θάνατον του Δομιτιανού. Ό συνετός Νέρβας τον διαδέχθηκε και μάλιστα προσκάλεσε τον σοφό στην Ρώμη. Ό σοφός του ανταπαντά με τους έξης αινιγματικούς λόγους:
«Θα βρεθούμε και οι δύο μας βασιλιά, για μεγάλο χρονικό διάστημα, κατά το όποιο ούτε εμείς θα κυβερνούμε άλλους, ούτε άλλος εμάς».
Πράγματι ούτε ο ίδιος θα βρισκόταν για πολύ μεταξύ των ανθρώπων, ούτε ό Νέρβας θα βασίλευε για πολύ, μόνο ένα έτος και τέσσερις μήνες.

Τέλος, στην Ελλάδα, αναλήφθηκε στους ουρανούς ό θείος 'Απολλώνιος, σύμφωνα με την παράδοση. Άλλοι λέγουν στην Έφεσο, άλλοι στην Λίνδο της Ρόδου και άλλοι στην Κρήτη στο Ιερό της Δικτύννης 'Αρτέμιδος, όπου μετέστη στους 'Ανωτέρους Κόσμους υπό τούς ήχους του άσματος του παρθενικού χορού «στείχε γάς, στείχ' ες Ούρανόν, στείχε». Πάντως το σώμα του ουδέποτε ευρέθη και ουδείς παρέστη μάρτυς της αναλήψεως του. Μακριά ήταν από αυτόν ή ευτελής διαφήμιση και ή αφύπνιση της δεισιδαιμονίας.

Ό 'Απολλώνιος συνέγραψε επίσης αρκετά συγγράμματα, τα όποια, δυστυχώς, πλην των Επιστολών, δεν σώθηκαν. Κατά τον Φιλόστρατο και το λεξικό του Σουίδα έγραψε:

Μαντείας Αστέρων

Θυσιών

«βρήκε σε πολλούς Ναούς, πολλές πόλεις και σε οίκους πολλών σοφών ανδρών»

Ύμνο εις την Μνημοσύνη

Διαθήκες

Πυθαγόρειο Βίο

Επιστολές

Ό «Πυθαγόρειος Βίος» του αποτέλεσε μάλιστα σπουδαία πηγή για τον Πορφύριο στον σωζόμενο Βίο του Πυθαγόρα πού συνέγραψε.

ΠΗΓΕΣ:
Φιλόστρατος - Τα εις τον Τυανέα Απολλώνιον (εκδόσεις Παπύρου, 1975)
Φιλόστρατος - Απολλωνίου Τυανέως Επιστολαί (εκδόσεις Κάκτος, 1994)
Ευνάπιου - Βίοι Φιλοσόφων και Σοφιστών (εκδόσεις Loeb, 1989)

Τι Εστί Αποκρυφισμός (Δ' Μέρος)

2011-06-05T12:56:00.002+03:00

Η ΕΥΠΙΣΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ

Η ΑΠΟΚΡΥΦΗ επιστήμη έχει δύο εχθρούς, τον σκεπτικιστή υλιστή που αρνείται τα πάντα, και τον εύπιστο «αποκρυφίζοντα», που πιστεύει τα πάντα. Οι σοβαροί σπουδαστές πρέπει να βρουν τη Μέση Οδό ανάμεσα σε αυτό τα δυο άκρα: από τη μια, πρέπει να αποφύγουν την ευπιστία, και από την άλλη, να αναγνωρίσουν ότι η φύση των αποδείξεων σχετικά με τα Εσωτερικά Πεδία διαφέρει από αυτήν της φυσικής επιστήμης.

Ο πνευματιστής, επειδή ξεκινάει από το υλικό πεδίο και στη συνέχεια ανεβαίνει, περνώντας μέσα από τα πυκνότερα στρώματα του Αόρατου Κόσμου, χρησιμοποιεί μια τεχνική που ικανοποιεί ακόμα και τον εργαστηριακό, ορθόδοξο επιστήμονα. Ο αποκρυφιστής όμως, δουλεύοντας εξαρχής σε πιο λεπτά πεδία, δεν μπορεί να επωφεληθεί από τα επιστημονικά όργανα ακρίβειας και για αυτό το λόγο φαίνεται να έχει παραιτηθεί από κάθε προσπάθεια απόδειξης, θεωρώντας την τελευταία ανέφικτη. Έτσι, αρκείται στις προσωπικές του επιβεβαιώσεις.

Αυτή η κατάσταση δεν είναι καθόλου ικανοποιητική και ανοίγει διάπλατα την πόρτα στον τσαρλατανισμό και στην εξαπάτηση. Δεν είναι αναγκαίο κακό να επαναπαυόμαστε με μια τόσο επισφαλή άποψη, γιατί υπάρχουν τρόποι να ελέγχουμε τις ανακαλύψεις της διορατικής έρευνας, τρόποι που μας επιτρέπουν να τις αξιολογήσουμε, χωρίς να καταστρέψουμε το πείραμα.

Υπάρχουν πολλά και διάφορα αποκρυφιστικά πειράματα, αλλά δεν προτίθεμαι να αναφερθώ τώρα σε όλα, γιατί το θέμα αυτό έχει αναλυθεί αρκετά από τους πρωτεργάτες της ψυχικής έρευνας. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ ούτε στα φαινόμενα Πολτεργκέιστ. όπου πρέπει να εξετάζεται η μαρτυρία ενός αυτόπτη που δεν είναι ψυχικός. Προτιμώ να εξετάσω την ψυχική έρευνα μέσω της διόρασης, με την οποία μας εξοικείωσαν ο Ρούντολφ Στάινερ και ο Λιντμπήτερ. Είναι απαραίτητο να διαθέτουμε κάποιο κριτήριο προκειμένου να εξετάσουμε αυτό το έργο, γιατί έχουν ξεπεταχτεί ολόκληρες στρατιές ψυχικών, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι διαθέτουν ψυχική όραση και διακηρύσσουν ότι βλέπουν την αύρα των ανθρώπων, ότι διαβάζουν τις προηγούμενες ενσαρκώσεις τους, ή ότι μπορούν να διεξάγουν έρευνες στα Ακασικά Αρχεία και στο Αστρικό πεδίο. Αυτές οι δηλώσεις τους όμως δεν συνοδεύονται από καμία απόδειξη.

Υπάρχουν (και αυτό το παραδεχόμαστε) σημαντικές μαρτυρίες ότι όλα αυτά μπορούν πράγματι να συμβαίνουν, όμως σπανίζουν οι σημαντικές μαρτυρίες που τεκμηριώνουν ότι αυτά ισχύουν για έναν συγκεκριμένο ψυχικό.

Πρέπει, ωστόσο, να θυμόμαστε ότι αποδοκιμάζοντας τις έρευνες κάποιου ιδιαίτερου ψυχικού, δεν απορρίπτουμε ταυτόχρονα και τον ψυχισμό αυτό καθαυτό. Για την ακρίβεια ούτε καν υποτιμούμε τον συγκεκριμένο ψυχικό, μια και κανείς δεν ξέρει καλύτερα από εκείνους που κατέχουν το χάρισμα της διόρασης, πόσο ευαίσθητη και ευάλωτη σε εσωτερικά παράσιτα είναι η τελευταία.

Όταν έχουμε να κάνουμε με αποκρυφιστικά πειράματα, πρέπει να υιοθετούμε δύο στάσεις και να τις κρατάμε χώρια με διάκριση: την ώρα του πειράματος, πρέπει να έχουμε απόλυτη πίστη, ενώ όταν τελειώνει το πείραμα, πρέπει να είμαστε αμερόληπτα κριτικοί προς τα αποτελέσματα του. Η πίστη είναι αναγκαία κατά την εκτέλεση του πειράματος, γιατί η υποψία ή ο σκεπτικισμός υποβάλλεται υποσυνείδητα στο διάμεσο ή στον πειραματιστή. Και καθώς εκείνοι που είναι απασχολημένοι με την εκδήλωση των υπερφυσικών ικανοτήτων τους βρίσκονται σε πολύ ευαίσθητη κατάσταση, η σκεπτικιστική στάση εκείνων που συμμετέχουν στο πείραμα μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά, με αρνητικό τρόπο, την κατάληξη του πειράματος.

Αυτό συμβαίνει γιατί, όταν αναστατώνεται ο ψυχικός, οι ικανότητες του «κλείνουν» αυτόματα και η αναζήτηση του περιορίζεται στην οριακή γραμμή του δικού του υποσυνείδητου, αποτυχαίνοντας έτσι να περάσει στην ανώτερη συνείδηση. Όσοι παίρνουν μέρος σε αποκρυφιστικά πειράματα θα πρέπει να αποδέχονται νοητικά τις θεωρίες στις οποίες βασίζεται το πείραμα και, για όσο διάστημα αυτό διαρκεί, να του δίνονται ανεπιφύλακτα. Έτσι, ο ομαδικός νους του κύκλου υποβάλλει υποσυνείδητα τον ψυχικό και τον βοηθάει να ανυψωθεί σε ένα ανώτερο πεδίο. Όταν φτάσει στο ανώτερο αυτό πεδίο, η σιγουριά και η αφυπνισμένη του συνείδηση τείνουν να ελκύσουν και τους άλλους προς τα πάνω. Έτσι, όλοι, μέχρι ένα βαθμό, έχουν την αίσθηση της παρουσίας του Αόρατου, και το συναίσθημα που δοκιμάζουν ανυψώνει ακόμα πιο ψηλά τον ψυχικό, ο οποίος τότε γίνεται ικανός να προσφέρει κάτι που πραγματικά αξίζει τον κόπο. Κανένα είδος ψυχικής ικανότητας δεν μπορεί να λειτουργήσει θετικά, αν δεν ανυψωθεί προηγούμενα κατά ένα επίπεδο και η συνείδηση όσων συμμετέχουν στον κύκλο.

Αυτή τη στάση όμως, θα πρέπει να την κρατάμε μόνο κατά τη διάρκεια του πειράματος. Μόλις αυτό περατωθεί, πρέπει να υιοθετούμε τη στάση του επιστήμονα και να εξετάζουμε τα αποτελέσματα του κάτω από ένα ψυχρό νοητικό φως. Η κριτική στάση μας πάντως, δεν πρέπει να περιορίζεται στην ετυμηγορία «Αθώος» ή «Ένοχος», αλλά να περιλαμβάνει και μια τρίτη εκδοχή, το «Αναπόδεικτο». Πάρα πολλές ψυχικές έρευνες ταξινομούνται σε αυτή την τρίτη κατηγορία, γιατί χρειάζονται πρόσθετες μαρτυρίες. Ταυτόχρονα, κανένας πειραματιστής δεν πρέπει να αποθαρρύνεται από τις δυσκολίες που προκύπτουν στη διαδικασία της απόδειξης. Αντίθετα, πρέπει να επιστρατεύει όλη τη δύναμη και την εξυπνάδα του για να επινοεί νέες μεθόδους και πειράματα, με τα οποία το φευγαλέο αντικείμενο της ερευνάς του θα μπορεί να αποδειχτεί χειροπιαστά.

Πρέπει να θυμάται ωστόσο, ότι στον αποκρυφισμό υπάρχουν δύο ειδών αποδείξεις, τις οποίες θα ορίσω σαν υποκειμενικές και αντικειμενικές, αντίστοιχα. Τους νόμους της αντικειμενικής απόδειξης τους γνωρίζουμε αρκετά καλά: αφορούν διαπιστώσεις των φυσικών αισθήσεων, που ελέγχονται από το πείραμα και τη λογική. Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχει επίσης «η μαρτυρία των πραγμάτων που δε φαίνονται», δηλαδή οι υποκειμενικές αποδείξεις, που εξαρτώνται από τη διαίσθηση.

Η διαίσθηση, όπως και το ένστικτο, είναι μια λέξη που χρησιμοποιείται αυθαίρετα και έχει πολλά νοήματα. Αυτό όμως που αντιπροσωπεύει, είναι κάτι πολύ πραγματικό και μέχρι κάποιο βαθμό, μέρος της εμπειρίας των περισσότερων ανθρώπων. Το Λεξικό της Οξφόρδης την ορίζει σαν «άμεση αντίληψη του νου χωρίς λογική διαδικασία, άμεση γνώση». Από όσα ξέρω, η ορθόδοξη ψυχολογία δεν έχει ασχοληθεί μέχρι τώρα μαζί της, παρά μόνο για να απορρίψει την ύπαρξη της. Αλλά σε αυτό, όπως και σε πολλά άλλα θέματα στα οποία η ψυχολογία έχει προσπαθήσει να διαφωνήσει με τις λαϊκές δοξασίες, οι τελευταίες δικαιώθηκαν. Και σύμφωνα με τις πιο σύγχρονες γνώσεις μας, στη φύση του υποσυνείδητου βρίσκεται κρυμμένο το κλειδί για τη διαίσθηση.

Προτείνω να ορίσουμε τη διαίσθηση σαν Υποσυνείδητη Νόηση, όπου οι λογικές διεργασίες εκτελούνται πέρα οπό το κατώφλι της συνείδησης και ο άνθρωπος λαμβάνει γνώση ορισμένων στοιχείων τα οποία μπορεί να μην έχουν εμφανιστεί ποτέ στο συνειδητό. Με αυτή τη μορφή νόησης αντιλαμβανόμαστε μόνο το τελικό αποτέλεσμα, ενώ τα προηγούμενα στάδια της διεργασίας παραμένουν κρυμμένα. Για αυτό το λόγο, η διαίσθηση χαρακτηρίζεται «άμεση και χωρίς λογική».

Όταν επιπρόσθετα των γνώσεων μας για τη φύση του υποσυνείδητου, αντιληφθούμε καλά και την ύπαρξη των πιο λεπτών αισθήσεων (εκτός από τις 5 που γνωρίζουμε), τότε θα συνειδητοποιήσουμε ότι το υποσυνείδητο μπορεί να εμπεριέχει στοιχεία προς επεξεργασία, για τα οποία ο συνειδητός νους δε γνωρίζει τίποτα, και αυτά τα ευρήματα δε θα πρέπει να αγνοηθούν. Από την άλλη όμως, έχοντας υπόψη μας ότι το υποσυνείδητο έχει και αυτό απωθημένα συμπλέγματα, καταλαβαίνουμε ότι τα ευρήματα δε θα πρέπει να γίνονται αποδεκτά με κλειστά τα μάτια.

Για αυτό το λόγο θα πρέπει στην αποκρυφιστική έρευνα να αποδεχόμαστε δύο ειδών στοιχεία: αυτά που προκύπτουν από την παρατήρηση, και αυτά που προέρχονται από την διαίσθηση. Τα δεύτερα, όταν ελεγχτούν κατάλληλα, μπορούν να είναι το ίδιο αξιόπιστα με τα πρώτα, που κι αυτά φυσικά απαιτούν έλεγχο, όπως παραδέχονται όλοι εκτός από τους πολύ αφελείς. Ωστόσο, ας μην κάνουμε το λάθος να συγχέουμε το ένα είδος με το άλλο.

Στους αποκρυφιστικούς κύκλους ακούμε συχνά ορισμένους να αναφέρονται στην υποκειμενική απόδειξη σαν να είναι ταυτόσημη με την αντικειμενική. Κάνουν αναφορές στην Ατλαντίδα, σε προηγούμενες ενσαρκώσεις και σε Δάσκαλους, λες και κατέχουν οριστικές, αντικειμενικές αποδείξεις. Όταν όμως, τους ζητηθούν αυτές οι αποδείξεις, ακόμα και ο «πιστός» θυμώνει με την ανεπάρκεια τους ή και την καθολική απουσία τους.

Θυμάμαι ότι η είσοδος μου στον αποκρυφισμό καθυστέρησε πολλά χρόνια εξαιτίας της κριτικής μεθόδου που ακολουθούσα. Μου παρουσιάζονταν φαινόμενα που δεν ευσταθούσαν ούτε στην πιο επιπόλαιη εξέταση. Κι εγώ, κρίνοντας το σύνολο από το δείγμα, αναθεμάτιζα όλο το σύστημα. Τώρα γνωρίζω ότι είχα να κάνω με υποκειμενικά στοιχεία που ήταν βάσιμα στις δικές τους σφαίρες και που μπορούσαν να αποδειχτούν με τις κατάλληλες μεθόδους. Όταν, όμως, τα υποκειμενικά στοιχεία υποβάλλονται σε δοκιμασίες που είναι κατάλληλες μόνο για τα αντικειμενικά στοιχεία, αμέσως καταρρίπτονται, και όλο το σύστημα, καθώς και το άτομο που το υπερασπίζει, αμφισβητούνται.

Ας μελετήσουμε ακόμα περισσότερο τη φύση των υποκειμενικών στοιχείων. Αυτά εξαρτώνται από τρεις τύπους αντίληψης. Ο πρώτος είναι η Διαίσθηση, όπως ορίστηκε πιο πάνω, και της οποίας μόνο τα αποτελέσματα, και όχι η διεργασία, γίνονται αντιληπτά από τη συνείδηση. Ο δεύτερος τύπος αντίληψης είναι ο Συνειδητός Ψυχισμός, που προτείνω να οριστεί σαν «αντίληψη που προέρχεται από τις λεπτότερες αισθήσεις με πλήρη τη συνείδηση», χωρίς να προχωρήσω προς το παρόν, στον ορισμό των υποκατηγοριών στις οποίες μπορεί να διαιρεθεί. Και ο τρίτος τύπος αντίληψης είναι ο Υποσυνείδητος Ψυχισμός, όπου η σύλληψη των μερικά αναπτυγμένων ανώτερων αισθητήριων οργάνων είναι πολύ αμυδρή για να αγγίξει τη συνείδηση, κι έτσι γίνεται μέρος των στοιχείων της διαίσθησης.

Τα καθαρά υποκειμενικά στοιχεία της διαίσθησης μπορούν να ανιχνευτούν με την ψυχανάλυση. Και το όραμα ενός οραματιστή μπορεί να υποστεί την ίδια ανάλυση, όπως τα όνειρα στα χέρια ενός Φροϋδικού, ανάλυση μέσω του ελεύθερου συνειρμού, μια τεχνική με την οποία ασχολείται η βιβλιογραφία της ψυχοθεραπευτικής και η οποία είναι πολύ εκτεταμένη για να την αναλύσουμε εδώ. Αρκεί να πούμε ότι ο ασθενής καθοδηγείται να παίρνει με τη σειρά κάθε ιδιαίτερο στοιχείο του ονείρου ή του οράματος, να σκέφτεται επίμονα πάνω σε αυτό και να αφήνει το νου του να περιπλανιέται ελεύθερα από αυτό το σημείο εκκίνησης, ενώ ο ψυχαναλυτής σημειώνει το πού περιπλανιέται. Όταν το άτομο είναι ειλικρινές στην προσπάθεια του, οι συνειρμοί τείνουν προς το ίδιο πάντα σημείο, το οποίο έχει κάποια ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για το άτομο, διαφορετικά, σταματούν απότομα στο ίδιο σημείο, πράγμα που δείχνει ότι το αντικείμενο του συναισθήματος έχει απωθηθεί. Αυτή η μέθοδος επιτρέπει στα ονειρικά σύμβολα να γίνουν χρήσιμο υλικό και ρίχνει άπλετο φως στις διεργασίες των κρυμμένων λειτουργιών του νου.

Στα συνηθισμένα υποκειμενικά όνειρα, το ονειρικό υλικό απαρτίζουν διάφορες καταπιεσμένες επιθυμίες, αναμνήσεις συμβάντων της ημέρας (στα οποία εξακολουθεί να ανταποκρίνεται το συναίσθημα) και ερεθίσματα που κεντρίζουν τις πέντε φυσικές αισθήσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλα είδη ονείρων, που θα τα ονομάσω «διαυγή όνειρα».

Αυτά διεγείρονται από εντυπώσεις που κεντρίζουν τις λεπτότερες αισθήσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου. (Τα οράματα του ψυχικού οφείλονται και αυτά στον ίδιο μηχανισμό, ο οποίος λειτουργεί με τόση δύναμη, ώστε μπορεί να διεισδύσει ακόμα και στη συνείδηση που βρίσκεται σε εγρήγορση).

Αν τα όνειρα αυτά υποβληθούν σε ψυχανάλυση, θα φανεί ότι αντλούν το περιεχόμενο τους από το υποσυνείδητο και από το υπερσυνείδητο και δουλειά του ψυχαναλυτή είναι να κάνει διάκριση ανάμεσα σε αυτά τα δύο.

Αν τα στοιχεία που προέρχονται από την υποκειμενική περιοχή του υποσυνείδητου χρησιμεύσουν σαν σημείο εκκίνησης για μια σειρά ελεύθερων συνειρμών, θα οδηγήσουν τη σκέψη κατευθείαν πίσω, στο σημείο από όπου προήλθαν, στο υποσυνείδητο, το οικείο στον Φροϋδικό αναλυτή.

Τα στοιχεία που αντλήθηκαν από το υπερσυνείδητο θα οδηγήσουν κι αυτά τη σκέψη εκεί από όπου πήγασαν, σε αυτή την περίπτωση, η προέλευση τους είναι το υπερσυνείδητο, και έτσι θα διασαφηνίσουν πολύ αποτελεσματικά το νόημα του οράματος. Θα παρασύρουν επίσης, μέσα στη συνείδηση ένα τεράστιο όγκο υλικού το οποίο έχει γίνει αντιληπτό από το υπερσυνείδητο, αλλά δεν είχε κατορθώσει να ξεπεράσει την άβυσσο που χώριζε τον ανώτερο εαυτό από την εγκεφαλική συνείδηση.

Όπως ακριβώς ο ονειρικός συμβολισμός θα μπορούσε να αναλυθεί στα ονειρικά συστατικά και υλικά του, έτσι και ο συμβολισμός των οραμάτων θα μπορούσε να μετατραπεί στο αντίστοιχο υλικό τους. Στη μία περίπτωση όμως, το μονοπάτι των ελεύθερων συνειρμών οδηγεί στο υποσυνείδητο, ενώ στην άλλη οδηγεί στο υπερσυνείδητο. Ένα επιπλέον τεστ θα μπορούσε να εφαρμοστεί κατάλληλα στο υπερσυνείδητο υλικό που έχει γίνει προσιτό με αυτό τον τρόπο. Αν χρησιμοποιηθούν λέξεις ενδεικτικές των κύριων συμβόλων και ιδεών που υπάρχουν στο όραμα, σε ένα τεστ «λέξης - αντίδρασης» με χρονόμετρο, σύμφωνα με τη μέθοδο του Γιουνγκ, και στη συνέχεια οι λέξεις αντίδρασης υποβληθούν σε μια πρόσθετη ανάλυση με ελεύθερους συνειρμούς, η προκύπτουσα απόδειξη όχι μόνο θα είναι πέρα από κάθε επίκριση, αλλά θα μας αποκαλύψει ευρύτερα τα πλούτη του ανώτερου νου.

Η χρησιμοποίηση της παραπάνω μεθόδου θα αποφέρει πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Θα αποδείξει ξεκάθαρα το υποσυνείδητο στοιχείο που είναι παρόν σε κάθε είδους ψυχισμό και θα ανοίξει επίσης, αγωγούς επικοινωνίας με τα στοιχεία του υπερσυνείδητου, φέρνοντας τα στην εγκεφαλική συνείδηση. Η χρήση του ελεύθερου συνειρμού για αυτό το σκοπό, αποτελεί μια πολύ σημαντική όψη του εσωτερικού έργου, αλλά οι τεχνικές του είναι υπερβολικά περίπλοκες για να αναλυθούν σε αυτό το βιβλίο.

Όλοι όσοι αναλαμβάνουν να δημοσιεύσουν τα αποτελέσματα αποκρυφιστικών πειραμάτων επωμίζονται σοβαρή ευθύνη. Θα πρέπει να είναι σίγουροι πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι έχουν καταγράψει και έχουν ερμηνεύσει τα οράματα τους σωστά, τόσο σε γενικές γραμμές σαν ιδέες, όσο και στις λεπτομέρειες. Θα πρέπει να αποφεύγουν με κάθε τρόπο να απαιτούν από τους αναγνώστες τους μία πίστη που γελοιοποιεί και εκείνους που τη ζητούν, αλλά και εκείνους που την δίνουν. Η Ιερή Επιστήμη δεν πρέπει να δυσφημείται, γιατί προορίζεται για τη θεραπεία των εθνών.